Adhyaya 270
第270章は、無知・怠慢・欲望・未熟さによって pāpa（罪過）を犯し、通常の prāyaścitta（贖罪・懺悔）を行えなかった者のために、罪障を滅して速やかな安堵を得る法を手順として説く。Ānarta の求めに応じ、Bhartṛyajña は金製の「pāpa-piṇḍa（罪の団・罪像）」—二十五 pala の金塊—を布施する儀礼を示す。 儀礼は apara-pakṣa（下弦・月の減ずる半月）に定められ、snāna（沐浴）、清浄な衣、maṇḍapa/vedi（壇と祭壇）の整えなど、前行の清めを要する。施主は宇宙論的な配列に従い、地（大地）から始まる tattva の連なり、さらに諸元素と感官の器官を、マントラ風の招請によって次第に礼拝する。 ついで、Veda と Vedāṅga に通じた学識ある brāhmaṇa を迎え、足を洗い、衣と装身具を捧げて敬い、相応の mūrti（形像・身代わり像）を授ける。正式な転移のマントラにより、過去の pāpa を布施された形像へ移し置くことを宣言し、brāhmaṇa は受納のマントラ（pratigraha）を誦して転移を承認する。その後 dakṣiṇā を施し、敬意をもって送り出す。 章は、身体の軽安、光輝の増大、吉祥の夢といった徴を挙げ、手順を聞くだけでも浄化の功徳があると述べる。さらに Kāpāleśvara の場において効験が増すこと、そして Gāyatrī による homa（護摩・火供）を勧めている。
Shlokas
Verse 1
आनर्त उवाच । मूर्खत्वाद्वा प्रमादाद्वा कामाद्बालस्यतोऽपि वा । यो नरः कुरुते पापं प्रायश्चित्तं करोति न
アーナルタは言った。「愚かさゆえ、怠慢ゆえ、欲望ゆえ、あるいは幼さゆえであっても—人が罪を犯し、しかも贖罪の行（プラーヤシュチッタ）を行わないならば……」
Verse 2
तस्य पापक्षयकरं पुण्यं ब्रूहि द्विजोत्तम । येन मुक्तिर्भवेत्सद्यो यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो
「教えてください、婆羅門の中の最勝者よ。彼の罪を滅する功徳の道を—それによって解脱（モークシャ）がただちに現れるように。もし私にご満悦ならば、主よ。」
Verse 3
लोभमोहपरो योऽसौ पापपिंडं महामुने । प्रददाति विधिं ब्रूहि येन यच्छाम्यहं द्रुतम्
大聖仙よ、貪りと迷いに圧されるその者が「罪を体現するピンダ」を供えるための正しい作法を説いてください。その方法によって、私は速やかに成就したいのです。
Verse 4
भर्तृयज्ञ उवाच । दद्यात्स्वपिंडं सौवर्णं पंचविंशत्पलात्मकम्
バルトリヤジュニャは言った。「二十五パラの重さをもつ金のピンダを施すべきである。」
Verse 5
विधायापरपक्षे तु स्नापयित्वा विधानतः । मंडपाद्यं च प्राक्कृत्वा स्नात्वा धौतांबरः शुचिः
次いで、月の闇の半月（アパクシャ）において、規定どおりに整え、沐浴の儀（スナーパナ）を行う。まずマンダパ（祭壇の堂）など必要なものを前もって備え、沐浴して洗い清めた衣をまとい、清浄にとどまるべきである。
Verse 6
तदा स्वरूपं पृथ्व्यादि पूजयेत्पापकृन्नरः । तथा स मुच्यते पापात्तत्कृताद्धि न संशयः
そのとき罪をなす者は、地をはじめとする諸原理の真の姿を礼拝すべきである。そうすれば自ら犯した罪より解き放たれる—疑いはない。
Verse 7
चतुर्विंशतितत्त्वानि पृथिव्यादीनि यानि च । तेषां नामभिस्तत्पिंडं पूजयेतन्नराधिपः
地などに始まる二十四のタットヴァは、その名によって招請されるべきである。その名をもって王はそのピṇḍaを礼拝すべきである。
Verse 8
ॐ पृथिव्यै नमः । ॐ अद्भ्यो नमः । ॐ तेजसे नमः । ॐ वायवे नमः । ॐ आकाशाय नमः । ॐ घ्राणाय नमः । ॐ जिह्वायै नमः । ॐ चक्षुषे नमः । ॐ त्वचे नमः । ॐ श्रोत्राय नमः । ॐ गन्धाय नमः । ॐ रसाय नमः । ॐ रूपाय नमः । ॐ स्पर्शाय नमः । ॐ शब्दाय नमः । ॐ वाचे नमः । ॐ पाणिभ्यां नमः । ॐ पादाभ्यां नमः । ॐ पायवे नमः । ॐ उपस्थाय नमः । ॐ मनसे नमः । ॐ बुद्ध्यै नमः । ॐ चित्ताय नमः । ॐ अहंकाराय नमः । ॐ क्षेत्रात्मने नमः । ॐ परमात्मने नमः । धूपं धूरसि मंत्रेण अग्निर्ज्योतीति दीपकम् । युवा सुवासेति च ततो वासांसि परिधापयेत्
