संध्याचरित्रवर्णनम् (Sandhyā-caritra-varṇana) — “Account of Sandhyā’s Story”

Verse 1

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य ब्रह्मणो मुनिसत्तमः । स मुदोवाच संस्मृत्य शंकरं प्रीतमानसः

スータは語った。かくしてブラフマーの言葉を聞き終えると、最勝の聖仙は、愛に満ちて心喜び、シャンカラ（シヴァ）を想起して、歓喜のうちに語り始めた。

Verse 2

नारद उवाच । ब्रह्मन् विधे महाभाग विष्णुशिष्य महामते । अद्भुता कथिता लीला त्वया च शशिमौलिनः

ナーラダは言った。「おおブラフマンよ、おおヴィデー（創造主）よ、幸い大いなる御方よ。ヴィシュヌの賢き弟子よ。月を頂く主（シヴァ）の驚くべきリーラーが、まさに汝によって語られた。」

Verse 3

गृहीतदारे मदने हृष्टे हि स्वगृहे गते । दक्षे च स्वगृहं याते तथा हि त्वयि कर्तरि

カーマ（マダナ）が任を受けて歓びつつ自らの住処へ帰り、またダクシャも自宅へ戻ったとき—そのように、行為者なる主（シヴァ）よ、起こりし一切の背後に、至上の主宰として汝は在り続けた。

Verse 4

मानसेषु च पुत्रेषु गतेषु स्वस्वधामसु । संध्या कुत्र गता सा च ब्रह्मपुत्री पितृप्रसूः

意より生まれた子らがそれぞれの住処へ去った後、ブラフマーは思った。「サンディヤーはどこへ行ったのか――彼女はブラフマーの娘であり、ピトリ（祖霊）たちの母であるのに。」

Verse 5

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखण्डे संध्याचरित्रवर्णनो नाम पंचमोऽध्यायः

かくして『シュリー・シヴァ・マハープラーナ』第二部「ルドラ・サンヒター」のうち、第二区分「サティー・カーンダ」における「サンディヤー物語の叙述」と名づけられた第五章は終わる。

Verse 6

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य ब्रह्मपुत्रश्च धीमतः । संस्मृत्य शंकरं सक्त्या ब्रह्मा प्रोवाच तत्त्ववित्

スータは言った。かの言葉を聞くや、ブラフマーの賢き子（ナーラダ）は、内なるシャクティを凝らしてシャンカラを念じた。すると真理を知るブラフマーが語り始めた。

Verse 7

ब्रह्मोवाच । शृणु त्वं च मुने सर्वं संध्यायाश्चरितं शुभम् । यच्छ्रुत्वा सर्वकामिन्यस्साध्व्यस्स्युस्सर्वदा मुने

ブラフマーは言った。「おお聖仙よ、サンディヤーの吉祥なる物語のすべてを聞きなさい。これを聞けば、聖仙よ、あらゆる願いを抱く女性たちは常に貞淑となり、法（ダルマ）に堅く住する。」

Verse 8

सा च संध्या सुता मे हि मनोजाता पुराऽ भवत् । तपस्तप्त्वा तनुं त्यक्त्वा सैव जाता त्वरुंधती

「そのサンディヤーはまことに我が娘であり、昔、我が心（意）より生まれた。苦行（タパス）を修め、そしてその身を捨てたのち、彼女は自ら貞節なるアルンダティーとして再び生まれた。」

Verse 9

मेधातिथेस्सुता भूत्वा मुनिश्रेष्ठस्य धीमती । ब्रह्मविष्णुमहेशानवचनाच्चरितव्रता

彼女は最勝の聖者メーダーティティの賢き娘となり、ブラフマー、ヴィシュヌ、そしてマヘーシャーナ（シヴァ）の御言葉に従って、戒（ヴラタ）を忠実に守り行じた。

Verse 10

वव्रे पतिं महात्मानं वसिष्ठं शंसितव्रतम् । पतिव्रता च मुख्याऽभूद्वंद्या पूज्या त्वभीषणा

