चतुर्दशानां लिंगानां श्रुत्वाख्यानानि सत्तमः । चतुर्दश सुलोकेषु पूजां प्राप्स्यत्यनुत्तमाम्
caturdaśānāṃ liṃgānāṃ śrutvākhyānāni sattamaḥ | caturdaśa sulokeṣu pūjāṃ prāpsyatyanuttamām
十四のリンガの聖なる由来を聞いた最上の人は、十四の吉祥なる世界において、無上の尊崇と礼拝を受けるであろう。
Śiva (deduced; concluding merit statement within the chapter’s liṅga-māhātmya)
Tirtha: Fourteen Kāśī-liṅgas (collective)
Type: kshetra
Listener: Devotee/audience (implied)
Scene: A sage narrates the accounts of fourteen liṅgas; listeners sit in reverent assembly; above them, symbolic fourteen luminous worlds/planes receiving the devotee’s honor—visualizing ‘pūjā in fourteen su-lokas’.
Śravaṇa (devotional hearing) of sacred Śaiva narratives is itself a potent path, yielding exalted spiritual honor.
Kāśī’s liṅga landscape is implied—multiple liṅgas whose stories constitute the chapter’s sacred geography.
Hearing (śravaṇa) the accounts of the fourteen liṅgas; it functions as a devotional observance with stated merit.