Śiva–Arjuna Yuddha and the Subjugation of Pride (Śiva-parīkṣā)

Verse 1

तमागतन्ततो दृष्ट्वा ध्यानं कृत्वा शिवस्य सः । गत्वा तत्रार्जुनस्तेन युद्धं चक्रे सुदारुणम्

彼が来るのを見て、アルジュナは主シヴァを念じて瞑想し、そこへ赴いて、その者ときわめて激烈な戦いを交えた。

Verse 2

गणैश्च विविधैस्तीक्ष्णैरायुधैस्तं न्यपीडयत् । तैस्तदा पीडितः पार्थः सस्मार स्वामिनं शिवम्

そのとき、さまざまな鋭き武器を携えたガナたちが彼を激しく圧迫した。彼らに苦しめられた刹那、パールタは己が主—シヴァを想起した。

Verse 3

अर्जुनश्च तदा तेषां बाणावलिमथाच्छिनत् । यदायुद्धं च तैः क्षिप्तं ततः शर्वं परामृशत्

そのときアルジュナは彼らの矢の連なりを断ち切った。彼らが投げ放った武器がかくして阻まれるや、彼は次にシャルヴァ（Śarva）—万物を滅する主シヴァへと心を向けた。

Verse 4

पीडितास्ते गणास्तेन ययुश्चैव दिशो दश । गणेशा वारितास्ते च नाजग्मुस्स्वामिनम्प्रति

彼に苦しめられたそのガナたちは十方へと逃げ散った。ガネーシャが制止したにもかかわらず、彼らはなお主のもとへ戻ろうとはしなかった。

Verse 5

शिवश्चैवार्जुनश्चैव युयुधाते परस्परम् । नानाविधैश्चायुधैर्हि महाबलपराक्रमौ

シヴァとアルジュナは互いに戦い、次々と相手に応じて拮抗した。さまざまな武器で激しく交わり—両者は大いなる力と燃え立つ武勇を備え—主のサグナ（有相）のリーラーを顕し、帰依者の勇気と明け渡しを試し、磨き上げた。

Verse 6

शिवोऽपि मनसा नूनं दयां कृत्वार्जुनं ह्यगात् । अर्जुनश्च दृढं तत्र प्रहारं कृतवांस्तदा

シヴァでさえ、心に憐れみを起こしてアルジュナへと近づかれた。そのときアルジュナはその場に堅く立ち、力強い一撃を放った。

Verse 7

आयुधानि शिवस्सो वै ह्यर्जुनस्याच्छिनत्तदा । कवचानि च सर्वाणि शरीरं केवलं स्थितम्

そのとき主シヴァは、アルジュナの武器を断ち、さらにすべての鎧をも断ち切った。立っていたのは、ただ裸身のみであった。

Verse 8

तदार्जुनः शिवं स्मृत्वा मल्लयुद्धं चकार सः । वाहिनीपतिना तेन भयात्क्लिष्टोपि धैर्यवान्

そのときアルジュナは主シヴァを念じ、マッラ・ユッダ（組み討ち）に身を投じた。軍勢の将たる彼への恐れに苦しめられながらも、なお堅忍にして勇敢であった。

Verse 9

तद्युद्धेन मही सर्वा चकंपे ससमुद्रका । देवा दुःखं समापन्नः किं भविष्यति वा पुनः

その激烈なる戦いによって、大地は海とともにことごとく震え動いた。神々は憂いに沈み、幾度も「これから何が起こるのか」と案じた。

Verse 10

एतस्मित्रंतरे देवः शिवो गगनमास्थितः । युद्धं चकार तत्रस्थस्सोर्जुनश्च तथाऽकरोत्

その間、主なるシヴァは大空に位して戦いを起こし、アルジュナもまたその場に立ち、同じように戦った。

Verse 11

उड्डीयोड्डीय तौ युद्धं चक्रतुर्देवपार्थिवौ । देवाश्च विस्मयं प्रापू रणं दृष्ट्वा तदाद्भुतम्

二人は幾度も跳び上がりつつ、神なる者と王なる勇士として戦った。その驚くべき合戦を見て、神々はみな驚嘆した。

Verse 12

अथार्जुनोत्तरे ज्ञात्वा स्मृत्वा शिवपदांबुजम् । दधार पादयोस्तं वै तद्ध्यानादाप्तसद्बलः

