सूत उवाच । अथान्यदपि वक्ष्यामि माहात्म्यं त्रिपुरद्विषः । श्रुतमात्रेण येनाशु च्छिद्यंते सर्वसंशयाः
sūta uvāca | athānyadapi vakṣyāmi māhātmyaṃ tripuradviṣaḥ | śrutamātreṇa yenāśu cchidyaṃte sarvasaṃśayāḥ
スータは言った。今また、トリプラを滅する御方(湿婆)の別の功徳(マーハートミャ)を説こう。これをただ聞くだけで、あらゆる疑いは速やかに断たれる。
Sūta (Lomaharṣaṇa/Sūta narrator)
Listener: Ṛṣis/Śaunakādi sages (implied Purāṇic setting)
Scene: Sūta seated on a vyāsāsana in a forest hermitage, sages gathered attentively; behind, a symbolic image of Śiva as Tripurāntaka with bow, indicating the subject of the forthcoming māhātmya.
Hearing the divine māhātmya of Śiva is itself transformative and dispels spiritual doubt.
No particular site is specified in this verse; it introduces Śiva’s māhātmya in general.
Śravaṇa—listening to the māhātmya—is presented as the efficacious practice.