ईश्वर उवाच । ततस्तस्यास्तु संजज्ञे भर्तृशापेन तेन वै । यमश्च यमुना चेयं प्रख्याता सुमहानदी । तृतीयं च सुतं जज्ञे श्राद्धदेवं मनुं शुभम्
īśvara uvāca | tatastasyāstu saṃjajñe bhartṛśāpena tena vai | yamaśca yamunā ceyaṃ prakhyātā sumahānadī | tṛtīyaṃ ca sutaṃ jajñe śrāddhadevaṃ manuṃ śubham
イーシュヴァラは語った。「そののち、まさに夫のその呪いによって、彼女はヤマと、この大河として名高いヤムナーとを生んだ。さらに第三の子として、シュラーダ(śrāddha)儀礼を司る吉祥なるマヌを生んだ。」
Īśvara (narrator)
Tirtha: Yamunā
Type: river
Listener: Implied audience within the Prabhāsa-māhātmya dialogue frame
Scene: Under the narrator’s voice, the results of the husband’s curse unfold: Yama appears as a solemn, dark-hued dharma figure; Yamunā manifests as a majestic river-goddess; Manu appears as a serene lawgiver associated with śrāddha rites.
It portrays cosmic administration—death (Yama), purification and flow (Yamunā), and ancestral rites (Śrāddha/Manu)—as dharmic structures emerging through karmic causality.
While the chapter belongs to Prabhāsa-kṣetra’s māhātmya, this verse explicitly highlights Yamunā as a renowned sacred river within Hindu tīrtha geography.
Śrāddha is referenced via “Śrāddhadeva Manu,” indicating the sanctity and dharmic importance of ancestral offerings, though no procedure is detailed here.