彼女は、称えられる戒行で名高い大徳ヴァシシュタを夫として選んだ。最上のパティヴラター（貞節の妻）となり、礼拝と供養に値し、霊的威力において畏るべき存在となった。

Verse 12

नारद उवाच । कथं तया तपस्तप्तं किमर्थं कुत्र संध्यया । कथं शरीरं सा त्यक्त्वाऽभवन्मेधातिथेः सुता । कथं वा विहितं देवैर्ब्रह्मविष्णुशिवैः पतिम् । वसिष्ठं तु महात्मानं संवव्रे शंसितव्रतम्

ナーラダは言った。「彼女はいかにして苦行（タパス）を修し、何のために、いずれの聖なるサンディヤー（時・処の接合）において行ったのか。いかにして身を捨て、メーダーティティの娘となったのか。さらに、ブラフマー・ヴィシュヌ・シヴァの神々はいかにして彼女の夫を定め、誉れ高き誓戒をもつ大霊ヴァシシュタを彼女が選ぶに至ったのか。」

Verse 13

एतन्मे श्रोष्यमाणाय विस्तरेण पितामह । कौतूहलमरुंधत्याश्चरितं ब्रूहि तत्त्वतः

祖父よ、私は聞きたくてならぬ。大いなる好奇心を起こさせたアルンダティー（Arundhatī）の不思議な物語を、真実に即して詳しく語ってください。

Verse 14

ब्रह्मोवाच । अहं स्वतनयां संध्यां दृष्ट्वा पूर्वमथात्मनः । कामायाशु मनोऽकार्षं त्यक्त्वा शिवभयाच्च सा

ブラフマーは言った。「以前、我が娘サンディヤーを見たとき、我が心は—ああ—たちまち欲望へと引き寄せられた。だが彼女はシヴァを畏れ、その場を捨てて退いた。」

Verse 15

संध्यायाश्चलितं चित्तं कामबाणविलोडितम् । ऋषीणामपि संरुद्धमानसानां महात्मनाम्

サンディヤー（黄昏）の時、カーマの矢にかき乱され揺さぶられて、内なる働きをよく制した大徳の聖仙たちの心でさえ、動揺することがある。

Verse 16

भर्गस्य वचनं श्रुत्वा सोपहासं च मां प्रति । आत्मनश्चलितत्वं वै ह्यमर्यादमृषीन्प्रति

バルガの言葉を――私に向けた嘲りを含んで――聞いたとき、我が内に平静の揺らぎを覚え、また聖仙（リシ）たちへの扱いに礼を失した不作法があるのを見た。

Verse 17

कामस्य तादृशं भावं मुनिमोहकरं मुहुः । दृष्ट्वा संध्या स्वयं तत्रोपयमायातिदुःखिता

賢者さえ惑わせ得るほどの、かのカーマのありさまを幾度も見て、サンディヤは自ら憂いに沈みつつそこへ来て、守護を求めて帰依した。

Verse 18

ततस्तु ब्रह्मणा शप्ते मदने च मया मुने । अंतर्भूते मयि शिवे गते चापि निजास्पदे

そののち、聖仙よ、カーマがブラフマーにより、また私によっても呪われたとき、彼は私の内に入りました。そして我、シヴァは自らの本来の住処へと帰還したのです。

Verse 19

आमर्षवशमापन्ना सा संध्या मुनिसत्तम । मम पुत्री विचार्यैवं तदा ध्यानपराऽभवत्

最勝の聖仙よ、憤りに支配されたサンディヤーはこのように思案し、そして我が娘はひたすら禅定に没入しました。

Verse 20

ध्यायंती क्षणमेवाशु पूर्वं वृत्तं मनस्विनी । इदं विममृशे संध्या तस्मिन्काले यथोचितम्

意志堅固なるサティーは、先に起こったことをただ一瞬、素早く観想しました。そしてまさにその時、何が相応しくなすべきかを思慮し、定めたのです。

Verse 21

संध्योवाच । उत्पन्नमात्रां मां दृष्ट्वा युवतीं मदनेरितः । अकार्षित्सानुरागोयमभिलाषं पिता मम

