तस्याः शब्दग्रहौ नान्य शब्दग्रहणतत्परौ । अतीव निपुणौ जातौ तत्सन्माल्यकरौकरौ
tasyāḥ śabdagrahau nānya śabdagrahaṇatatparau | atīva nipuṇau jātau tatsanmālyakaraukarau
彼女の「音を捉える」感官は他のいかなる音にも向かわず、ただ聖なる響きを受け取ることに専心した。さらにその両手はきわめて巧みとなり、彼のために麗しい花鬘を作る手となった。
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa narrative)
Tirtha: Kāśī (liṅga-sevā context)
Type: kshetra
Scene: The sādhvī’s ears are symbolically attentive to mantra alone; her hands deftly weave fragrant garlands—jasmine, marigold, bilva—laid before the liṅga in a Kāśī shrine.
Devotion disciplines the senses (hearing) and sanctifies action (hands), turning daily capacities into worship.
Kāśī is the contextual tirtha; the service described aligns with Oṃkāra-liṅga devotion in the Kāśīkhaṇḍa.
Offering garlands (mālya-sevā/arpana) and focused reception of sacred sound (implied Oṃkāra-japa/śravaṇa).