Adhyaya 46

Verse 1

श्रीशुक उवाच वृष्णीनां प्रवरो मन्त्री कृष्णस्य दयित: सखा । शिष्यो बृहस्पते: साक्षादुद्धवो बुद्धिसत्तम: ॥ १ ॥

ព្រះសុកទេវ គោស្វាមី បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឧទ្ធវៈ ដែលមានប្រាជ្ញាខ្ពស់បំផុត គឺជាទីប្រឹក្សាល្អបំផុតនៃវង្សវ្រឹṣṇī ជាមិត្តជាទីស្រឡាញ់របស់ព្រះស្រីក្រឹṣṇa និងជាសិស្សផ្ទាល់របស់ព្រះព្រឹហស្បតិ។

Verse 2

तमाह भगवान्प्रेष्ठं भक्तमेकान्तिनं क्व‍‍चित् । गृहीत्वा पाणिना पाणिं प्रपन्नार्तिहरो हरि: ॥ २ ॥

ម្តងមួយ ព្រះហរិ ដែលបំបាត់ទុក្ខរបស់អ្នកស្របចិត្តស្របចូលព្រះអង្គ បានកាន់ដៃឧទ្ធវៈ អ្នកភក្តិដែលស្មោះត្រង់តែមួយ និងជាទីស្រឡាញ់បំផុត ហើយមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ។

Verse 3

गच्छोद्धव व्रजं सौम्य पित्रोर्नौ प्रीतिमावह । गोपीनां मद्वियोगाधिं मत्सन्देशैर्विमोचय ॥ ३ ॥

ឧទ្ធវៈ អ្នកទន់ភ្លន់អើយ ចូរទៅកាន់វ្រាជ ហើយនាំសេចក្តីរីករាយដល់ព្រះបិតាមាតារបស់យើង។ ហើយចូរលួងលោមក្រុមគោពីដែលទុក្ខព្រោះព្រាត់ពីយើង ដោយនាំសាររបស់យើងទៅឲ្យពួកនាង។

Verse 4

ता मन्मनस्का मत्प्राणा मतर्थे त्यक्तदैहिका: । मामेव दयितं प्रेष्ठमात्मानं मनसा गता: । ये त्यक्तलोकधर्माश्च मदर्थे तान्बिभर्म्यहम् ॥ ४ ॥

គោពីទាំងនោះមានចិត្តជាប់លាប់នៅក្នុងយើង ហើយជីវិតរបស់នាងក៏ឧទ្ទិសដល់យើង; ដើម្បីយើង នាងបានបោះបង់អ្វីៗដែលពាក់ព័ន្ធនឹងរាងកាយទាំងអស់។ យើងតែមួយគត់ជាគូស្នេហ៍ដ៏ជាទីស្រឡាញ់បំផុត និងជាអាត្មានៃនាង។ អ្នកដែលបោះបង់កាតព្វកិច្ចលោកិយៈដើម្បីយើង យើងផ្ទាល់នឹងគាំទ្រ និងថែរក្សាពួកនាង។

Verse 5

मयि ता: प्रेयसां प्रेष्ठे दूरस्थे गोकुलस्‍त्रिय: । स्मरन्त्योऽङ्ग विमुह्यन्ति विरहौत्कण्ठ्यविह्वला: ॥ ५ ॥

ឧទ្ធវៈជាទីស្រឡាញ់អើយ សម្រាប់ស្ត្រីនៅគោកុល យើងជាវត្ថុស្នេហ៍ដ៏ជាទីស្រឡាញ់បំផុត។ ដូច្នេះពេលនាងនឹកដល់យើងដែលនៅឆ្ងាយ នាងក៏ស្រពិចស្រពិលដោយការតានតឹងនៃការព្រាត់ពីគ្នា។

Verse 6

धारयन्त्यतिकृच्छ्रेण प्राय: प्राणान् कथञ्चन । प्रत्यागमनसन्देशैर्बल्ल‍व्यो मे मदात्मिका: ॥ ६ ॥

ក្រុមបាល់លវីដែលជាអ្នករួមជីវិតជាមួយយើង នឹងអាចទ្រាំទ្រជីវិតបានដោយលំបាកយ៉ាងខ្លាំង ក៏ដោយសារតែសារថាយើងនឹងត្រឡប់មកវិញ។

Verse 7

श्रीशुक उवाच इत्युक्त उद्धवो राजन्सन्देशं भर्तुराद‍ृत: । आदाय रथमारुह्य प्रययौ नन्दगोकुलम् ॥ ७ ॥