サンディヤーは言った。「わたしが生じたその瞬間、父は—欲望の神カーマに煽られて—わたしを若き乙女として見て、執着を帯びた切なる希求に捉えられた。」

Verse 22

पश्यतां मानसानां च मुनीनां भावितात्मनाम् । दृष्ट्वैव माममर्यादं सकाममभवन्मनः

心を調え内観に熟した牟尼たちが見守っていたにもかかわらず、わたしが節度を失って振る舞うのを見たその瞬間、彼らの心は欲に揺り動かされた。

Verse 24

फलमेतस्य पापस्य मदनस्स्वयमाप्तवान् । यस्तं शशाप कुपितः शंभोरग्रे पितामहः

カーマ（マダナ）自身がこの罪深い行為の果実を受け取った。なぜなら、ピターマハ（ブラフマー）がシャンブ（シヴァ）の御前で怒り、彼に呪いをかけたからである。

Verse 26

यन्मां पिता भ्रातरश्च सकाममपरोक्षतः । दृष्ट्वा चक्रुस्स्पृहां तस्मान्न मत्तः पापकृत्परा

父と兄弟たちは私を直に見て、世俗の欲に動かされ、貪りの心で私を見つめ始めた。ゆえに、私ほど罪深い者はいない。

Verse 27

ममापि कामभावोभूदमर्यादं समीक्ष्य तान् । पत्या इव स्वकेताते सर्वेषु सहजेष्वषि

彼らが節度なく振る舞うのを見て、私の内にも欲情が起こった。まるで彼らが我が夫であるかのように、私は心の奥でその仲間すべてに傾いてしまった。

Verse 28

करिष्यारम्यस्य पापस्य प्रायश्चित्तमहं स्वयम् । आत्मानमग्नौ होष्यामि वेदमार्गानुसारत

「これから犯そうとする罪のために、私自身が贖罪となろう。ヴェーダの定める道に従い、この身を聖なる火に供えよう。」

Verse 29

किं त्वेकां स्थापयिष्यामि मर्यादामिह भूतले । उत्पन्नमात्रा न यथा सकामास्स्युश्शरीरिणः

だが私は、この地上に一つの境界を定めよう。身を受けた者たちが、生まれ落ちたその瞬間から、欲と快楽追求に駆り立てられぬように。

Verse 30

एतदर्थमहं कृत्वा तपः परम दारुणम् । मर्यादां स्थापयिष्यामि पश्चात्त्यक्षामि जीवितम्

「この目的のために、私はきわめて苛烈な苦行を修める。正しきダルマの境界を打ち立て、その後にこの命を捨てよう。」

Verse 31

यस्मिञ्च्छरीरे पित्रा मे ह्यभिलाषस्स्वयं कृतः । भातृभिस्तेन कायेन किंचिन्नास्ति प्रयोजनम्

まさにこの身—父が自ら欲望を起こしたその身において、兄弟たちの中で、私に何の用があろうか。ましてやその身に支えられる命に、何の益があろうか。

Verse 32

मया येन शरीरेण तातेषु सहजेषु च । उद्भावितः कामभावो न तत्सुकृतसाधनम्

この我が身によって、生まれながらの縁者の中にさえ欲情がかき立てられたのなら、そのようなものは決して功徳（プンニャ）を成す手段ではない。

Verse 33

इति संचित्य मनसा संध्या शैलवरं ततः । जगाम चन्द्रभागाख्यं चन्द्रभागापगा यतः

かく心に定めて、サンディヤーはその勝れた山を後にし、チャンドラバーガーと呼ばれる地へ赴いた—そこはチャンドラバーガー河の流れるところである。

Verse 34

अथ तत्र गतां ज्ञात्वा संध्यां गिरिवरं प्रति । तपसे नियतात्मानं ब्रह्मावोचमहं सुतम्

そのとき梵天は、サンディヤーがそこへ赴き、最勝の山へ向かって—心を制し、苦行（タパス）に専念している—と知り、わが身、すなわちその子である私に語りかけた。

Verse 35

वशिष्ठं संयतात्मानं सर्वज्ञं ज्ञानयोगिनम् । समीपे स्वे समासीनं वेदवेदाङ्गपारगम्

近くにはヴァシシュタが座していた—自制にすぐれ、遍く知り、智のヨーガに安住するヨーギー—傍らに坐し、ヴェーダとその補助学（ヴェーダーンガ）に通暁していた。

Verse 36

ब्रह्मोवाच । वसिष्ठ पुत्र गच्छ त्वं संध्यां जातां मनस्विनीम् । तपसे धृतकामां च दीक्षस्वैनां यथा विधि

