Adhyaya 134: Expiations for Ritual and Temporal Offences in Worship, and the Prescribed Purificatory Procedure (Upaspṛśya)

Verse 1

अथ पूजादिसामयिकापराधेषु प्रायश्चित्तानि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ मुक्त्वा तु मम कर्माणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि यस्तु वाक्यं प्रभाषते ॥

ここに、礼拝およびそれに伴う定期の行法に関する過失の贖罪が説かれる。聖なるヴァラーハは言った。「我が儀礼に帰依しながらも、我が定めた行為を捨て、贖罪の作法を語る者よ、女神よ……」

Verse 2

मूर्खो भवति सुश्रोणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥

「美しき腰の女神よ、たとえ我が儀礼に専心していても、彼は愚かとなる。ゆえに女神よ、罪過より解き放たれるための贖罪の方法を示せ。」

Verse 3

आकाशशयनं कृत्वा दिनानि दश पञ्च च ॥ मुच्यते किल्बिषात्तत्र देवि चैव न संशयः ॥

「露天に臥す」行を十日、さらに五日行えば、そこで罪過から解放される、女神よ――これに疑いはない。

Verse 4

इति मौनत्यागप्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ भूषितो नीलवस्त्रेण यो हि मामुपपद्यते ॥ वर्षाणां हि शतं पञ्च कृमिर्भूत्वा स तिष्ठति ॥

「これが沈黙を捨てたことに関する贖罪である。」聖なるヴァラーハは言った。「青き衣をまとい飾って我に近づく者は、虫となって百五年のあいだ留まる。」

Verse 5

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि अपराधविशोधनम् ॥ प्रायश्चित्तं विशालाक्षि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥

それゆえ我は汝に告げよう、麗しき腰の者よ、罪過を浄める法—贖罪（プラーヤシュチッタ）を。大いなる眼の者よ、それによって人は罪より解き放たれる。

Verse 6

व्रतं चान्द्रायणं कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ मुच्यते किल्बिषाद्भूमे एवमेतन्न संशयः ॥

規定にかなった行としてチャンドラーやナ（Cāndrāyaṇa）の誓戒を修すれば、罪より解放される、地よ。まことにそのとおりであり、疑いはない。

Verse 7

अविधानेन संस्पृश्य यो हि मामुपसर्पति ॥ स मूर्खः पापकर्मा च मम विप्रियकारकः ॥

正しい規定なく不如法に触れ、あるいは行じて我に近づく者は、愚かであり、罪業をなす者であり、我が意に背くことをなす者である。

Verse 8

तेन दत्तं वरारोहे गन्धमाल्यसुगन्धितम् ॥ प्रापणं च न गृह्णामि मृष्टं चापि कदाचन ॥

ゆえに、美しき腿の者よ、香と花鬘で薫り高く飾られていようとも、彼の捧げる供物は我は受け取らぬ。甘美な珍味であっても、いかなる時も受納しない。

Verse 9

ततो नारायणवचः श्रुत्वा सा संशितव्रता ॥ उवाच मधुरं वाक्यं धर्मकामा वसुन्धरा ॥

そのときナーラーヤナ（Nārāyaṇa）の言葉を聞き、戒行に堅固なる彼女は、甘美なる言葉を述べた。ダルマを求める大地ヴァスンダラー（Vasundharā）である。

Verse 10

केन कर्मविधानॆन भूत्वा भागवता भुवि ॥ उपस्पृश्योपसर्पन्ति तव कर्मपरायणाः

いかなる定められた行法によって、地上で帰依者となった者たちは、儀礼的浄め（ウパスプリシャ upaspṛśya）を行ったのち、あなたの祭式に専心してあなたに近づくのでしょうか。

Verse 11

एतन्मे संशयं देव परं कौतूहलं हि मे ॥ तव भक्तसुखार्थाय निष्कलं वक्तुमर्हसि

これが私の疑いであり、主よ、まことに私の大いなる探究心です。あなたの帰依者の安寧のため、余すところなく完全にお説きください。

Verse 12

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं भीरु भाषसे ॥ कथितं मम तत्त्वेन गुह्यमेतत्परं महत्

聖ヴァラーハは言った。「女神よ、真理に即して聞きなさい。おそれ多きあなたが私に語り問うたことを。私はその真義に従って説いた。これは至上にして深遠なる秘教である。」