ព្រះសុកទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ព្រះរាជា​អើយ ពេលបានឮដូច្នេះ ឧទ្ធវៈបានទទួលសាររបស់ព្រះអម្ចាស់ដោយក្តីគោរព ហើយឡើងលើរទេះ រួចធ្វើដំណើរទៅកាន់នន្ទគោកុល។

Verse 8

प्राप्तो नन्दव्रजं श्रीमान् निम्‍लोचति विभावसौ । छन्नयान: प्रविशतां पशूनां खुररेणुभि: ॥ ८ ॥

ឧទ្ធវៈដ៏មានសិរីបានមកដល់វ្រាជរបស់នន្ទមហារាជ នៅពេលព្រះអាទិត្យកំពុងលិច។ ធូលីពីជើងគោ និងសត្វដែលត្រឡប់មកបានបាំងរទេះរបស់គាត់ ដូច្នេះគាត់ចូលទៅដោយគ្មានអ្នកណាសង្កេតឃើញ។

Verse 9

वासितार्थेऽभियुध्यद्भ‍िर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भ‍िर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्‍न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥

គោកុលលាន់ឮគ្រប់ទិស—ដោយសំឡេងគោឈ្មោលកំពុងក្តៅកាមប្រយុទ្ធគ្នា ដើម្បីគោមេមានផ្លែផ្កា; ដោយសំឡេងគោមេដែលមានទ្រូងទឹកដោះធ្ងន់ រត់តាមកូនរបស់ខ្លួន; ដោយសំឡេងកាន់ទឹកដោះ និងកូនគោសដែលលោតទៅមក; ដោយសំឡេងខ្លុយដែលក្រអូបកង្វក់; ហើយដោយបទចម្រៀងរបស់គោបា និងគោពីដែលតុបតែងស្រស់ស្អាត សរសើរកិច្ចមង្គលរបស់ព្រះបលរាម និងព្រះស្រីក្រឹស្ណា ឲ្យភូមិរុងរឿង។ ផ្ទះអ្នកគោបាមានសោភ័ណដោយគ្រឿងបូជាសម្រាប់ភ្លើងយញ្ញៈ ព្រះអាទិត្យ ភ្ញៀវមិនរំពឹង គោ ព្រះព្រាហ្មណ៍ បុព្វបុរស និងទេវតា ជាមួយធូប ចង្កៀង និងកម្រងផ្កា។ ជុំវិញមានព្រៃផ្ការីក សូរសត្វស្លាប និងហ្វូងឃ្មុំ ហើយតុបតែងដោយបឹងដែលពោរពេញដោយហង្ស ទាការណ្ឌវ និងព្រៃផ្កាឈូក។

Verse 10

वासितार्थेऽभियुध्यद्भ‍िर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भ‍िर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्‍न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥

គោកុលលាន់ឮគ្រប់ទិស—ដោយសំឡេងគោឈ្មោលកំពុងក្តៅកាមប្រយុទ្ធគ្នា ដើម្បីគោមេមានផ្លែផ្កា; ដោយសំឡេងគោមេដែលមានទ្រូងទឹកដោះធ្ងន់ រត់តាមកូនរបស់ខ្លួន; ដោយសំឡេងកាន់ទឹកដោះ និងកូនគោសដែលលោតទៅមក; ដោយសំឡេងខ្លុយដែលក្រអូបកង្វក់; និងដោយបទចម្រៀងរបស់គោបា-គោពីដែលតុបតែងស្រស់ស្អាត សរសើរកិច្ចមង្គលរបស់ព្រះបលរាម និងព្រះស្រីក្រឹស្ណា។

Verse 11

वासितार्थेऽभियुध्यद्भ‍िर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भ‍िर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्‍न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥

គោពី និងគោបាដែលតុបតែងស្រស់ស្អាត បានច្រៀងសរសើរកិច្ចមង្គលរបស់ព្រះបលរាម និងព្រះស្រីក្រឹស្ណា; ដោយបទចម្រៀងនោះ គោកុលកាន់តែរុងរឿង និងលាន់ឮគ្រប់ទិស។

Verse 12

वासितार्थेऽभियुध्यद्भ‍िर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भ‍िर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्‍न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥

ផ្ទះអ្នកគោបានៅគោកុលមានសោភ័ណយ៉ាងខ្លាំង ពោរពេញដោយគ្រឿងបូជាសម្រាប់ភ្លើងយញ្ញៈ ព្រះអាទិត្យ ភ្ញៀវមិនរំពឹង គោ ព្រះព្រាហ្មណ៍ បុព្វបុរស និងទេវតា ហើយតុបតែងដោយធូប ចង្កៀង និងកម្រងផ្កា។