ブラフマーは言った。「ヴァシシュタの子よ、堅固な意志を得て、タパス（苦行）の道を固く選び取ったサンディヤーのもとへ行け。定められた作法に従い、彼女にタパスのためのディークシャー（灌頂・入門）を授けよ。」

Verse 37

मंदाक्षमभवत्तस्याः पुरा दृष्ट्वैव कामुकान् । युष्मान्मां च तथात्मानं सकामां मुनिसत्तम

最上の聖仙よ、かつて彼女は、欲に駆られた者たちをただ見ただけで、眼差しを伏せた。そして、あなたも私も、さらには自分自身さえも、なお欲（カーマ）に触れていると見なしたのである。

Verse 38

अभूतपूर्वं तत्कर्म पूर्व मृत्युं विमृश्य सा । युष्माकमात्मनश्चापि प्राणान्संत्यक्तुमिच्छति

その行いが前代未聞であることを思いめぐらし、すでに前もって死を観想していた彼女は、いまや自らの命の息を捨てようと望む――それはまた、汝ら自身のゆえでもある。

Verse 39

समर्यादेषु मर्यादां तपसा स्थापयिष्यति । तपः कर्तुं गता साध्वी चन्द्रभागाख्यभूधरे

礼法を尊ぶ者たちの中に聖なる秩序を保つため、貞淑なるサティーは苦行（タパス）によって正しい境界を定めようと決意した。かくしてタパスを修するため、チャンドラバーガー（Chandrabhāgā）と名づく山へ赴いた。

Verse 40

न भावं तपसस्तात सानुजानाति कंचन । तस्माद्यथोपदेशात्सा प्राप्नोत्विष्टं तथा कुरु

いとしき者よ、他者の苦行の内なる意図とその果を、誰も真に許可し定めることはできぬ。ゆえに、授けられた教えのとおりにそのまま行い、彼女が望む目的を得られるようにせよ。

Verse 41

इदं रूपं परित्यज्य निजं रूपांतरं मुने । परिगृह्यांतिके तस्यास्तपश्चर्यां निदर्शयन्

おお牟尼よ、彼はこの姿を捨て、自らの別の姿を取り、彼女の近くにとどまって、タパスの規律ある力を示した――苦行の実践を通してシャイヴァの道を顕し、魂がシヴァの恩寵へと熟してゆくことを明らかにした。

Verse 42

इदं स्वरूपं भवतो दृष्ट्वा पूर्वं यथात्र वाम् । नाप्नुयात्साऽथ किंचिद्वै ततो रूपांतरं कुरु

彼女は以前ここでまさにこの御姿をすでに見ているゆえ、今それを見ても新たに得るものはない。ゆえに、別の御姿をお取りください。

Verse 43

ब्रह्मोवाच नारदेत्थं वसिष्ठो मे समाज्ञप्तो दयावता । यथाऽस्विति च मां प्रोच्य ययौ संध्यांतिकं मुनिः

ブラフマーは言った。「ナーラダよ、慈悲深きヴァシシュタはこのように我を諭した。『そのようにせよ』と告げてから、その牟尼はサンディヤー（黄昏の礼拝）を修するため去っていった。」

Verse 44

तत्र देवसरः पूर्णं गुणैर्मानससंमितम् । ददर्श स वसिष्टोथ संध्यां तत्तीरगामपि

そこで彼は、吉祥なる徳に満ち、聖なるマーナサ湖にも比すべき天界の湖を見た。さらにヴァシシュタは、その岸辺を行く黄昏の女神サンディヤーの姿をも見た。

Verse 45

तीरस्थया तया रेजे तत्सरः कमलोज्ज्वलम् । उद्यदिंदुसुनक्षत्र प्रदोषे गगनं यथा

岸辺に立つ彼女は、蓮の光に満ちたその湖を輝かせた——それは、黄昏に昇る月と麗しき星々の群れによって天がきらめくさまのようであった。

Verse 46

मुनिर्दृष्ट्वाथ तां तत्र सुसंभावां स कौतुकी । वीक्षांचक्रे सरस्तत्र बृहल्लोहितसंज्ञकम्

