नन्दाव्रत-समाप्तिः तथा शङ्करस्य प्रत्यक्ष-दर्शनम् (Completion of the Nandā-vrata and Śiva’s Direct Appearance)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा सर्वदेवैश्च कृता शंभोर्नुतिः परा । शिवाच्च सा वरं प्राप्ता शृणु ह्यादरतो मुने

ブラフマーは言った。「かく語り終えると、すべての神々はシャンブ（主シヴァ）に最上の讃歌を捧げた。そして彼女はシヴァより一つの恩寵を得た。聖仙よ、敬虔に聴け。」

Verse 2

अथो सती पुनः शुक्लपक्षेऽष्टम्यामुपोषिता । आश्विने मासि सर्वेशं पूजयामास भक्तितः

ついでサティーは、白分の八日目に再び斎戒（ウポーシャ）を守った。アーシュヴィナ月に、彼女は万有の主サルヴェーシャ—主シヴァ—を、全身全霊の信愛をもって礼拝した。

Verse 3

इति नंदाव्रते पूर्णे नवम्यां दिनभागतः । तस्यास्तु ध्यानमग्नायाः प्रत्यक्षमभवद्धरः

かくしてナンダーの誓戒が満ちたとき、九日目、日が進むにつれ、瞑想に没入していた彼女の前に、万有を担う御方（主シヴァ）が直に顕現した。

Verse 4

सर्वाङ्गसुन्दरो गौरः पंचवक्त्रस्त्रिलोचनः । चंद्रभालः प्रसन्नात्मा शितिकंठश्चतुर्भुज

御身は四肢ことごとく麗しく、白く輝き、五つの御面に三つの御眼を具える。額には月を戴き、内なる御心は静謐にして慈悲深い。青き喉をもち四臂なる—これぞ讃えられる、主シヴァの吉祥なるサグナ（有相）の顕現身である。

Verse 5

त्रिशूलब्रह्मकवराभयधृग्भस्मभास्वरः । स्वर्धुन्या विलसच्छीर्षस्सकलाङ्गमनोहरः

聖なる灰（ヴィブーティ）に輝き、三叉戟を携え、梵天の護りと無畏の印を具していた。天上のガンガーが御頭を飾り、全身の肢体の美はことごとく人の心を魅了した。

Verse 6

महालावण्यधामा च कोटिचन्द्रसमाननः । कोटिस्मरसमाकांतिस्सर्वथा स्त्रीप्रियाकृतिः

大いなる麗しさの光の住処にして、御顔は千万の月のごとし。千万のカーマにも等しい艶やかさを備え、あらゆる点でその御姿は女性に愛され喜ばれるものであった。

Verse 7

प्रत्यक्षतो हरं वीक्ष्य सती सेदृविधं प्रभुम् । ववन्दे चरणौ तस्य सुलज्जावनतानना

ハラを眼前にまのあたりに見て—わが主がかくも明らかに顕れ給うのを見て—サティーは慎みの恥じらいを抱き、顔をやさしく伏せて、御足に礼拝した。

Verse 8

अथ प्राह महादेवस्सतीं सद्व्रतधारिणीम् । तामिच्छन्नपि भार्यार्थं तपश्चर्याफलप्रदः

そのとき大デーヴァ—苦行（タパス）の果を授ける御方—は、善き誓戒を堅く守るサティーに語りかけた。妻として望みながらも、タパスの神聖と成就を損なわぬように言葉を選んで告げた。

Verse 9

महादेव उवाच । दक्षनंदिनि प्रीतोस्मि व्रतेनानेन सुव्रते । वरं वरय संदास्ये यत्तवाभिमतं भवेत्

マハーデーヴァは仰せになった。「おお、ダクシャの愛しき娘よ、清らかな誓戒（ヴラタ）を守る徳ある者よ。この誓いによって我は汝を嘉しとする。望む恩寵を選べ。汝の心の願いのままに、必ず授けよう。」

Verse 10

ब्रह्मोवाच । जानन्नपीह तद्भावं महादेवो जगत्पतिः । जगौ वरं वृणीष्वेति तद्वाक्यश्रवणेच्छया