Verse 13

विमुच्य सर्वकर्माणि यो हि मामुपसर्पति ॥ तस्य वै शृणु सुश्रोणि उपस्पृश्य च या क्रिया

あらゆる他の行為を捨てて私に近づく者について—麗しき腰の女よ、聞きなさい—その者が行うべき儀礼行（kriyā）、すなわち儀礼的浄め（upaspṛśya）の作法を語ろう。

Verse 14

भूत्वा पूर्वमुखस्तत्र पादौ प्रक्षाल्य चाम्बुभिः ॥ उपस्पृश्य यथान्यायं तिस्रो वै गृह्य मृत्तिकाः

そこで東に面し、水で足を洗い、規定どおりに浄め（upaspṛśya）を行ったのち、正しい作法で土（粘土）を三つ分取るべきである。

Verse 15

ततः प्रक्षालितं हस्तं जलेन तदनन्तरम् ॥ सप्तकोशं ततो गृह्य जलेन क्षालयेत् ततः

それから直ちに、手を水で洗うべきである。次に「七コーシャ」の量（次第）を取り、さらに水で洗い清めよ。

Verse 16

पादमेकैकशस्तद्वत्पञ्च पञ्च वदेत् ततः ॥ कोशौ संमृज्यतां तत्र यदीच्छेत्तु मम प्रियम्

同様に、左右の足をそれぞれ別々にして、次に「五と五」を唱えるべきである。そこで二つのコーシャを拭い清めよ—もし我が喜ぶように行いたいなら。

Verse 17

त्रीणि कोशान्पिबेत्तत्र सर्वपापविशोधनम् ॥ मुखं कराभ्यां मार्जेत सर्वमिन्द्रियनिग्रहम्

そこで三コーシャを飲むべきである—それは一切の罪を浄める。両手で顔を拭い清めよ—それは諸感官の制御である。

Verse 18

प्राणायामं ततः कृत्वा मम चिन्तापरायणः ॥ कर्मणा विधिदृष्टेन कुर्यात्संसारमोक्षणम्

次に、プラーナーヤーマを行い、心を我への観想に専一として、規定に照らされた作法に従う行為によって、サンサーラからの解脱を目指す修行をなすべきである。

Verse 19

स्पृशेत्तु निष्कलस्तत्र यो हि यत्र प्रतिष्ठितः ॥ विक्षिपेत्रिणि वाराणि सलिलं प्रवरं त्रयम्

そこで、自らが立つ場所において、完全で清浄なる状態（ニシュカラ）で定められた触礼（spṛśet）を行うべきである。勝れた水を三度、三つの量として灑ぎかけよ。

Verse 20

एवमुक्तस्य कर्त्तव्यं ममाभिगमनेषु च ॥ उपस्पृश्य तनुं वामे यदीक्षेत प्रियं मम ॥

このように教えを受けた者は、わたしに近づくときにも同様に行うべきである。定められた浄めの触れ（upaspṛśa）を行い、もし身体の左側にわたしの愛するものを見いだすならば。

Verse 21

एवं च कुर्वतस्तस्य मम कर्मव्यवस्थितः ॥ अपराधं न विन्देत एवं देवि न संशयः ॥

このように行う者は、わたしの定めた儀礼に正しく安住するゆえ、過失を負うことはない。そうである、女神よ、疑いはない。

Verse 22

ततो नारायणवचः श्रुत्वा देवी वसुन्धरा ॥ उवाच मधुरं वाक्यं सर्वभागवतप्रियम् ॥

そのとき、ナーラーヤナの言葉を聞いた女神ヴァスンダラーは、すべてのバ―ガヴァタの信徒に喜ばれる、甘美な言葉を語った。

Verse 23

धरण्युवाच ॥ उपस्पृश्य विधानॆन यस्तु कर्माणि चाप्नुयात् ॥ तापनं शोधनं चैव तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥

大地は言った。「もし人が、定められた作法に従ってウパスプリシャ（upaspṛśa）を行い、諸儀礼を修するなら、その場合の苦行（tāpana）と浄化（śodhana）の行を、あなたが説き明かすべきです。」

Verse 24

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे भूमे इमं गुह्यमनिन्दिते ॥ यां गतिं च प्रपद्यन्ते मम कर्मबहिष्कृताः ॥

