पाद्मे पुराणे यत्प्रोक्तं नारसिंहोपवर्णनम् । तच्चाष्टादशसाहस्रं नारसिंहमिहोच्यते
pādme purāṇe yatproktaṃ nārasiṃhopavarṇanam | taccāṣṭādaśasāhasraṃ nārasiṃhamihocyate
『パドマ・プラーナ』に説かれるナラシンハの物語は、十八 हजार(1万8千)の偈より成り、ここでは「ナーラシンハ」(プラーナ/章)と呼ばれる。
Sūta (deduced)
Scene: A manuscript scene where sages reference the Padma Purāṇa’s Narasiṃha narration; in a visionary overlay, Narasiṃha emerges—lion-faced, radiant—signifying the devotional core of the cited text.
Divine manifestations like Narasiṃha are preserved across Purāṇic corpora; naming and measure safeguard faithful transmission.
The verse sits within Prabhāsa-kṣetra Māhātmya but does not directly praise a single tīrtha.
None; it identifies a Narasiṃha-focused Purāṇic narration and its traditional extent.