そのときアルジュナは事の次第を悟り、主シヴァの蓮華の御足を念じた。その禅想によって得た清き力により、彼は御足を固く捉えた。

Verse 13

धृत्वा पादौ तदा तस्य भ्रामयामास सोर्जुनः । विजहास महादेवो भक्तवत्सल ऊतिकृत्

そのときアルジュナは御足を掴み、ぐるぐると振り回し始めた。大いなる神マハーデーヴァは、 भक्तに慈しみ深く福をもたらす御方として、微笑み笑われた。

Verse 14

दातुं स्वदासतां तस्मै भक्तवश्यतया मुने । शिवेनैव कृतं ह्येतच्चरितन्नान्यथा भवेत्

おお牟尼よ、 भक्तの信愛に征服されて、シヴァ自らがこの行いをなされた。それはその भक्तに、御自分の僕（だーさ）としての位を授けるためであり、他のあり方はあり得ない。

Verse 15

पश्चाद्विहस्य तत्रैव शंकरो रूपम द्भुतम् । दर्शयामास सहसा भक्तवश्यतया शुभम्

そののち、その場でシャンカラは戯れるように微笑み、たちまち驚嘆すべき吉祥なる御姿を顕した――信愛（バクティ）に征服されたがゆえに。

Verse 16

यथोक्तं वेदशास्त्रेषु पुराणे पुरुषोत्तमम् । व्यासोपदिष्टं ध्यानाय तस्य यत्सर्वसिद्धिदम्

ヴェーダと諸シャーストラ、そしてプラーナに説かれるとおり、ヴィヤーサが観想（ディヤーナ）のために教示した至上の御方（プルショーत्तマ）は、観想する者に一切の成就（シッディ）を授け給う。

Verse 17

तद्दृष्ट्वा सुंदरं रूपं ध्यानप्राप्तं शिवस्य तु । बभूव विस्मितोतीव ह्यर्जुनो लज्जितः स्वयम्

瞑想の力によって顕れた、主シヴァのこの上なく美しい御姿を見て、アルジュナはひどく驚嘆し、自らの内に恥じ入り、深くへりくだった。

Verse 18

अहो शिवश्शिवस्सोय यो मे प्रभुतया वृतः । त्रिलोकेशः स्वयं साक्षाद्धा कृतं किं मयाऽधुना

ああ、これはシヴァ—まさしくシヴァ御自身—が、主権の御慈悲によって私を受け入れてくださったのだ。三界の主が直に我が前に立たれる今、もはや私に何が残されていようか。

Verse 19

प्रभोर्बलवती माया मायिनामपि मोहिनी । किं कृतं रूपमाच्छाद्य प्रभुणा छलितो ह्यहम्

主のマーヤーはまことに強大で、幻術に巧みな者さえ惑わす。真の御姿を仮の相で覆い、主はどのような計らいによって私を迷わせ給うたのか。

Verse 20

धियेति संविचार्य्यैव साञ्जलिर्नतमस्तकः । प्रणनाम प्रभुं प्रीत्या तदोवाच स खिन्नधीः

「これは बुद्धि（知性・分別）の力によるのだ」と内に省み、合掌して頭を垂れた。信愛をもって主に礼拝し、なお心に憂いを残しつつも、彼は言葉を発した。

Verse 21

अर्जुन उवाच देवदेव महादेव करुणाकर शंकर । ममापराधः सर्वेश क्षन्तव्यश्च त्वया पुनः

アルジュナは言った。「神々の神よ、マハーデーヴァよ、慈悲の宝庫なるシャンカラよ——万有の主よ——私の犯したいかなる過ちも、どうか再びお赦しください。」

Verse 22

किं कृतं रूपमाच्छाद्य च्छलितोऽस्मि त्वयाधुना । धिङ् मां समरकर्तारं स्वामिना भवता प्रभो

「何ということをなさるのです—真の御姿を覆い、ただいま私を欺かれたのですか。恥ずべきはこの戦いを起こした私、我が主なるあなたに、ああプラブよ、してやられたのです。」

Verse 23

नन्दीश्वर उवाच । इत्येवं पाण्डवस्सोथ पश्चात्तापमवाप सः । पादयोर्निपपाताशु शंकरस्य महाप्रभोः

ナンディーシュヴァラは言った。「このようにして、そのパーンダヴァは悔恨に満たされ、ただちに大主シャンカラの御足もとにひれ伏した。」

Verse 24

अथेश्वरः प्रसन्नात्मा प्रत्युवाचार्जुनं च तम् । समाश्वास्येति बहुशो महेशो भक्तवत्सलः