ブラフマーは言った。世界の主たるマハーデーヴァは、ここで彼女の内なる意をすでに知りながらも、「恩寵を選べ」と告げた。彼女自身の言葉を聞きたいと望んだからである。

Verse 11

सापि त्रपावशा युक्ता वक्तुं नो हृदि यत्स्थितम् । शशाक सा त्वभीष्टं यत्तल्लज्जाच्छादितं पुनः

彼女もまた、恥じらいに圧されて、胸に宿る思いを口にできなかった。言い表したいと願っても、その愛しい願意は再び羞恥に覆い隠された。

Verse 12

प्रेममग्नाऽभवत्साति श्रुत्वा शिववचः प्रियम् । तज्ज्ञात्वा सुप्रसन्नोभूच्छंकरो भक्तवत्सलः

主シヴァの愛しき御言葉を聞いて、サティーは愛にすっかり没入した。彼女の心を知ったシャンカラ――常に帰依者を慈しむ御方――はこの上なく歓喜された。

Verse 13

वरं ब्रूहि वरं ब्रूहि प्राहेति स पुनर्द्रुतम् । सतीभक्तिवशश्शंभुरंतर्यामी सतां गतिः

彼は素早く幾度も言った。「願いを申せ、願いを申せ！」サンブは、万有の内なる統御者（アンタルヤーミン）でありながら、サティーのバクティに応じ給う。彼こそ正しき者の帰依処であり、究竟の到達点である。

Verse 14

अथ त्रपां स्वां संधाय यदा प्राह हरं सती । यथेष्टं देहि वरद वरमित्यनिवारकम्

そのときサティーは自らの慎みを整え、ハラ（主シヴァ）に申し上げた。「おお、授与者よ。御心のままに、誰にも妨げられぬ願いをお授けください。」

Verse 15

तदा वाक्यस्यावसानमनवेक्ष्य वृषध्वजः । भव त्वं मम भार्येति प्राह तां भक्तवत्सलः

そのとき、牡牛を旗印とするヴṛṣध्वज—すなわち聖なるシヴァは、彼女の言葉の終わりを待たず、信愛する者を慈しみて告げた。「わが妻となれ。」

Verse 16

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य साभीष्टफल भावनम् । तूष्णीं तस्थौ प्रमुदिता वरं प्राप्य मनोगतम्

その御言葉—望む果を必ずもたらす御言葉—を聞くや、彼女は黙して立ち、心より歓喜した。かねて胸に抱いてきた願いの恩寵を得たからである。

Verse 17

इति श्रीशैवे महापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे सतीवरलाभो नाम सप्तदशोऽध्यायः

かくして『シヴァ・マハープラーナ』第二巻「ルドラ・サンヒター」の第二部「サティー・カーンダ」において、「サティーの恩寵獲得」と題する第十七章はここに終わる。

Verse 18

ततो भावान्समादाय शृंगाराख्यो रसस्तदा । तयोश्चित्ते विवेशाशु कला हावा यथोदितम्

ついで、ふさわしい内なる情趣を取り集めると、「シュリンガーラ」（恋愛）のラサが起こった。説かれるとおり、その精妙なあらわれ—優雅な身のこなしと恋のしぐさ—は、たちまち二人の心に入り込んだ。

Verse 19

तत्प्रवेशात्तु देवर्षे लोकलीलानुसारिणोः । काप्यभिख्या तयोरासीच्चित्रा चन्द्रमसोर्यथा

おお神聖なる仙よ、彼らがそこへ入ると、世の戯れ（リーラー）に随って歩むその二人は、月光のごとく不思議な、ある特別の名声を得た。

Verse 20

रेजे सती हरं प्राप्य स्निग्धभिन्नांजनप्रभा । चन्द्राभ्याशेऽभ्रलेखेव स्फटिकोज्ज्वलवर्ष्मणः

ハラ（主シヴァ）を得て、サティーは輝いた。彼女の肌は、滑らかに新しく磨かれたアンジャナの光沢のよう。水晶のごとく明るい御身が光を放つとき、月の傍らの淡い雲の筋のようであった。

