Shloka 27
Uddhava Sent to Vraja: Consolation to Nanda-Yaśodā and the Gopīs’ Separation
श्रीशुक उवाच इति संस्मृत्य संस्मृत्य नन्द: कृष्णानुरक्तधी: । अत्युत्कण्ठोऽभवत्तूष्णीं प्रेमप्रसरविह्वल: ॥ २७ ॥
śrī-śuka uvāca iti saṁsmṛtya saṁsmṛtya nandaḥ kṛṣṇānurakta-dhīḥ aty-utkaṇṭho ’bhavat tūṣṇīṁ prema-prasara-vihvalaḥ
ព្រះសុកទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ដោយស្មារតីរំលឹកព្រះក្រឹស្ណម្តងហើយម្តងទៀត នន្ទមហារាជ ដែលមានចិត្តភ្ជាប់ជាប់នឹងព្រះអម្ចាស់ទាំងស្រុង បានកើតក្តីអន្ទះសារខ្លាំង ហើយស្ងៀមស្ងាត់ ដោយត្រូវលើកលែងដោយលំហូរព្រះព្រេម (bhakti)។
FAQs
This verse shows that repeatedly remembering Kṛṣṇa can awaken such powerful prema that a devotee becomes silent and overwhelmed—separation intensifies loving absorption rather than diminishing it.
Nanda’s mind was wholly attached to Kṛṣṇa; as memories surged, intense longing arose and the force of love left him speechless.
Practice regular remembrance—through japa, hearing Kṛṣṇa-kathā, and reflecting on Kṛṣṇa’s qualities—so the heart’s attachment grows from routine devotion into sincere longing and deeper love.