そのとき、心安らかにして慈しみに満ちた主は、そのアルジュナに答えられた。帰依者を愛する大主マヘーシャは、幾度も彼を慰め、励ました。

Verse 25

शंकर उवाच । न खिद्य पार्थ भक्तोसि मम त्वं हि विशेषतः । परीक्षार्थं मया तेऽद्य कृतमेवं शुचञ्जहि

シャンカラは言われた。「悲しむな、パールタよ。汝はまことに我が帰依者、ことさらに我に愛される者である。今日このようにしたのは、ただ汝を試すためにほかならぬ。ゆえに憂いを捨てよ。」

Verse 26

नंदीश्वर उवाच । इत्युक्त्वा तं स्वहस्ताभ्यामुत्थाप्य प्रभुरर्जुनम् । विलज्जं कारयामास गणैश्च स्वामिनो गणैः

ナンディーシュヴァラは言った。「かく語り終えると、主はみずからの両手でアルジュナを起こし、さらに主君の従者たるガナ（Gaṇa）たちを通して、彼に恥と謙下の思いを起こさせた。」

Verse 27

पुनश्शिवोऽर्जुनम्प्राह पाण्डवं वीरसम्मतम् । हर्षयन् सर्वथा प्रीत्या शंकरो भक्तवत्सलः

再び主シヴァは、勇士たちに称えられるパーンダヴァのアルジュナに語りかけた。信者に慈愛深いシャンカラは、あらゆる面で愛の恩寵により彼を歓喜させた。

Verse 28

शिव उवाच । हे पार्थ पाण्डवश्रेष्ठ प्रसन्नोस्मि वरं वृणु । प्रहारैस्ताडनैस्तेऽद्य पूजनम्मानितम्मया

シヴァは言われた。「おおパールタよ、パーンダヴァの中の最勝者よ、我は満悦した。望む恩寵を選べ。今日、汝の打撃と攻めによって、汝の礼拝は我に受け入れられ、尊ばれた。」

Verse 29

इच्छया च कृतं मेऽद्य नापराधस्तवाधुना । नादेयं विद्यते तुभ्यं यदिच्छसि वृणीष्व तत्

我が今日なしたことは、我が自らの意志による。ゆえに今、汝に咎はない。汝に与えられぬものは何一つない—望むままに、欲するものを選べ。

Verse 30

ते शत्रुषु यशोराज्यस्थापनाय शुभं कृतम् । एतद्दुःखं न कर्तव्यं वैक्लव्यं च त्यजाखिलम्

この吉祥なる行いは、敵を鎮め、名誉と正しき王権を再び打ち立てるためになされた。ゆえにこの悲しみに沈むな。あらゆる落胆と心の弱さをことごとく捨てよ。

Verse 31

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तेन प्रभुणा शंकरेण सः । उवाच शंकरं भक्त्या सावधानतया स्थितः

ナンディーシュヴァラは言った。「かくして主シャンカラに告げられたアルジュナは、注意深く沈着に立ち、信愛をもってシャンカラに答えた。」

Verse 32

अर्जुन उवाच । भक्तप्रियस्य शम्भोस्ते सुप्रभो किं समीहितम् । वर्णनीयं मया देव कृपालुस्त्वं सदाशिव

アルジュナは言った。「光輝ある主よ。帰依者に愛されるシャンブ（Śambhu）よ、あなたは何をお望みですか。神よ、私が何を述べ、何を宣揚すべきかお示しください。慈悲深きサダーシヴァよ。」

Verse 33

इत्युक्त्वा संस्तुतिं तस्य शंकरस्य महाप्रभोः । चकार पाण्डवस्सोथ सद्भक्तिं वेदसंमताम्

このように大主シャンカラ（Śaṅkara）への讃歌を唱え終えると、パーンダヴァは彼に対し、ヴェーダに認められた真実のバクティ（帰依）を実践した。

Verse 34

अर्जुन उवाच । नमस्ते देवदेवाय नमः कैलासवासिने । सदाशिव नमस्तुभ्यं पञ्चवक्त्राय ते नमः

アルジュナは言った。「神々の神よ、あなたに敬礼します。カイラーサに住まう御方よ、敬礼します。サダーシヴァよ、あなたに敬礼します。五面相（パンチャヴァクトラ）の御姿に敬礼します。」

