Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 35
Nābhāga’s Inheritance, Śiva’s Verdict, and the Rise of Ambarīṣa—Prelude to Durvāsā’s Offense
गवां रुक्मविषाणीनां रूप्याङ्घ्रीणां सुवाससाम् । पय:शीलवयोरूपवत्सोपस्करसम्पदाम् ॥ ३३ ॥ प्राहिणोत् साधुविप्रेभ्यो गृहेषु न्यर्बुदानि षट् । भोजयित्वा द्विजानग्रे स्वाद्वन्नं गुणवत्तमम् ॥ ३४ ॥ लब्धकामैरनुज्ञात: पारणायोपचक्रमे । तस्य तर्ह्यतिथि: साक्षाद् दुर्वास भगवानभूत् ॥ ३५ ॥
gavāṁ rukma-viṣāṇīnāṁ rūpyāṅghrīṇāṁ suvāsasām payaḥśīla-vayo-rūpa- vatsopaskara-sampadām
បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្រ អំបរីស បានធ្វើឲ្យភ្ញៀវទាំងអស់ ជាពិសេសព្រះព្រាហ្មណ៍សាធុ ពេញចិត្ត ហើយបានបរិច្ចាគគោហុកសិបកោដិ ដែលមានស្នែងបំពាក់មាស និងក្រចកជើងបំពាក់ប្រាក់ តុបតែងដោយសម្លៀកបំពាក់ល្អ មានទឹកដោះពេញទ្រូង សុភាពរាបសារ ក្មេង និងស្រស់ស្អាត ព្រមទាំងកូនគោ។ បន្ទាប់ពីជូនអាហារល្អឥតខ្ចោះដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ និងទទួលអនុញ្ញាត ព្រះអង្គកំពុងត្រៀមធ្វើបារណៈបញ្ចប់ឯកាទសី តែពេលនោះឯង ទុរវាសាមុនីបានលេចមកជាភ្ញៀវមិនបានអញ្ជើញ។
FAQs
This passage shows Ambarīṣa Mahārāja distributing vast gifts—especially cows with full provisions—to saintly brāhmaṇas, emphasizing dāna as a dharmic act performed with quality, abundance, and respect.
The verse marks a pivotal moment in the narrative: just as the king begins pāraṇa after receiving brāhmaṇas’ permission, Durvāsā arrives as an unexpected guest, setting up a test of dharma—balancing atithi-sevā with strict vow observance.
Offer your best—time, food, resources—with humility to saints, teachers, and guests; complete duties conscientiously; and be prepared for sudden “tests” where courtesy and spiritual discipline must be harmonized.