Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 33
Nābhāga’s Inheritance, Śiva’s Verdict, and the Rise of Ambarīṣa—Prelude to Durvāsā’s Offense
गवां रुक्मविषाणीनां रूप्याङ्घ्रीणां सुवाससाम् । पय:शीलवयोरूपवत्सोपस्करसम्पदाम् ॥ ३३ ॥ प्राहिणोत् साधुविप्रेभ्यो गृहेषु न्यर्बुदानि षट् । भोजयित्वा द्विजानग्रे स्वाद्वन्नं गुणवत्तमम् ॥ ३४ ॥ लब्धकामैरनुज्ञात: पारणायोपचक्रमे । तस्य तर्ह्यतिथि: साक्षाद् दुर्वास भगवानभूत् ॥ ३५ ॥
gavāṁ rukma-viṣāṇīnāṁ rūpyāṅghrīṇāṁ suvāsasām payaḥśīla-vayo-rūpa- vatsopaskara-sampadām
បន្ទាប់មក មហារាជ អំបរីសា បានធ្វើឲ្យភ្ញៀវទាំងឡាយដែលមកដល់—ជាពិសេសប្រាហ្មណ៍សាធុ—ពេញចិត្ត។ ព្រះองค์បានបរិច្ចាគគោ៦០ក្រូរ ដែលមានស្នែងបំពាក់មាស ក្រចកបំពាក់ប្រាក់ តុបតែងដោយសម្លៀកបំពាក់ល្អ មានទឹកដោះពេញអកដ្ឋាន សុភាពរាបសារ ក្មេង និងស្រស់ស្អាត ហើយមានកូនគោតាម។ បន្ទាប់ពីនោះ ព្រះองค์បានបំបៅទ្វិជៈដោយអាហារល្អឆ្ងាញ់ជាមុន; ពេលពួកគេពេញចិត្តហើយអនុញ្ញាត ព្រះองค์កំពុងត្រៀមធ្វើបារ៉ណៈបញ្ចប់ឯកាទសី។ តែពេលនោះឯង ទុរវាសា មុនី—សក្ដានុពលដ៏ខ្លាំង—បានលេចមកជាភ្ញៀវមិនបានអញ្ជើញ។
FAQs
It highlights that righteous charity is offered with care and completeness—valuable gifts given respectfully to worthy recipients as part of devotional life.
To perform charity in an exemplary, dharmic way—offering high-quality gifts with proper adornment and full provisions, not merely token giving.
Give thoughtfully: offer what is genuinely helpful, complete, and respectful—supporting spiritual and charitable causes with integrity rather than minimal or careless donations.