Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 34
Nābhāga’s Inheritance, Śiva’s Verdict, and the Rise of Ambarīṣa—Prelude to Durvāsā’s Offense
गवां रुक्मविषाणीनां रूप्याङ्घ्रीणां सुवाससाम् । पय:शीलवयोरूपवत्सोपस्करसम्पदाम् ॥ ३३ ॥ प्राहिणोत् साधुविप्रेभ्यो गृहेषु न्यर्बुदानि षट् । भोजयित्वा द्विजानग्रे स्वाद्वन्नं गुणवत्तमम् ॥ ३४ ॥ लब्धकामैरनुज्ञात: पारणायोपचक्रमे । तस्य तर्ह्यतिथि: साक्षाद् दुर्वास भगवानभूत् ॥ ३५ ॥
gavāṁ rukma-viṣāṇīnāṁ rūpyāṅghrīṇāṁ suvāsasām payaḥśīla-vayo-rūpa- vatsopaskara-sampadām
បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្រ អំបរីស បានធ្វើឲ្យភ្ញៀវទាំងអស់ដែលមកដល់ផ្ទះរបស់ព្រះអង្គ ជាពិសេសព្រះព្រាហ្មណ៍សាធុ ជ្រាបចិត្តពេញចិត្ត។ ព្រះអង្គបានបរិច្ចាគគោចំនួនហុកសិបកោដិ ដែលមានស្នែងបំពាក់មាស និងក្រចកជើងបំពាក់ប្រាក់ គោទាំងអស់តុបតែងដោយសម្លៀកបំពាក់ល្អ មានទឹកដោះពេញទ្រូង មានសុភាពរាបសារ ក្មេង និងស្រស់ស្អាត ព្រមទាំងកូនគោ។ បន្ទាប់ពីបរិច្ចាគគោហើយ ព្រះអង្គបានជូនអាហារល្អឥតខ្ចោះដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ជាមុនសិន; ពេលពួកគេពេញចិត្ត និងអនុញ្ញាត ព្រះអង្គកំពុងត្រៀមធ្វើបារណៈបញ្ចប់ព្រហ្មចារីឯកាទសី តែត្រឹមពេលនោះឯង ទុរវាសាមុនីបានលេចមកជាភ្ញៀវមិនបានអញ្ជើញ។
FAQs
This verse describes ideal dāna: well-cared-for, valuable cows—adorned and complete with calves and accessories—given as a sacred gift in a dharmic sacrifice.
In the narrative he is completing a religious observance and yajña; his charity expresses devotion, gratitude, and support of qualified brāhmaṇas as part of Vedic dharma.
Give thoughtfully: offer meaningful, high-quality support to worthy causes and spiritually grounded teachers, with a devotional intention rather than show.