そこで彼女を見た聖仙は、吉祥にして高貴な徴に満ちたその姿に驚嘆し、あたりを見回して「ブリハッローヒタ」と名づけられる湖を目にした。

Verse 47

चन्द्रभागा नदी तस्मात्प्राकाराद्दक्षिणांबुधिम् । यांती सा चैव ददृशे तेन सानुगिरेर्महत्

その城壁から、チャンドラバーガー河は南へと流れ、大海へ向かった。流れゆくままに、彼女は周囲の山々とともに、広大で荘厳な景観を目にした。

Verse 48

निर्भिद्य पश्चिमं सा तु चन्द्रभागस्य सा नदी । यथा हिमवतो गंगा तथा गच्छति सागरम्

西へと道を切り開きつつ、その河—チャンドラバーガー—は流れ続けた。ヒマヴァトに源を発するガンガーが大海に至るように、彼女もまた海へと赴く。

Verse 49

तस्मिन् गिरौ चन्द्रभागे बृहल्लोहिततीरगाम् । संध्यां दृष्ट्वाथ पप्रच्छ वसिष्ठस्सादरं तदा

そこ、チャンドラバーガーと呼ばれる地の山において、ヴァシシュタはブリハッローヒタ河の岸から近づくサンディヤーを見た。そこで彼は敬意をもって彼女に問いかけた。

Verse 50

वशिष्ठ उवाच । किमर्थमागता भद्रे निर्जनं त्वं महीधरम् । कस्य वा तनया किं वा भवत्यापि चिकीर्षितम्

ヴァシシュタは言った。「おお吉祥なる女性よ、何のためにこの人なき山へ来たのか。そなたは誰の娘であり、いったい何を成そうとしているのか。」

Verse 51

एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं वद गुह्यं न चेद्भवेत् । वदनं पूर्णचन्द्राभं निश्चेष्टं वा कथं तव

これをお聞きしたい——もし秘すべきことでないなら、お語りください。満月のように輝くあなたのお顔が、なぜ動きもなく、表情も失ってしまわれたのですか。

Verse 52

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य वशिष्ठस्य महात्मनः । दृष्ट्वा च तं महात्मानं ज्वलंतमिव पावकम्

ブラフマーは語った。大いなる魂をもつヴァシシュタの言葉を聞き、またその高貴な仙人が火のごとく燃え輝くのを見て（人々は畏敬に打たれ、心を澄まして聴き入った）。

Verse 53

शरीरधृग्ब्रह्मचर्यं विलसंतं जटाधरम् । सादरं प्रणिपत्याथ संध्योवाच तपोधनम्

梵行の誓いに輝き、ジャターの髪を戴き、厳しい節制によって身を保つその苦行者を見て、サンディヤーは敬虔にひれ伏し、苦行の宝庫たる彼に礼拝してから、言葉を発した。

Verse 54

संध्योवाच । यदर्थमागता शैलं सिद्धं तन्मे निबोध ह । तव दर्शनमात्रेण यन्मे सेत्स्यति वा विभो

サンディヤーは言った。「おお大いなる御方よ、いかなる目的でこの成就の山においでになったのか、私に明らかにお示しください。あなたを拝見するだけで、私には何が成就するのでしょうか、遍満なる御方（ヴィブー）よ。」

Verse 55

तपश्चर्तुमहं ब्रह्मन्निर्जनं शैलमागता । ब्रह्मणोहं सुता जाता नाम्ना संध्येति विश्रुता

「おおブラーフマナよ、私は苦行（タパス）を修するために、この人跡まれな山へ参りました。私はブラフマーの娘として生まれ、名をサンディヤーとして知られております。」

Verse 56

यदि ते युज्यते सह्यं मां त्वं समुपदेशय । एतच्चिकीर्षितं गुह्यं नान्यैः किंचन विद्यते

もしそれがあなたにとって相応しく受け入れられるなら、どうか私を余すところなく教え導いてください。この私の意図は秘事であり、他の者には何ひとつ知られておりません。

Verse 57

अज्ञात्वा तपसो भावं तपोवनमुपाश्रिता । चिंतया परिशुष्येहं वेपते हि मनो मम

苦行の真の精神を知らぬまま、私はこの苦行林に身を寄せました。けれども憂いの思いにより、ここで私はしおれ、わが心はまことに震えております。

Verse 58

ब्रह्मोवाच । आकर्ण्य तस्या वचनं वसिष्ठो ब्रह्मवित्तमः । स्वयं च सर्वकृत्यज्ञो नान्यत्किंचन पृष्टवान्

