एवं वाय्वग्निसोमैश्च देहः संधारितस्त्वसौ । आकाशजानि स्रोतांसि तथा कोष्ठविविक्तता
evaṃ vāyvagnisomaiśca dehaḥ saṃdhāritastvasau | ākāśajāni srotāṃsi tathā koṣṭhaviviktatā
かくしてこの身は、ヴァーユ(風)・アグニ(火)・ソーマによって保たれる。アーカーシャ(虚空)より身体の諸流路(srotas)が生じ、またそこから内なる間隙と、臓腑の腔の分明なる区別も生ずる。
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative convention)
Scene: A teacher illustrates the body as a temple: vāyu as moving currents, agni as inner flame, soma as cooling nectar; ākāśa as luminous space forming channels and cavities.
Life is sustained by cosmic principles (elements and forces); recognizing this fosters humility and dharmic living.
None is referenced; the verse is cosmological-physiological instruction.
No ritual is prescribed in this verse.