Verse 35

कपर्दिने नमस्तुभ्यन्त्रिनेत्राय नमोऽस्तु ते । मनः प्रसन्नरूपाय सहस्रवदनाय च

結髪を戴くカパルディン（Kapardin）よ、あなたに敬礼します。三眼の主よ、あなたに敬礼します。心を歓喜させる御姿に敬礼し、また千面の御方にも敬礼します。

Verse 36

नीलकंठ नमस्तेस्तु सद्योजाताय वै नमः । वृषध्वज नमस्तेस्तु वामांगगिरिजाय च

青き喉の主ニーラカṇṭhaよ、汝に礼拝いたします。まことにサディヨージャータとしての汝にも礼拝いたします。牡牛を旗印とするヴリシャドヴァジャよ、汝に礼拝いたします。さらに、左側にギリジャー（パールヴァティー）を宿す汝にも礼拝いたします。

Verse 37

दशदोष नमस्तुभ्यन्नमस्ते परमात्मने । डमरुकपालहस्ताय नमस्ते मुण्डमालिने

十の過失を除き給う御方よ、あなたに敬礼。至上の真我よ、あなたに敬礼。ダマル（ḍamaru）と髑髏鉢を手に持つ御方よ、あなたに敬礼。髑髏の花鬘を戴く御方よ、あなたに敬礼。

Verse 38

शुद्धस्फटिकसंकाशशुद्धकर्पूरवर्ष्मणे । पिनाकपाणये तुभ्यन्त्रिशूलवरधारिणे

無垢の水晶のごとく清らかに輝く御身、樟脳のように一点の汚れもない御姿のあなたに敬礼。手にピナーカの弓を執り、勝れた三叉戟を帯びる御方よ、あなたに敬礼。

Verse 39

व्याघ्रचर्मोत्तरीयाय गजाम्बरविधारिणे । नागांगाय नमस्तुभ्यं गंगाधर नमोस्तु ते

虎皮を上衣としてまとい、象皮を身に纏う御方よ、あなたに敬礼。蛇をもって御身を飾る御方よ、あなたに敬礼。ガンガーを戴く御方（ガンガーダラ）よ、私はあなたに帰依して拝す――重ねて重ねて、あなたに敬礼。

Verse 40

सुपादाय नमस्तेऽस्तु आरक्तचरणाय च । नन्द्यादिगणसेव्याय गणेशाय च ते नमः

麗しき御足をもつ御方よ、あなたに敬礼いたします。紅にほのかに染まる御足の御方よ、あなたに敬礼いたします。ナンディンをはじめ諸ガナに仕えられるガネーシャに、あなたへも敬礼いたします。

Verse 41

इत्यष्टाशीत्यवताराः । इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां किरातेश्वरावतारवर्णनं नामैकचत्वारिंशोऽध्यायः

かくして主シヴァの八十八の化現（顕現の御相）が説き明かされた。ここに『シュリー・シヴァ・マハープラーナ』第三巻「シャタルドラ・サンヒター」所収、「キラーテーシュヴァラ化身の叙述」と題する第四十一章は終わる。

Verse 42

अगुणाय नमस्तेस्तु सगुणाय नमोनमः । अरूपाय सरूपाय सकलायाकलाय च

一切の गुणを超えた御方（ニルグナ）に敬礼し、また गुणを具えた御方（サグナ）に重ねて敬礼する。無相の御方に敬礼し、有相として現れる御方に敬礼する。顕現する全体（サカル）に敬礼し、未顕現にして超越なる実在（アカル）に敬礼する。

Verse 43

नमः किरातरूपाय मदनुग्रहकारिणे । युद्धप्रियाय वीराणां नानालीलानुकारिणे

キラータ（神なる狩人）の御姿を取られ、我に恩寵を垂れ給う主に敬礼する。正しき戦いを愛し、勇者のために種々の神聖なるリーラーを演じ給う御方に敬礼する。

Verse 44

यत्किंचिद्दृश्यते रूपन्तत्तेजस्तावकं स्मृतम् । चिद्रूपस्त्वं त्रिलोकेषु रमसेन्वयभेदतः

いかなる所で見られるいかなる形も、すべては汝の光輝そのものと知られる。汝は清浄なる意識の本性であり、三界において縁と系譜の差別に随って顕現し、歓喜して遊ぶ。

Verse 45

गुणानान्ते न संख्यास्ति यथा भूरजसामिह । आकाशे तारकाणां हि कणानां वृष्ट्यपामपि

主の徳は尽きることなく、数え尽くすことはできない。地の塵の粒が数え難いように、空の星々が数え難いように、また降る雨の滴が無量であるように。

Verse 46

न ते गुणास्तु संख्यातुं वेदा वै सम्भवन्ति हि । मन्दबुद्धिरहं नाथ वर्णयामि कथम्पुनः