Verse 13

वासितार्थेऽभियुध्यद्भ‍िर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भ‍िर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्‍न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥

ហ្គោគុល (Gokula) បានបន្លឺឡើងគ្រប់ទិសទីដោយសំឡេងនៃគោឈ្មោលជល់គ្នា សំឡេងគោញីរត់តាមកូន សំឡេងរូតទឹកដោះគោ និងសំឡេងខ្លុយ។ ពួកគង្វាលគោប្រុសស្រីបានច្រៀងសរសើរពីអំពើដ៏ប្រពៃរបស់ ព្រះក្រឹស្នា និង ពលរាម។ ផ្ទះរបស់ពួកគង្វាលគោមានភាពស្រស់ស្អាតជាមួយនឹងគ្រឿងសក្ការៈបូជាសម្រាប់ភ្លើង ព្រះអាទិត្យ ភ្ញៀវ គោ ព្រាហ្មណ៍ និងទេវតាទាំងឡាយ។ ព្រៃឈើដែលពោរពេញដោយផ្កា និងបឹងដែលមានផ្កាឈូក និងសត្វហង្ស បានធ្វើឱ្យទីនោះកាន់តែស្រស់បំព្រង។

Verse 14

तमागतं समागम्य कृष्णस्यानुचरं प्रियम् । नन्द: प्रीत: परिष्वज्य वासुदेवधियार्चयत् ॥ १४ ॥

ភ្លាមៗនៅពេលដែល ឧទ្ធវ (Uddhava) បានមកដល់ផ្ទះរបស់ នន្ទមហាក្សត្រ (Nanda Maharaja) នន្ទ បានចេញមកទទួលគាត់។ ស្ដេចគង្វាលគោបានឱបគាត់ដោយក្តីរីករាយយ៉ាងខ្លាំង ហើយគោរពបូជាគាត់ដូចជាមិនខុសពី ព្រះវាសុទេវៈ (Vasudeva) ឡើយ។

Verse 15

भोजितं परमान्नेन संविष्टं कशिपौ सुखम् । गतश्रमं पर्यपृच्छत् पादसंवाहनादिभि: ॥ १५ ॥

បន្ទាប់ពី ឧទ្ធវ (Uddhava) បានបរិភោគអាហារដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់ អង្គុយយ៉ាងស្រួលនៅលើគ្រែ និងបានធូរស្រាលពីការនឿយហត់ដោយការម៉ាស្សាជើង និងមធ្យោបាយផ្សេងៗទៀត នន្ទ (Nanda) បានសាកសួរគាត់ដូចតទៅ។

Verse 16

कच्चिदङ्ग महाभाग सखा न: शूरनन्दन: । आस्ते कुशल्यपत्याद्यैर्युक्तो मुक्त: सुहृद्‍व्रत: ॥ १६ ॥

[នន្ទមហាក្សត្រ បានពោលថា៖] ឱ លោកដ៏មានសំណាងបំផុត តើបុត្ររបស់ ស៊ូរ៉ា (Sura) មានសុខទុក្ខយ៉ាងណាដែរ ឥឡូវនេះទ្រង់មានសេរីភាព និងបានជួបជុំជាមួយកូនៗ និងសាច់ញាតិផ្សេងទៀតហើយឬនៅ?

Verse 17

दिष्‍ट्या कंसो हत: पाप: सानुग: स्वेन पाप्मना । साधूनां धर्मशीलानां यदूनां द्वेष्टि य: सदा ॥ १७ ॥

ជាសំណាងល្អ ដោយសារតែអំពើបាបរបស់ខ្លួន កំសៈ (Kamsa) ដ៏មានបាបត្រូវបានសម្លាប់ ព្រមទាំងបងប្អូនទាំងអស់របស់គាត់។ គាត់តែងតែស្អប់ពួក យាដាវ (Yadus) ដែលជាអ្នកប្រព្រឹត្តធម៌ និងបរិសុទ្ធ។

Verse 18

अपि स्मरति न: कृष्णो मातरं सुहृद: सखीन् । गोपान् व्रजं चात्मनाथं गावो वृन्दावनं गिरिम् ॥ १८ ॥

តើព្រះក្រឹស្ណៈចងចាំពួកយើងទេ? តើព្រះអង្គចងចាំមាតា មិត្ត និងអ្នកប្រាថ្នាល្អទេ? តើព្រះអង្គចងចាំអ្នកគោបាល និងវ្រាជាដែលព្រះអង្គជាម្ចាស់ ព្រមទាំងហ្វូងគោ ព្រៃវೃន្ទាវន និងភ្នំគោវර්ធនទេ?