次のように唱えて礼拝すべきである。「オーム、地に敬礼。オーム、水に敬礼。オーム、火に敬礼。オーム、風に敬礼。オーム、空（虚空）に敬礼。オーム、嗅覚（鼻）に敬礼。オーム、舌に敬礼。オーム、眼に敬礼。オーム、皮膚に敬礼。オーム、耳に敬礼。オーム、香に敬礼。オーム、味に敬礼。オーム、色（形）に敬礼。オーム、触に敬礼。オーム、声に敬礼。オーム、言葉に敬礼。オーム、両手に敬礼。オーム、両足に敬礼。オーム、肛門に敬礼。オーム、生殖器に敬礼。オーム、マナス（心）に敬礼。オーム、ブッディ（知性）に敬礼。オーム、チッタ（心質）に敬礼。オーム、アハンカーラ（我執）に敬礼。オーム、クシェートラートマン（個我）に敬礼。オーム、パラマートマン（至上我）に敬礼。」次に「dhūr asi」の真言で香を供え、「agnir jyotiḥ」で灯明を供え、「yuvā suvāsaḥ」で衣を捧げて着せる。
Verse 9
ततो ब्राह्मणमानीय वेदवेदांगपारगम् । प्रक्षाल्य चरणौ तस्य वासांसि परिधापयेत्
次に、ヴェーダとヴェーダーンガに通暁したバラモンを招き、その足を洗い、衣を着せるべきである。
Verse 10
केयूरैः कंकणैश्चैव अंगुलीयकभूषणैः
また、ケーユーラ（腕輪）、カンカナ（手首の輪）、指輪などの指飾りをもって。
Verse 11
भूषयित्वा तनुं तस्य ततो मूर्तिं समानयेत् । मंत्रेणानेन राजेंद्र ब्राह्मणाय निवेदयेत्
その身を荘厳したのち、次に黄金の像を取り出して来るべし。かくこの真言をもって、王の中の最勝者よ、婆羅門に奉献せよ。
Verse 12
एष आत्मा मया दत्तस्तव हेममयो द्विज । यत्किंचिद्विहितं पापं पूर्वं भूयात्तवाखिलम्
「二度生まれの者よ、この“我”を、黄金の姿として汝に与える。先に犯したいかなる罪も、ことごとく汝のものとなれ。」
Verse 13
इति दानमंत्रः । ततस्तु ब्राह्मणो राजन्मंत्रमेतं समुच्चरेत्
「これが布施の真言である。」そののち、王よ、婆羅門はこの真言をしかるべく声に出して誦すべし。
Verse 14
यत्किंचिद्विहितं पापं त्वया पूर्वंमया हि तत् । गृहीतं मूर्तिरूपं तत्ततस्त्वं पापवर्जितः । इति प्रतिग्रहमंत्रः
「汝が先に犯したいかなる罪も、まことに我がそれを、形ある身として引き受け取った。ゆえに汝はいま罪を離れた。」これが受納の真言である。
Verse 15
एवं दत्त्वा विधानेन ततो विप्रं विसर्जयेत् । एवं कृते ततो राजंस्तस्मै दत्त्वाथ दक्षिणाम्
かく定めの作法により施与したのち、婆羅門を恭しく辞して帰らせるべし。事が成ったなら、王よ、さらにダクシナー（祭祀の謝礼）をも授けよ。
Verse 16
यथा तुष्टिं समभ्येति ततः पापं नयत्यसौ । तस्मिन्कृते महाराज प्रत्ययस्तत्क्षणाद्भवेत्
ブラーフマナ（受け取る者）が満足すると、その者は罪を運び去る。これが成就すると、偉大なる王よ、儀礼の効験への確信がただちに生じる。
Verse 17
शरीरं लघुतामेति तेजोवृद्धिश्च जायते । स्वप्ने च वीक्षते रात्रौ संतुष्टमनसः स्थितान्
身体は軽やかとなり、光輝の増大が生じる。さらに夜、夢のうちに、満ち足りた心で立つ衆生を見まもる。
Verse 18
नरान्स्त्रियः सितैर्वस्त्रैः श्वेतमाल्यानुलेपनैः । श्वेतान्गोवृषभानश्वांस्तीर्थानि विविधानि च
白衣をまとい、白き花鬘と白き香油で荘厳された男女を見る。また白い牛、牡牛、馬を見、さらに種々のティールタ（聖なる渡し場）をも見る。
Verse 19
एतत्ते सर्वमाख्यातं पापपिंडस्य दापनम् । श्रवणादपि राजेंद्र यस्य पापैः प्रमुच्यते
これらすべてを汝に説き明かした――「パーパピンダ（罪の塊）」を施す法である。王の中の王よ、それを聞くだけでも、人は諸罪より解き放たれる。
Verse 20
अन्यत्रापि महादानं पापपिण्डो हरेन्नृप
たとえ他の地であっても、王よ、この大いなる布施――パーパピンダ――は罪を取り除く。
Verse 21
एकजन्मकृतं पापं निजकायेन निर्मितम् । कपालेश्वरदेवस्य सहस्रगुणितं हरेत्
一生において自らの身によって作られた罪は――カパーレーシュヴァラ・デーヴァが千倍の功徳によりこれを除き去る。
Verse 22
पूर्ववच्चैव कर्तव्यो वेदिमंडपयोर्विधिः । परं होमः प्रकर्तव्यो गायत्र्या केवलं नृप
先と同様に、ヴェーディ（祭壇）とマンダパ（堂）の作法を定めに従って行うべし。その後、ホーマを修す—ただガーヤトリー（Gāyatrī）のみをもって、王よ。
Verse 270
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कपालेश्वरक्षेत्रमाहात्म्यप्रसंगेन पापपिंडप्रदानविधानवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
かくして『聖スカンダ・マハープラーナ』八万一千頌のサンヒターにおいて、第六部ナーガラ・カーンダ、ハータケーシュヴァラ聖域のティールタ讃歎の章段に属し、カパーレーシュヴァラ聖域のマーハートミャの文脈にて説かれる「罪を除くピンダ（piṇḍa）供養の作法の叙述」と題する第270章は、ここに円成する。