ヴェーダでさえ、あなたの御徳を数え尽くすことはできません。主よ、私は浅智の身、どうしてあなたを語り尽くせましょうか。

Verse 47

सोसि योसि नमस्तेऽस्तु कृपां कर्तुमिहार्हसि । दासोहं ते महेशान स्वामी त्वं मे महेश्वर

あなたは彼であり、またこれでもある――あなたに礼拝いたします。どうか今ここに慈悲を垂れてください。マヘーシャーナよ、私はあなたの僕。マヘーシュヴァラよ、あなたこそただお一人、我が主にして師。

Verse 48

नन्दीश्वर उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य पुनः प्रोवाच शंकर । सुप्रसन्नतरो भूत्वा विहसन्प्रभुरर्जुनम्

ナンディーシュヴァラは言った。彼の言葉を聞くと、シャンカラは再び語られた。主はさらに慈しみを増し、微笑んでアルジュナに告げた。

Verse 49

शंकर उवाच । वचसा किम्बहूक्तेन शृणुष्व वचनम्मम । शीघ्रं वृणु वरम्पुत्र सर्वन्तच्च ददामि ते

シャンカラは仰せになった。「多くの言葉が何の要ろうか。わが言葉を聞け。愛しき子よ、速やかに一つの恩寵を選べ。汝の求めるすべてを、我は授けよう。」

Verse 50

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्तश्चार्जुनस्तेन प्रणिपत्य सदाशिवम् । साञ्जलिर्नतकः प्रेम्णा प्रोवाच गद्गदाक्षरम्

ナンディーシュヴァラは語った。かく告げられたアルジュナは、サダーシヴァにひれ伏して礼拝した。合掌し、頭を垂れて恭敬しつつ、愛に満ちて語り、感極まって言葉は震えた。

Verse 51

अर्जुन उवाच । किं ब्रूयां त्वं च सर्वेषामन्तर्यामितया स्थितः । तथापि वर्णितं मेऽद्य श्रूयतां च त्वया विभो

アルジュナは言った。「あなたは万有の内に内在の統御者（アンタリヤーミン）として住まわれるのに、私は何を語り得ましょう。されど、遍満の主よ、今日私は力の及ぶ限り述べました。どうかそれをお聞き入れください。」

Verse 52

शत्रूणां संकटं यच्च तद्गतन्दर्शनात्तव । ऐहिकीं च परां सिद्धिम्प्राप्नुयां वै तथा कुरु

「ただあなたを拝見することによって、我が敵に降りかかったいかなる苦難も取り除かれますように。さらに私は、世の成就と、霊性の至上の成就とをともに得られますように。どうかそのようにお計らいください。」

Verse 53

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्त्वा तं नमस्कृत्य शंकरम्भक्तवत्सलम् । नतस्कन्धोऽर्जुनस्तत्र बद्धाञ्जलिरुपस्थितः

ナンディーシュヴァラは言った。「かく語り終えると、アルジュナは帰依者を慈しむシャンカラに礼拝した。謙遜に肩を落とし、合掌してその場に立ち、恭しく御前に侍した。」

Verse 54

शिवोपि च तथाभूतञ्ज्ञात्वा पाण्डवमर्जुनम् । निजभक्तवरं स्वामी महातुष्टो बभूव ह

シヴァもまた、パーンダヴァのアルジュナがかくも稀有なる者であると見定め、彼を自らの最上の帰依者と知り給うた。かの主宰にして大いなる主は、甚だしく歓喜された。

Verse 55

अस्त्रम्पाशुपतं स्वीयन्दुर्जयं सर्वदाखिलैः । ददौ तस्मै महेशानो वचनश्चेदमब्रवीत्

そのときマヘーシャーナ（主シヴァ）は、あらゆる存在にとって常に不敗なる自らのパーシュパタの武器を彼に授け、手渡して、次のように告げられた。

Verse 56

शिव उवाच । स्वं महास्त्रम्मया दत्तन्दुर्जयस्त्वम्भविष्यति । अनेन सर्वशत्रूणां जयकृत्यमवाप्नुहि

