Adhyaya 45: Ritual Procedure for Worship of Rāma and Lakṣmaṇa in the Month of Jyeṣṭha

Verse 1

दुर्वासा उवाच । ज्येष्ठमासेऽप्येवमेवं संकल्प्य विधिना नरः । अर्चयेत् परमं देवं पुष्पैर्नानाविधैः शुभैः ॥ ४५.१ ॥

ドゥルヴァーサは言った。「ジェーシュタ月であっても、このように定められた作法に従ってサンカルパ（誓願）を立て、人は種々の吉祥なる花をもって至上の神を礼拝すべきである。」

Verse 2

नमो रामाभिरामाय पादौ पूर्वं समर्चयेत् । त्रिविक्रमायेति कटिं धृतविश्वाय चोदरम् ॥ ४५.२ ॥

まず「至上に愛でたきラーマに帰敬す」と唱えて御足を礼拝すべきである。次に「トリヴィクラマに」と唱えて腰を、さらに「世界を担う者に」と唱えて腹を礼拝すべきである。

Verse 3

उरः संवत्सरायेति कण्ठं संवर्त्तकाय च । सर्वास्त्रधारिणे बाहू स्वनाम्ना अब्जरथाङ्गकौ ॥ ४५.३ ॥

「（彼は）胸をサンヴァツァラ（Saṃvatsara）に、喉をサンヴァルッタカ（Saṃvarttaka）に配し、あらゆる武器を担う両腕は自らの名により『アブジャラタ（Abjaratha）』と『アンガカ（Aṅgaka）』と称される。」

Verse 4

सहस्रशीर्षेऽभ्यर्च्य शिरस्तस्य महात्मनः । एवमभ्यर्च्य विधिवत् प्रागुक्तं कुम्भं विन्यसेत् ॥ ४५.४ ॥

「『サハスラシールシャ（Sahasraśīrṣa）』として（神格）を礼拝し、同様にその大いなる魂の頭部をも礼拝したのち、規定の作法に従って供養を成し、先に述べた儀礼の壺（クンバ、kumbha）を所定の位置に据えるべきである。」

Verse 5

प्राग्वद् वस्त्रयुगच्छन्नौ सौवर्णौ रामलक्ष्मणौ । अर्चयित्वा विधानॆन प्रभाते ब्राह्मणाय तौ । दातव्यौ मनसा काममीहता पुरुषेण तु ॥ ४५.५ ॥

「前に述べたとおり、二枚の衣で覆われた金製のラーマ（Rāma）とラクシュマナ（Lakṣmaṇa）の像を規定に従って供養したのち、夜明けに、所願成就を求める者はそれら二像をブラーフマナ（brāhmaṇa）に施与すべきである。」

Verse 6

अपुत्रेण पुरा पृष्टो राज्ञा दशरथेन च । पुत्रकामपरः पश्चाद् वसिष्ठः परमार्चितः ॥ ४५.६ ॥

「かつて、子のなかった王ダシャラタ（Daśaratha）は彼に問いかけた。のちに子を得んと願う心により、ヴァシシュタ（Vasiṣṭha）は最上の敬意をもって正しく崇敬された。」

Verse 7

इदमेव विधानं तु कथयामास स द्विजः । प्राग्राहस्यं विदित्वा तु स राजा कृतवानिदम् ॥ ४५.७ ॥

「その二度生まれの者（dvija）たるブラーフマナは、まさにこの定められた作法を説き明かした。王は先に授けられた教え／秘義（prāgrāhasya）を理解し、それに従ってこれを実行した。」

Verse 8

तस्य पुत्रः स्वयं जज्ञे रामनामाऽसुतो बली । चतुर्द्धा सोऽव्ययो विष्णुः परितुष्टो महामुने । एतदैहिकमाख्यातं पारत्रिकमतः शृणु ॥ ४५.८ ॥

彼から自らのうちに一子が生まれた――力ある子で、名をラーマという。不滅のヴィシュヌは四重の姿として顕現し、満足された、偉大なる牟尼よ。これは現世に関わる事である。今より来世に関わる事を聞け。

Verse 9

तावद् भोगान् भुञ्जते स्वर्गसंस्थो यावदिन्द्राः दश च द्विद्विसंख्याः । अतीतकाले पुनरेत्य मर्त्यो भवेत राजा शतयज्ञयाजी । नश्यन्ति पापानि च तस्य पुंसः प्राप्नोति निर्वाणमलं च शाश्वतम् ॥ ४५.९ ॥

天界に住している者は、十人のインドラの期間、さらにその倍と数えられる期間に等しいあいだ、諸々の享楽を受ける。その時が過ぎると、死すべき者は再び（人の境涯へ）戻り、百の祭祀を行う王となる。その人の罪は滅し、汚れなき永遠のニルヴァーナ（解脱）に至る。