Shloka 23
Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
धुन्धुमार इति ख्यातस्तत्सुतास्ते च जज्वलु: । धुन्धोर्मुखाग्निना सर्वे त्रय एवावशेषिता: ॥ २३ ॥ दृढाश्व: कपिलाश्वश्च भद्राश्व इति भारत । दृढाश्वपुत्रो हर्यश्वो निकुम्भस्तत्सुत: स्मृत: ॥ २४ ॥
dhundhumāra iti khyātas tat-sutās te ca jajvaluḥ dhundhor mukhāgninā sarve traya evāvaśeṣitāḥ
ឱ មហារាជ បរិក្សិត! ដោយហេតុនេះ កុវលយាស្វ ត្រូវបានល្បីថា ‘ធុន្ធុមារ’ មានន័យថា “អ្នកសម្លាប់ ធុន្ធុ”។ ប៉ុន្តែដោយភ្លើងដែលផុសចេញពីមាត់ ធុន្ធុ បុត្ររបស់គាត់ស្ទើរតែទាំងអស់ត្រូវបានដុតជាផេះ លើកលែងតែបីនាក់៖ ទ្រឹឍាស្វៈ កពិលាស្វៈ និង ភទ្រាស្វៈ។ ពី ទ្រឹឍាស្វៈ មានបុត្រឈ្មោះ ហរយាស្វៈ ហើយបុត្ររបស់ ហរយាស្វៈ ត្រូវបានគេស្គាល់ថា និកុម្ភៈ។
FAQs
In this verse, Dhundhumāra is the celebrated name of the king, noted in the dynasty narration; his sons fought the demon Dhundhu, and only three survived the demon’s mouth-fire.
This verse specifically highlights Dhundhu’s destructive power: fire coming from his mouth that burned and killed the king’s sons, leaving only three alive.
Even great strength and heroism can be checked by unforeseen dangers; the Bhagavatam encourages humility, dependence on divine protection, and steady dharmic resolve.