シュリー・ヴァラーハは言った。「真実のままに聞きなさい、大地よ、咎なき者よ。この秘教を、そしてわが儀礼から排除された者たちが赴く行き先を。」

Verse 25

व्यभिचारं च मे कृत्वा यश्च मामुपसर्पति ॥ दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥

わたしに対して不貞を犯しながら、なおわたしに近づく者には――（その報いとして）一万年、さらに幾百年の（結果）がある。

Verse 26

कृमिर्भूत्वा यथान्याय्यं तिष्ठते नात्र संशयः ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तस्य मूर्खस्य माधवि ॥

虫となって、しかるべきさまに留まる――これに疑いはない。わたしはその愚か者の贖罪を説こう、マーダヴィーよ。

Verse 27

यच्च कृत्वा महाभागे कृतकृत्यः पुनर्भवेत् ॥ महासान्तपनं कृत्वा तप्तकृच्छ्रं च निष्कलम् ॥

そしてこれを行うことにより、幸い多き者よ、彼は再び「なすべきことを成し遂げた者」となろう。すなわち、大サーンタパナと、瑕なく熱苦行クリッチュラ（taptakṛcchra）を修するのである。

Verse 28

किल्बिषात्तु प्रमुक्तास्ते गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ यस्तु क्रोधसमाविष्टो मम भक्तिपरायणः ॥

罪より解き放たれた彼らは、最高の境地へと赴く。だが、怒りに取り憑かれつつも、わたしへの信愛に専心する者は……

Verse 29

स्पृशेत मम गात्राणि चित्तं कृत्वा चलाचलम् ॥ न चाहं रागमिच्छामि क्रुद्धमेव यशस्विनि ॥

彼は心を動揺させたり静めたりしつつ、わたしの肢体に触れることがあろう。だが、わたしは欲情を望まない――ただ怒りのみである、誉れ高き者よ（ここではそれが存すると示される）。

Verse 30

इच्छामि च सदा दान्तं शुभं भागवतं शुचिम् ॥ पञ्चेन्द्रियसमायुक्तं लाभालाभविवर्जितम् ॥

我は常に、自制ある者を望む――吉祥にして、主に帰依する者（bhāgavata）であり、清浄である。五つの感官を具えつつも、利得と損失への執着を離れた者を。

Verse 31

अहङ्कारविनिर्मुक्तं कर्मण्यभिरतं मम ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वरानने ॥

（その者は）我執（ahaṅkāra）を離れ、我がための行いに励む者であるべきだ。さらに汝に語ろう——それを聞け、美しき顔の者よ。

Verse 32

मां यदा लभते क्रुद्धः शुद्धो भागवतः शुचिः ॥ चिल्ली जातो वर्षशतं श्येनो वर्षशतं पुनः ॥

怒れる者が我に到達するとき――たとえ清浄で、帰依者（bhāgavata）にして潔くとも――百年のあいだcillīとして生まれ、さらに百年、隼（śyena）として再び生まれる。

Verse 33

भेकस्त्रिशतवर्षाणि यातुधानः पुनर्दश ॥ अपुमान् षट् च वर्षाणि रेतोभक्षस्तु जायते ॥

（彼は）三百年のあいだ蛙となり、次いで十年、yātudhānaとなる。その後六年、男として不能となり、精液を食とする者として生まれる。

Verse 34

अन्धो जायेत सुष्रोणि पञ्च सप्त तथा नव ॥ गृध्रो द्वात्रिंशवर्षाणि चक्रवाको दशैव तु ॥

彼は盲として生まれる、美しき腰の者よ、五年、七年、また九年のあいだ。さらに三十二年は禿鷲となり、そして十年、cakravāka鳥となる。

Verse 35

शैवालभक्षिता चैव ह्याकाशगमनं तथा ॥ ब्राह्मणो जायते भूमे क्रोधस्य च पथे स्थितः ॥

（ある者は）藻を食し、また虚空を行く。しかして地上においてブラーフマナとして生まれるが、なお怒りの道にとどまる。

Verse 36

आत्मकर्मापराधेन प्राप्तः संसारसागरे ॥ धरण्युवाच ॥ अहो वै परमं गुह्यं यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥

自らの業の過失によって、サンサーラの大海に至る。ダラニーは言った。「ああ、まことに、あなたが先に語ったことは至上の秘奥である。」

Verse 37

श्रुत्वा सुदुस्तरं सारं भीतास्मि परिदेविता ॥ नाहमाज्ञापयामि त्वां देवदेव जगत्पते ॥

この要諦—きわめて渡り難きもの—を聞いて、私は恐れ、嘆いている。神々の神、世界の主よ、私はあなたに命じはしない。

Verse 38

मम चैव प्रियार्थाय सर्वलोकसुखावहम् ॥ येन मुच्यन्ति संशुद्धा बुधाः कर्मपरायणाः ॥

我が愛する願いのため、また一切世界に安楽をもたらすものとして—清浄なる智者、業に専心する者たちが解脱するその道を説き給え。

Verse 39

अल्पसत्त्वा गतभया लोभमोहसमन्विताः ॥ तरन्ति येन दुर्गाणि प्रायश्चित्तं च मे वद ॥

力弱く、恐れを失い、貪りと迷いを伴う者たちは—何によって難関を渡るのか。さらに私にプラーヤシュチッタ（贖罪法）をも説き給え。

Verse 40

ततः कमलपत्राक्षो वराहः सम्मुखे स्थितः ॥ सनत्कुमारो मे भक्तो पुनर्नारायणोऽब्रवीत् ॥

そのとき、蓮華の花弁のごとき眼をもつヴァラーハは、（彼らの）正面に立った。すると我が帰依者サナトクマーラは、再びナーラーヤナに向かって語った。

Verse 41

ततो भूम्या वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥ सनत्कुमारो योगज्ञः प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

ついで大地の言葉を聞くと、梵天の子なる聖仙サナトクマーラ、瑜伽に通暁する者は、ヴァスンダラー（大地）に答えた。

Verse 42

धन्या चैव सुभाग्या च यत्त्वया परिपृच्छितम् ॥ वराहरूपी भगवान् सर्वमायाकरण्डकः ॥

まことに幸いで吉祥なるは、汝の問いである。主はヴァラーハの姿をとり、あらゆるマーヤーの妙なる力を蔵する宝庫のごときお方である。

Verse 43

किं त्वया भाषितो देवि सर्वयोगाङ्गयोगवित् ॥ देवो नारायणस्तत्र सर्वधर्मविदां वरः ॥

女神（大地）よ、汝の語ったことは、そこにおいてナーラーヤナに向けられている。彼はダルマを知る者の中の最勝にして、ヨーガの諸支分を悉く知る神である。

Verse 44

कुमारवचनं श्रुत्वा तं मही प्रत्यभाषत ॥ शृणु तत्त्वेन मे ब्रह्मन् यन्मया परिपृच्छितम् ॥

クマーラの言葉を聞いて、大地は彼に答えた。「婆羅門よ、真実として、わたしが問い求めたことを聞きなさい。」

Verse 45

कार्यं क्रियां च योगं च अध्यात्म्यं पार्थिवस्थितम् ॥ एतन्मे पृच्छते ब्रह्मन् देवो नारायणः प्रभुः ॥

義務（kārya）、祭式の行為（kriyā）、ヨーガ、そして地上の境遇における内なる霊性原理（adhyātmya）について—婆羅門よ、このことを我は主宰ナーラーヤナに問うのである。

Verse 46

कृत्वा तेन व्रतं चैव मम कर्मपरायणः ॥ षष्ठे काले तु भुञ्जीत गृहभिक्षामनिन्दिताम् ॥

その誓戒を受け、定められた行に専心する者は、第六の時に食し、家々より得た非難なき施しの食を受けるべきである。

Verse 47

अष्टौ भिक्षा यथान्यायं शुद्धभागवतां गृहे ॥ य एतेन विधानॆन ब्रह्मकर्माणि कारयेत् ॥

清浄なるバガヴァーンの信徒の家において、正しい規則に従い八つの施食の分を受けよ。この作法により梵の行（聖なる務め）を行う者は—

Verse 48

मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेवमाह जनार्दनः ॥ यदीच्छसि परां सिद्धिं विष्णुलोकं जनार्दनात् ॥