Verse 19

अप्यायास्यति गोविन्द: स्वजनान्सकृदीक्षितुम् । तर्हि द्रक्ष्याम तद्वक्त्रं सुनसं सुस्मितेक्षणम् ॥ १९ ॥

តើព្រះគោវិន្ទនឹងត្រឡប់មកម្តងទៀត ដើម្បីទស្សនាសាច់ញាតិរបស់ព្រះអង្គទេ? ប្រសិនបើព្រះអង្គមក នោះយើងនឹងបានមើលឃើញព្រះមុខដ៏ស្រស់ស្អាត មានច្រមុះ ភ្នែក និងស្នាមញញឹមដ៏ផ្អែមល្ហែម។

Verse 20

दावाग्नेर्वातवर्षाच्च वृषसर्पाच्च रक्षिता: । दुरत्ययेभ्यो मृत्युभ्य: कृष्णेन सुमहात्मना ॥ २० ॥

ពីអគ្គីភ័យព្រៃ, ខ្យល់និងភ្លៀង, និងអសុរ​វัวនិងអសុរ​ពស់—ពីគ្រោះមរណៈដ៏លំបាកឆ្លងកាត់—ព្រះក្រឹស្ណៈមហាត្មា បានការពារយើង។

Verse 21

स्मरतां कृष्णवीर्याणि लीलापाङ्गनिरीक्षितम् । हसितं भाषितं चाङ्ग सर्वा न: शिथिला: क्रिया: ॥ २१ ॥

ឱ ឧទ្ធវ! ពេលយើងនឹកចាំវីរភាពរបស់ព្រះក្រឹស្ណៈ ទាំងការសម្លឹងបែបលីឡា ស្នាមញញឹម និងព្រះវាចា កិច្ចការលោកិយរបស់យើងទាំងអស់ក៏រលុងស្រក់ទៅ។

Verse 22

सरिच्छैलवनोद्देशान् मुकुन्दपदभूषितान् । आक्रीडानीक्ष्यमाणानां मनो याति तदात्मताम् ॥ २२ ॥

ពេលយើងឃើញកន្លែងដែលមុកុន្ទបានលេងល្បែង—ទន្លេ ភ្នំ និងព្រៃដែលត្រូវបានលម្អដោយព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គ—ចិត្តរបស់យើងក៏លង់ចូល និងរួមជាមួយព្រះអង្គទាំងស្រុង។

Verse 23

मन्ये कृष्णं च रामं च प्राप्ताविह सुरोत्तमौ । सुराणां महदर्थाय गर्गस्य वचनं यथा ॥ २३ ॥

តាមមតិខ្ញុំ ព្រះក្រឹស្ណ និងព្រះរាម គឺជាទេវតាអធិឧត្តមពីរអង្គដែលបានយាងមកកាន់លោកនេះ ដើម្បីបំពេញបេសកកម្មដ៏មហិមារបស់ទេវតាទាំងឡាយ ដូចព្រះឥសី គ័រគៈ បានទាយទុក។

Verse 24

कंसं नागायुतप्राणं मल्लौ गजपतिं यथा । अवधिष्टां लीलयैव पशूनिव मृगाधिप: ॥ २४ ॥

ព្រះក្រឹស្ណ និងព្រះបលរាម បានសម្លាប់កংসៈដែលមានកម្លាំងដូចដំរីមួយម៉ឺន ក៏ដូចជាម្ចាស់កីឡាកាប់ចានូរ–មុષ્ટិក និងដំរីកុវលយាពីឌៈ ទាំងអស់ដោយលីឡា ដូចសត្វសിംហ៍បំបាត់សត្វតូចៗដោយងាយ។

Verse 25

तालत्रयं महासारं धनुर्यष्टिमिवेभराट् । बभञ्जैकेन हस्तेन सप्ताहमदधाद् गिरिम् ॥ २५ ॥

ដូចដំរីរាជបំបាក់ឈើច្រត់ ព្រះក្រឹស្ណបានបំបាក់ធ្នូមហាខ្លាំងប្រវែងបីតាលៈដោយដៃតែមួយ ហើយក៏បានលើកភ្នំទុកដោយដៃតែមួយរយៈពេលប្រាំពីរថ្ងៃ។

