अतिप्रिया भवित्री मे यद्बाल ब्रह्मचारिणी । अनेनैव शरीरेण दिव्यावयवभूषणा
atipriyā bhavitrī me yadbāla brahmacāriṇī | anenaiva śarīreṇa divyāvayavabhūṣaṇā
この若き乙女、梵行を守るブラフマチャーリニーが、わたしにとって限りなく愛おしい者となり、この身のままに天なる肢体と荘厳で飾られますように。
Śrī Devī (Pārvatī)
Scene: A youthful brahmacāriṇī maiden, modest yet radiant, envisioned as becoming exceedingly dear, her form described as divinely adorned while retaining the same body.
Purity (brahmacarya) and divine refinement are praised as qualities that make companionship spiritually elevating.
No tirtha is directly mentioned; the context remains Kāśī Khaṇḍa.
The verse implies brahmacarya as a vow-like discipline, but no specific rite is detailed.