シヴァは仰せになった。「我は汝に、我が大いなる天の武器を授けた。これにより汝は不敗となる。この武器をもって、あらゆる敵に勝利する務めを成し遂げよ。」

Verse 57

कृष्णं च कथयिष्यामि साहाय्यन्ते करिष्यति । स वै ममात्मभूतश्च मद्भक्तः कार्य्यकारकः

「またクリシュナについても告げよう。彼は汝を助けるであろう。まことに彼は我が自己のごとく、我が信奉者であり、務めを成し遂げる力ある者である。」

Verse 58

मत्प्रभावान्भारत त्वं राज्यन्निकण्टकं कुरु । धर्म्यान्नानाविधान्भ्रात्रा कारय त्वं च सर्वदा

バーラタよ、我が神威によって汝の王国を「棘なき」ものとせよ――患難と विरोधなき国とせよ。さらに汝の兄弟らを通して、さまざまな正法（ダルマ）にかなう務めと行いを、常に行わせよ。

Verse 59

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्त्वा निजहस्तं च धृत्वा शिरसि तस्य सः । पूजितो ह्यर्जुनेनाशु शंकरोन्तरधीयत

ナンディーシュヴァラは言った。「そう語り終えると、シャンカラは自らの御手をアルジュナの頭上に置かれた。アルジュナが恭しく礼拝し奉るや、主シャンカラはたちまち姿を隠し、見えなくなられた。」

Verse 60

अथार्जुनः प्रसन्नात्मा प्राप्यास्त्रं च वरं प्रभोः । जगाम स्वाश्रमे मुख्यं स्मरन्भक्त्या गुरुं शिवम्

その後アルジュナは心安らぎ、主より神なる武器と恩寵を授かって、自らの主要な庵（アーシュラマ）へ帰って行った。彼は帰途、師なるシヴァを信愛（バクティ）もって念じ続けた。

Verse 61

सर्व्वे ते भ्रातरः प्रीतास्तन्वः प्राणमिवागतम् । मिलित्वा तं सुखं प्रापुर्द्रौपदी चाति सुव्रता

その兄弟たちは皆、まるで身に命の息が戻ったかのように喜びに満ちた。再び彼と相まみえて大いなる幸福を得、また、誓いに堅く徳高きドラウパディーも、ことのほか歓喜した。

Verse 62

शिवं परं च सन्तुष्टम्पाण्डवाः सर्व एव हि । नातृप्यन्सर्ववृत्तान्तं श्रुत्वा हर्षमुपागताः

まことにパーンダヴァたちは皆、至上のシヴァにより満ち足りていた。されど一切の顛末を聞き終えても飽くことなく、かえって歓喜に満たされた。

Verse 63

आश्रमे पुष्पवृष्टिश्च चन्दनेन समन्विता । पपात सुकरार्थं च तेषाञ्चैव महात्मनाम्

庵（アーシュラマ）には、香り高い白檀をまじえた花の雨が降りそそいだ。それは、かの大いなる魂たちに吉祥なる安楽と安寧を授けるためであった。

Verse 64

धन्यं च शंकरं चैव नमस्कृत्य शिवम्मुदा । अवधिं चागतं ज्ञात्वा जयश्चैव भविष्यति

吉祥なるシャンカラ――すなわちシヴァ御自身――に歓喜して礼拝し、試練の定められた限界が到来したと悟れば、勝利はまことに成就する。

Verse 65

एतस्मिन्नन्तरे कृष्णश्श्रुत्वार्जुनमथागतम् । मेलनाय समायातश्श्रुत्वा सुखमुपागतः

その間、クリシュナはアルジュナの到来を聞くや、会いに来た。知らせを耳にして、彼の心は歓喜に満ちた。

Verse 66

अतश्चैव मयाख्यातः शंकरः सर्वदुःखहा । स सेव्यते मया नित्यं भवद्भिरपि सेव्यताम्

ゆえに我は、シャンカラ（Śaṅkara）こそ一切の憂いを滅する御方であると宣言した。私は日々その御方を礼拝する。汝らもまた礼拝せよ。

Verse 67

इत्युक्तस्ते किराताह्वोवतारश्शंकस्य वै । तं श्रुत्वा श्रावयन्वापि सर्वान्कामानवाप्नुयात्

かくして、シャンカラ（Śaṅkara）の「キラータ」と名づけられた化身が語られた。これを聞く者、また他者に聞かせる者も、望むすべての目的を成就する。