Verse 26

प्रलम्बो धेनुकोऽरिष्टस्तृणावर्तो बकादय: । दैत्या: सुरासुरजितो हता येनेह लीलया ॥ २६ ॥

នៅវೃន្ទាវននេះ ព្រះក្រឹស្ណ និងព្រះបលរាម បានបំផ្លាញអសុរ/ដៃត្យ ដូចជា ប្រលម្ពៈ ធេនុគៈ អរិଷ្ដៈ ត្រឹណាវર્તៈ បកៈ ជាដើម—អ្នកដែលធ្លាប់ឈ្នះទាំងទេវតា និងអសុរ—ដោយលីឡាមাত্র។

Verse 27

श्रीशुक उवाच इति संस्मृत्य संस्मृत्य नन्द: कृष्णानुरक्तधी: । अत्युत्कण्ठोऽभवत्तूष्णीं प्रेमप्रसरविह्वल: ॥ २७ ॥

ព្រះសុកទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ដោយស្មារតីរំលឹកព្រះក្រឹស្ណម្តងហើយម្តងទៀត នន្ទមហារាជ ដែលមានចិត្តភ្ជាប់ជាប់នឹងព្រះអម្ចាស់ទាំងស្រុង បានកើតក្តីអន្ទះសារខ្លាំង ហើយស្ងៀមស្ងាត់ ដោយត្រូវលើកលែងដោយលំហូរព្រះព្រេម (bhakti)។

Verse 28

यशोदा वर्ण्यमानानि पुत्रस्य चरितानि च । श‍ृण्वन्त्यश्रूण्यवास्राक्षीत् स्‍नेहस्‍नुतपयोधरा ॥ २८ ॥

ពេលយសោដាមាតាបានស្តាប់ការពិពណ៌នាលីឡារបស់កូន នាងរលាយដោយស្នេហា ទឹកភ្នែកហូរ ហើយទឹកដោះក៏ហូរចេញពីទ្រូងដោយក្តីព្រះស្នេហា។

Verse 29

तयोरित्थं भगवति कृष्णे नन्दयशोदयो: । वीक्ष्यानुरागं परमं नन्दमाहोद्धवो मुदा ॥ २९ ॥

ដោយឃើញច្បាស់នូវសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏អធិកអធមដែលនន្ទ និងយសោដាមានចំពោះព្រះក្រឹષ્ણជាព្រះភគវាន អុទ្ធវៈបាននិយាយទៅកាន់នន្ទមហារាជដោយក្តីរីករាយ។

Verse 30

श्रीउद्धव उवाच युवां श्लाघ्यतमौ नूनं देहिनामिह मानद । नारायणेऽखिलगुरौ यत्कृता मतिरीद‍ृशी ॥ ३० ॥

ព្រះឧទ្ធវៈបានមានពាក្យថា—ឱ នន្ទាដែលគួរគោរព! ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកទាំងពីរគឺគួរឲ្យសរសើរបំផុតក្នុងចំណោមសត្វមានជីវិតទាំងអស់ ព្រោះអ្នកបានបង្កើតចិត្តស្រឡាញ់-ភក្តិដូចនេះចំពោះព្រះនារាយណៈ គ្រូវិញ្ញាណនៃសត្វទាំងឡាយ។

Verse 31

एतौ हि विश्वस्य च बीजयोनी रामो मुकुन्द: पुरुष: प्रधानम् । अन्वीय भूतेषु विलक्षणस्य ज्ञानस्य चेशात इमौ पुराणौ ॥ ३१ ॥

ព្រះអម្ចាស់ទាំងពីរ—មុកុន្ទ និងបលរាម—ជាគ្រាប់ពូជ និងមាត្រដ្ឋានកំណើតនៃសកលលោក គឺពុរុស និងប្រធាន (អំណាចបង្កើត)។ ព្រះអង្គចូលទៅក្នុងបេះដូងសត្វមានជីវិត ហើយគ្រប់គ្រងស្មារតីដែលជាប់ពាក់។ ព្រះអង្គទាំងពីរគឺជាព្រះដើមដ៏អធិកអធម។

Verse 32

यस्मिन् जन: प्राणवियोगकाले क्षणं समावेश्य मनोऽविशुद्धम् । निर्हृत्य कर्माशयमाशु याति परां गतिं ब्रह्ममयोऽर्कवर्ण: ॥ ३२ ॥ तस्मिन् भवन्तावखिलात्महेतौ नारायणे कारणमर्त्यमूर्तौ । भावं विधत्तां नितरां महात्मन् किं वावशिष्टं युवयो: सुकृत्यम् ॥ ३३ ॥