ブラフマーは言った。「彼女の言葉を聞き終えると、ブラフマンを知る者の中で最勝のヴァシシュタは、あらゆる務めと儀礼に通暁していたゆえ、もはや何も問い返さなかった。」

Verse 59

अथ तां नियतात्मानं तपसेति धृतोद्यमाम् । प्रोवाच मनसा स्मृत्वा शंकरं भक्तवत्सलम्

そのとき、彼女が心を律し、苦行に赴く決意を固めているのを見て、ダクシャは語った――まず内心にて、信者に常に慈しみ深い主シャンカラを念じてから。

Verse 60

वसिष्ठ उवाच । परमं यो महत्तेजः परमं यो महत्तपः । परमः परमाराध्यः शम्भुर्मनसि धार्यताम्

ヴァシシュタは言った。「至上の光輝を放ち、至上の苦行を具え、最高位にして最も礼拝にふさわしいシャンブーを、心中にしっかりと保て。」

Verse 61

धर्मार्थकाममोक्षाणां य एकस्त्वादिकारणम् । तमेकं जगतामाद्यं भजस्व पुरुषोत्तमम्

法（ダルマ）・利（アルタ）・欲（カーマ）・解脱（モークシャ）の根本原因ただ一つである至上のプルショッタマを礼拝せよ。彼こそ万世界の唯一の原初の源である。

Verse 62

मंत्रेणानेन देवेशं शम्भुं भज शुभानने । तेन ते सकला वाप्तिर्भविष्यति न संशयः

吉祥なる面貌の者よ、このまさにこの真言によって、神々の主シャンブ（Śambhu）を礼拝せよ。これにより汝は疑いなく、円満なる成就と望むすべての悉地を得るであろう。

Verse 63

ॐ नमश्शंकरायेति ओंमित्यंतेन सन्ततम् । मौनतपस्याप्रारंम्भं तन्मे निगदतः शृणु

「オーム、シャンカラに帰依いたします」。最後に「オーム」を唱えて、これを絶えず繰り返せ。今、シヴァの恩寵にふさわしい心を作るための「沈黙の苦行（マウナ・タパス）」の始まりを告げるので、聞きなさい。

Verse 64

स्नानं मौनेन कर्तव्यं मौनेन हरपूजनम् । द्वयोः पूर्णजलाहारं प्रथमं षष्ठकालयोः

入浴は沈黙のうちに行われるべきであり、ハラ（シヴァ）への礼拝も沈黙のうちに行われるべきである。どちらの場合も、一日の最初と六番目の時間帯に、水のみを摂取すべきである。

Verse 65

तृतीये षष्ठकाले तु ह्युपवासपरो भवेत् । एवं तपस्समाप्तौ वा षष्ठे काले क्रिया भवेत्

第三段階の六番目の指定された時間に、断食に専念すべきである。このようにして苦行の規律が終了したとき、六番目の時間にも儀式が行われるべきである。

Verse 66

एवं मौनतपस्याख्या ब्रह्मचर्यफलप्रदा । सर्वाभीष्टप्रदा देवि सत्यंसत्यं न संशयः

かくして、女神よ、「沈黙の苦行」と称されるこの修行は、梵行（ブラフマチャリヤ）すなわち清浄なる自制の果を授ける。さらに、望むところの一切を与える。これは真実—まことに真実—疑いはない。

Verse 67

एवं चित्ते समुद्दिश्य कामं चिंतय शंकरम् । स ते प्रसन्न इष्टार्थमचिरादेव दास्यति

このように心を定め、世の欲を退けて、シャンカラ（Śaṅkara）を観想せよ。彼が汝を喜ばれるなら、望みの成就を速やかに授け給う。

Verse 68

ब्रह्मोवाच । उपविश्य वसिष्ठोथ संध्यायै तपसः क्रियाम् । तामाभाष्य यथान्यायं तत्रैवांतर्दधे मुनिः

ブラフマーは言った。「それからヴァシシュタは座し、タパスに満ちたサンディヤー（薄明の礼拝）を修した。しかるべき作法に従って（彼女に）教え諭すと、聖仙はその場で姿を消した。」