その罪穢れより解き放たれる—かくジャナールダナは語った。もし汝が最高の成就、すなわちジャナールダナによって得られるヴィシュヌの世界を望むなら—

Verse 49

शीघ्रमाराधयेद्विष्णुं द्विजमुख्यो न संशयः ॥ ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥

最勝の二度生まれ（ドヴィジャ）は、疑いなく速やかにヴィシュヌを礼拝し、歓喜せしむべきである。次いで大地の言葉を聞き、梵天の子なる聖仙は（さらに続けた）。

Verse 50

प्रत्युवाच विशालाक्षीं धर्मकामो वसुन्धराम् ॥ अहो गुह्यं रहस्यं च यत्त्वया देवि भाषितम् ॥

ダルマを希求するヴァスンダラーは、大きな眼の女神に答えた。「ああ、デーヴィよ、あなたの語られたことは秘められ、しかも深遠なる奥義です。」

Verse 51

तस्य ये मुखनिष्क्रान्ता धर्मास्तान्वक्तुमर्हसि ॥ धरण्युवाच ॥ ततः स पुण्डरीकाक्षः शङ्खचक्रगदाधरः ॥

「彼の口より発した諸々のダルマ—それらをこそ、正しく語るべきです。」ダーラニーは言った。すると、蓮華の眼をもち、法螺貝・円盤・棍棒を携える御方が……

Verse 52

वराहरूपी भगवान् लोकनाथो जनार्दनः । उवाच मधुरं वाक्यं मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥

世の主、福徳円満なるジャナールダナは、ヴァラーハの姿をとり、甘美なる言葉を語った。その声は雲とドゥンドゥビ太鼓のように轟き渡った。

Verse 53

भक्तकर्मसुखार्थाय गुणवित्तसमन्विताम् ॥ अनेनैव विधानेन आचारेण समन्वितः ॥

信愛の行為より生ずる安楽のために—徳と正しい資具とを具え—まさにこの規定と行儀によって身を律する者は……

Verse 54

देवि कारयते कर्म मम लोकं स गच्छति ॥ क्रुद्धेन न च कर्त्तव्यं लोभेन त्वरया न च ॥

デーヴィよ、定められた行為を成就させる者は我が世界に至る。だが、それは怒りによって行ってはならず、貪りによっても、また急ぎ焦ってもならない。

Verse 55

संसारं ते न गच्छन्ति अपराधविवर्जिताः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ अकर्मण्येन पुष्पेण यो मामर्चयते भुवि ॥

罪過と冒涜を離れた者は、もはや輪廻（サンサーラ）へと赴かない。聖なるヴァラーハは言われた。「しかし、正当な労によらず、あるいは不正な手段で得た花をもって地上で我を礼拝する者は……」

Verse 56

पातनं तस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न च ते वै मम प्रियाः ॥

「その者の没落を語ろう。聞け、ヴァスンダラーよ。我はそのような供物を受け取らない。彼らはまことに我が愛しき者ではない。」

Verse 57

मूर्खा भागवता देवि मम विप्रियकारिणः ॥ पतन्ति नरके घोरे रौरवे तदनन्तरम् ॥

「女神よ、愚かな『バガヴァタ』（bhāgavata）—我が喜ぶことに背く者たち—は、その後、ラウラヴァ（Raurava）と呼ばれる恐るべき地獄へ堕ちる。」

Verse 58

अज्ञानस्य च दोषेण दुःखान्यनुभवन्ति च ॥ वानरो दश वर्षाणि मार्जारश्च त्रयोदश ॥

「また無知という過失により、彼らは苦しみを味わう。（彼らは）十年は猿として、十三年は猫として生まれる。」

Verse 59

मूकः पञ्च च वर्षाणि बलीवर्दश्च द्वादश ॥ छागश्चैवाष्टवर्षाणि मासं वै ग्रामकुक्कुटः ॥

「（彼らは）五年は唖として、十二年は牡牛（役牛）として、八年は山羊として、そして一か月は村の雄鶏として生まれる。」

Verse 60

त्रीणि वर्षाणि महिषो भवत्येव न संशयः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे पुष्पं यन्मे न रोचते ॥

三年のあいだ人は水牛となる――疑いはない。吉祥なる婦人よ、これを汝に告げた。すなわち、我が喜ばぬ花の供養である。

Verse 61

अकर्मण्यं विशालाक्षि पुष्पं ये च ददन्ति वै ॥ धरण्युवाच ॥ भगवन्यदि तुष्टोऽसि विशुद्धेनान्तरात्मना ॥