នៅពេលផ្តាច់ព្រ័ត្រជីវិត អ្នកណាក៏ដោយ ទោះនៅក្នុងសភាពមិនបរិសុទ្ធ ក៏បើគ្រាន់តែបញ្ចូលចិត្តទៅក្នុងព្រះអង្គមួយភ្លែត នឹងដុតបំផ្លាញស្នាមសល់នៃកម្មទាំងអស់ ហើយឈានដល់គោលដៅអតីតលើសលប់ភ្លាមៗ ក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណបរិសុទ្ធភ្លឺដូចព្រះអាទិត្យ។ អ្នកទាំងពីរបានបម្រើដោយសេចក្តីស្រឡាញ់យ៉ាងអស្ចារ្យចំពោះព្រះនារាយណៈ អាត្មានៃសត្វទាំងឡាយ និងហេតុនៃហេតុទាំងពួង មហាត្មាដែលទ្រង់មានរូបដូចមនុស្ស; តើសេចក្តីកុសលអ្វីទៀតដែលនៅសល់សម្រាប់អ្នក?

Verse 33

यस्मिन् जन: प्राणवियोगकाले क्षणं समावेश्य मनोऽविशुद्धम् । निर्हृत्य कर्माशयमाशु याति परां गतिं ब्रह्ममयोऽर्कवर्ण: ॥ ३२ ॥ तस्मिन् भवन्तावखिलात्महेतौ नारायणे कारणमर्त्यमूर्तौ । भावं विधत्तां नितरां महात्मन् किं वावशिष्टं युवयो: सुकृत्यम् ॥ ३३ ॥

អ្នកណាក៏ដោយ នៅពេលផ្តាច់ព្រាណ បើសូម្បីតែមួយភ្លែតផ្តោតចិត្តលើព្រះអង្គដែលភ្លឺដូចព្រះអាទិត្យ និងជាព្រះប្រហ្មមយៈ នោះទោះនៅស្ថានភាពមិនបរិសុទ្ធក៏ដោយ ក៏អាចដុតបំផ្លាញស្នាមកម្មទាំងអស់ ហើយឈានដល់គោលដៅអតីតលើសគេក្នុងរូបវិញ្ញាណបរិសុទ្ធភ្លាមៗ។ អ្នកទាំងពីរបានបម្រើដោយភក្តិសេវាដ៏អស្ចារ្យចំពោះព្រះនារាយណៈ អាត្មានៃសត្វទាំងអស់ និងហេតុនៃសកលលោក ដែលទ្រង់បង្ហាញជារូបមនុស្ស; តើនៅសល់បុណ្យអ្វីទៀតសម្រាប់អ្នក?

Verse 34

आगमिष्यत्यदीर्घेण कालेन व्रजमच्युत: । प्रियं विधास्यते पित्रोर्भगवान् सात्वतां पति: ॥ ३४ ॥

ព្រះអច្យុតៈ ជាព្រះអម្ចាស់នៃអ្នកភក្តិ នឹងត្រឡប់ទៅវ្រាជឆាប់ៗ ហើយនឹងធ្វើឲ្យព្រះបិតាមាតារីករាយ។

Verse 35

हत्वा कंसं रङ्गमध्ये प्रतीपं सर्वसात्वताम् । यदाह व: समागत्य कृष्ण: सत्यं करोति तत् ॥ ३५ ॥

បន្ទាប់ពីព្រះក្រឹෂ្ណាបានសម្លាប់កংসៈ សត្រូវរបស់យាទុទាំងអស់ នៅកណ្ដាលសង្វៀនប្រដាល់ នោះព្រះអង្គនឹងត្រឡប់មកវិញ ហើយបំពេញពាក្យសន្យាដល់អ្នកទាំងឡាយដោយពិតប្រាកដ។

Verse 36

मा खिद्यतं महाभागौ द्रक्ष्यथ: कृष्णमन्तिके । अन्तर्हृदि स भूतानामास्ते ज्योतिरिवैधसि ॥ ३६ ॥

ឱ អ្នកមានភាគ្យដ៏ល្អ, កុំសោកសៅឡើយ; អ្នកនឹងបានឃើញព្រះក្រឹෂ្ណាជិតៗឆាប់ៗនេះ។ ព្រះអង្គស្ថិតនៅក្នុងបេះដូងសត្វមានជីវិតទាំងអស់ ដូចភ្លើងដែលលាក់នៅក្នុងឈើ។

