याज्ञिकाश्च शुभाचाराः सत्यशौचपरायणाः । धर्मज्ञा दानशीलाश्च निर्मलाश्च महोत्सुकाः
yājñikāśca śubhācārāḥ satyaśaucaparāyaṇāḥ | dharmajñā dānaśīlāśca nirmalāśca mahotsukāḥ
彼らはヤジュニャ(祭祀)を修し、吉祥なる行いを保ち、真実と清浄に専心する。ダルマを知り、布施を好み、生活は無垢で、気高い熱意に満ちている。
Narrator (contextual; not explicit in this snippet)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A vibrant yet orderly sacrificial setting within a forest-kshetra: altars, ladles, fire, and disciplined participants radiating purity and generosity.
Dharma is upheld through truth, purity, yajña-mindedness, and generosity—together forming a holy life.
Dharmāraṇya is the implied sacred setting whose people embody these virtues.
Yajña (sacrificial worship) and dāna (charity) are praised as defining practices, though no procedure is detailed.