大いなる眼の者よ、効力なき（儀礼に不適な）花を供える者は、まことに過失を負う。大地（ダラニー）は言った。「世尊よ、もし汝が満足されるなら――内なる自己が清浄であるなら――」

Verse 62

येन शुध्यन्ति ते भक्तास्तव कर्मपरायणाः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

――それによって、定められた行いに専心する汝の信徒は清められる。シュリー・ヴァラーハは言った。「女神よ、汝が我に問うことを、真実に即して我より聞け。」

Verse 63

प्रायश्चित्तं महाभागे येन शुध्यन्ति मानवाः ॥ एकाहारं ततः कृत्वा मासमेकं वरानने ॥

大いに幸いなる者よ、人々が清められる贖罪（プラーヤシュチッタ）はこれである。すなわち、その後、一日に一度の食事を行い、一か月間、麗しき顔の者よ――

Verse 64

यावकान्नं त्रीण्यहानि वायुभक्षो दिनत्रयम् ॥ य एतेन विधानॆन देवि कर्माणि कारयेत् ॥

三日間はヤーヴァカの穀を食とし、三日間は「風を食む者」（断食）として過ごせ。かくのごとき作法により、女神よ、諸儀礼を行う者は――

Verse 65

सर्वपापप्रमुक्तश्च मम लोकं स गच्छति ॥

一切の罪過から解き放たれたその者は、わが世界へ赴く。

Verse 66

धरण्युवाच ॥ यन्मां त्वं भाषसे नाथ आचारस्य व्यतिक्रमम् ॥ उपस्पृश्य समाचारं रहस्यं वक्तुमर्हसि ॥

大地女神は言った。「主よ、あなたが私に正しい行い（ācāra）の逸脱について語られるのなら、正しい実践の秘儀、すなわち浄めの触れ（upaspṛśya）を説いてください。」

Verse 67

त्रीणि वारान्स्पृशेत्तत्र शिरो ब्रह्मणि संस्थितः ॥ त्रीणि वारान्पुनस्तत्र उभे ते कर्णनासिके ॥

そこで、梵（ブラフマン）を念じつつ頭を三度触れ、さらに同じく両耳と両鼻孔を三度触れるべきである。

Verse 68

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यो मम ये च मते स्थिताः ॥ अनेन विधिना कृत्वा प्रायश्चित्तं यशस्विनि ॥

バラモンであれ、クシャトリヤであれ、ヴァイシャであれ——わが教えに住する者は——この法によって贖罪を行い終えれば、誉れ高き者よ——

Verse 69

जातं मे विह्वलं चित्तं न स्थिरं जायते क्वचित् ॥ यत्त्वया भाषितं हीदं भक्तानां च दुरासदम् ॥

わが心は乱れ、どこにも安住しない。しかもあなたの語られたことは、信者にとってさえ得難い。

Verse 70

ततो मां भाषते ब्रह्मन् विष्णुर्मायाकरण्डकः ॥ क्रुद्धा भागवता ब्रह्मन् येन शुद्ध्यन्ति किल्बिषात् ॥

そのとき、摩耶を担う不思議なるヴィシュヌが私に告げた。「おおブラーフマナよ、信奉者たちは—怒りを発するときでさえ—人を罪垢から清める縁ともなる。」

Verse 71

मत्पूजनं विधानॆन यदीच्छेत् परमाṃ गतिम् ॥ ये मां देवि यजिष्यन्ति क्रोधं त्यक्त्वा जितेन्द्रियाः ॥

正しい作法に従って我を礼拝し、最高の到達を望むならば—おおデーヴィよ、怒りを捨て、諸感官を制した者こそが我を礼拝し、その道にふさわしい。

Verse 72

वीरासनविधींश्चैव कारयेत् सप्त सप्त च ॥ चतुर्थं भक्ष्यमेकेन मासेन घृतपायसम् ॥

また、規定されたヴィーラ―サナ（勇者の坐法）の作法を行うべし—七回、さらに七回（の組）。第四の期間には、一か月にわたり、食供はギー入り乳粥（グリタ・パーヤサ）とする。