Verse 37

न ह्यस्यास्ति प्रिय: कश्चिन्नाप्रियो वास्त्यमानिन: । नोत्तमो नाधमो वापि समानस्यासमोऽपि वा ॥ ३७ ॥

សម្រាប់ព្រះអង្គ គ្មាននរណាម្នាក់ជាពិសេសដែលព្រះអង្គស្រឡាញ់ ឬស្អប់; គ្មានអ្នកណាល្អឥតខ្ចោះ ឬទាបទាប; ហើយគ្មានអ្នកណាស្មើព្រះអង្គ។ ទោះយ៉ាងណា ព្រះអង្គមិនអព្យាក្រឹតចំពោះនរណាម្នាក់ឡើយ—ទោះគ្មានបំណងចង់បានកិត្តិយស ក៏ព្រះអង្គផ្តល់កិត្តិយសដល់គេគ្រប់គ្នា។

Verse 38

न माता न पिता तस्य न भार्या न सुतादय: । नात्मीयो न परश्चापि न देहो जन्म एव च ॥ ३८ ॥

ព្រះអង្គមិនមានមាតា មិនមានបិតា មិនមានភរិយា មិនមានកូន ឬញាតិទេ។ គ្មានអ្នកណាជាសាច់ញាតិព្រះអង្គ ហើយក៏គ្មានអ្នកណាជាអ្នកចម្លែកចំពោះព្រះអង្គដែរ; ព្រះអង្គគ្មានកាយវត្ថុ និងគ្មានកំណើត។

Verse 39

न चास्य कर्म वा लोके सदसन्मिश्रयोनिषु । क्रीडार्थं सोऽपि साधूनां परित्राणाय कल्पते ॥ ३९ ॥

ក្នុងលោកនេះ ព្រះអង្គមិនមានកម្មណាមួយដែលបង្ខំឲ្យព្រះអង្គកើតក្នុងយោនីសុទ្ធ អសុទ្ធ ឬលាយឡំទេ។ ទោះយ៉ាងណា ដើម្បីរីករាយក្នុងលីឡា និងដើម្បីសង្គ្រោះសាធុ-ភក្តា ព្រះអង្គបានបង្ហាញព្រះអង្គ។

Verse 40

सत्त्वं रजस्तम इति भजते निर्गुणो गुणान् । क्रीडन्नतीतोऽपि गुणै: सृजत्यवति हन्त्यज: ॥ ४० ॥

ទោះបីព្រះអង្គលើសពីគុណទាំងបី—សត្តវៈ រាជសៈ តមសៈ—ព្រះអម្ចាស់និរគុណក៏ទទួលយកការភ្ជាប់ជាមួយវា ដោយលីឡា។ ដូច្នេះ ព្រះអង្គអជ (មិនកើត) ប្រើគុណទាំងនេះដើម្បីបង្កើត ថែរក្សា និងបំផ្លាញ។

Verse 41

यथा भ्रमरिकाद‍ृष्‍ट्या भ्राम्यतीव महीयते । चित्ते कर्तरि तत्रात्मा कर्तेवाहंधिया स्मृत: ॥ ४१ ॥

ដូចមនុស្សដែលកំពុងវិលហើយយល់ថាផែនដីកំពុងវិលដែរ អ្នកដែលត្រូវអហង្គារ (អត្តាខ្លួនក្លែង) ប៉ះពាល់ ក៏គិតថាខ្លួនជាអ្នកធ្វើ ទោះបីជាការពិតមានតែចិត្តប៉ុណ្ណោះដែលកំពុងធ្វើសកម្មភាព។

Verse 42

युवयोरेव नैवायमात्मजो भगवान् हरि: । सर्वेषामात्मजो ह्यात्मा पिता माता स ईश्वर: ॥ ४२ ॥

ព្រះហរិ (ភគវាន) មិនមែនជាកូនរបស់អ្នកទាំងពីរតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ព្រះអង្គជាព្រះអម្ចាស់—ជាកូនរបស់សព្វសត្វ ជាអាត្មានៃសព្វសត្វ ហើយជាបិតា និងមាតារបស់ទាំងអស់ផងដែរ។

Verse 43

द‍ृष्टं श्रुतं भूतभवद् भविष्यत् स्थास्‍नुश्चरिष्णुर्महदल्पकं च । विनाच्युताद् वस्तु तरां न वाच्यं स एव सर्वं परमात्मभूत: ॥ ४३ ॥

គ្មានអ្វីអាចនិយាយថាមានដោយឡែកពីព្រះអច្យុតៈ—អ្វីដែលបានឃើញ ឬបានឮ អតីត‑បច្ចុប្បន្ន‑អនាគត ទាំងចលនា‑អចលនា ទាំងធំ‑តូច។ ព្រះองค์ជាសព្វសារពើ ព្រោះព្រះองค์ជាពរមាត្មា។

Verse 44

एवं निशा सा ब्रुवतोर्व्यतीता नन्दस्य कृष्णानुचरस्य राजन् । गोप्य: समुत्थाय निरूप्य दीपान् वास्तून् समभ्यर्च्य दधीन्यमन्थन् ॥ ४४ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ខណៈទូតរបស់ព្រះក្រឹṣṇa កំពុងនិយាយជាមួយនន្ទៈ យប់នោះក៏កន្លងផុត។ នារីគោបាល (គោពី) ក្រោកឡើង បំភ្លឺចង្កៀង បូជាទេវតាប្រចាំផ្ទះ ហើយចាប់ផ្តើមកូរទឹកដោះជូរ ដើម្បីធ្វើប៊ឺ។

Verse 45

ता दीपदीप्तैर्मणिभिर्विरेजू रज्जूर्विकर्षद्भ‍ुजकङ्कणस्रज: । चलन्नितम्बस्तनहारकुण्डल- त्विषत्कपोलारुणकुङ्कुमानना: ॥ ४५ ॥

ពេលពួកនាងទាញខ្សែមាត់ទឹកដោះដោយដៃដែលពាក់កងដៃ នារីវ្រាជៈភ្លឺរលោងដោយអលង្ការមណីដែលឆ្លុះពន្លឺចង្កៀង។ ត្រគាក ទ្រូង ខ្សែក និងក្រវិលរវើរវាយ ហើយមុខដែលលាបកុងគុមពណ៌ក្រហមភ្លឺចែងចាំងដោយពន្លឺក្រវិលឆ្លុះលើថ្ពាល់។

Verse 46

उद्गायतीनामरविन्दलोचनं व्रजाङ्गनानां दिवमस्पृशद् ध्वनि: । दध्नश्च निर्मन्थनशब्दमिश्रितो निरस्यते येन दिशाममङ्गलम् ॥ ४६ ॥

នារីវ្រាជៈច្រៀងសរសើរព្រះក្រឹṣṇa ព្រះនេត្រដូចផ្កាឈូក ដោយសំឡេងខ្លាំង។ បទចម្រៀងរបស់ពួកនាងលាយជាមួយសំឡេងកូរទឹកដោះជូរ ឡើងដល់មេឃ ហើយបំបាត់អមង្គលគ្រប់ទិស។

Verse 47

भगवत्युदिते सूर्ये नन्दद्वारि व्रजौकस: । द‍ृष्ट्वा रथं शातकौम्भं कस्यायमिति चाब्रुवन् ॥ ४७ ॥

ពេលព្រះអាទិត្យដ៏ទេវភាពរះឡើង ប្រជាជនវ្រាជៈឃើញរទេះមាសនៅមុខទ្វាររបស់នន្ទមហារាជ ហើយសួរ​ថា «របស់អ្នកណា?»

Verse 48

अक्रूर आगत: किं वा य: कंसस्यार्थसाधक: । येन नीतो मधुपुरीं कृष्ण: कमललोचन: ॥ ४८ ॥

តើអក្រូរ៉ា​បានត្រឡប់មកវិញឬ? គាត់នោះហើយដែលបំពេញបំណងកংস ដោយនាំព្រះក្រឹស្ណៈភ្នែកដូចផ្កាឈូកទៅកាន់មធុបុរី (មថុរា)។

Verse 49

किं साधयिष्यत्यस्माभिर्भर्तु: प्रीतस्य निष्कृतिम् । तत: स्‍त्रीणां वदन्तीनामुद्धवोऽगात् कृताह्निक: ॥ ४९ ॥

គាត់នឹងធ្វើអ្វីជាមួយយើង? តើដោយពេញចិត្តក្នុងការបម្រើម្ចាស់របស់គាត់ គាត់នឹងយកសាច់របស់យើងទៅធ្វើបិណ្ឌ និងទឹកបូជាសម្រាប់ពិធីស្រាទ្ធឬ? ខណៈស្ត្រីៗនិយាយដូច្នេះ ឧទ្ធវៈបានមកដល់ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់កិច្ចព្រឹក។