Verse 21

अथ सा तमुवाचेदं हरं दाक्षायणी मुहुः । सुप्रसन्ना करौ बद्ध्वा नतका भक्तवत्सलम्

そのときダクシャの娘ダークシャーヤニー（サティー）は大いに歓喜し、幾度もハラにこの言葉を告げた。合掌して礼拝し、身をかがめつつ、常に信愛の者を慈しむ主に申し上げた。

Verse 22

सत्युवाच । देवदेव महादेव विवाह विधिना प्रभौ । पितुर्मे गोचरीकृत्य मां गृहाण जगत्पते

サティーは言った。「ああ、神々の神、マハーデーヴァよ、主よ——正しい婚礼の作法に従い、まず我が父を同意へと導いたのち、わたしを妻としてお受け入れください。宇宙の主よ、わたしをお受け取りください。」

Verse 23

ब्रह्मोवाच । एवं सतीवचः श्रुत्वा महेशो भक्तवत्सलः । तथास्त्विति वचः प्राह निरीक्ष्य प्रेमतश्च ताम्

ブラフマーは言った。サティーの言葉を聞くと、信愛の者に常に慈しみ深いマヘーシャは、愛をこめて彼女を見つめ、「そのとおりになれ」と答えた。

Verse 24

दाक्षायण्यपि तं नत्वा शंभुं विज्ञाप्य भक्तितः । प्राप्ताज्ञा मातुरभ्याशमगान्मोहमुदान्विता

ダークシャーヤニー（サティー）もまたシャンブに礼拝し、信愛をもって恭しく申し上げた。許しを得ると、迷妄に覆われて母のもとへ赴いた。

Verse 25

हरोपि हिमवत्प्रस्थं प्रविश्य च निजाश्रमम् । दाक्षायणीवियोगाद्वै कृच्छ्रध्यानपरोऽभवत्

ハラもまたヒマヴァットの高地に入り、自らのアーシュラマへと帰った。ダクシャの娘（サティー）との別離ゆえに、厳しく困難な苦行の禅定にひたすら没入した。

Verse 26

समाधाय मनः शंभुर्लौकिकीं गतिमाश्रितः । चिंतयामास देवर्षे मनसा मां वृषध्वजः

心を静め整えたシャンブ（シヴァ）は、外には世俗の振る舞いを装いながら、内には私を観想し始めた、ああ天なる仙人よ。牛旗を掲げる主は、その胸奥で私を思念された。

Verse 27

ततस्संचिंत्यमानोहं महेशेन त्रिशूल्रिना । पुरस्तात्प्राविशं तूर्णं हरसिद्धिप्रचोदितः

そのとき、三叉戟を執るマヘーシャが私を観想しておられる間に、ハラの決して外れぬ威力に促され、私はたちまち御前へと現れ出た。

Verse 28

यत्रासौ हिमवत्प्रस्थे तद्वियोगी हरः स्थितः । सरस्वतीयुतस्तात तत्रैव समुपस्थितः

ヒマヴァーンの山腹、その地にて、彼女との別離に苦しむハラ（シヴァ）は留まっておられた。そしてまさにそこへ、愛しき者よ、サラスヴァティーを伴いブラフマーが到来した。

Verse 29

सरस्वतीयुतं मां च देवर्षे वीक्ष्य स प्रभुः । उत्सुकः प्रेमबद्धश्च सत्या शंभुरुवाच ह

おお天の聖仙よ、サラスヴァティーと共にいる私をご覧になった至上主シャンブは、喜びに満ち、愛に縛られて、サティーに語りかけられた。

Verse 30

शंभुरुवाच । अहं ब्रह्मन्स्वार्थपरः परिग्रहकृतौ च यत् । तदा स्वत्वमिवस्वार्थे प्रतिभाति ममाधुना

シャンブは言われた。「おおブラフマンよ、私が自己の利に執し、取り込むという行いに及んだとき、今なおその自己利益は、まるで真の所有であるかのように『我がもの』として私に映るのだ。」

Verse 31

अहमाराधितस्सत्याद्दाक्षायण्याथ भक्तितः । तस्यै वरो मया दत्तो नंदाव्रतप्रभावतः

まことに、ダクシャの娘サティーは篤きバクティをもって我を礼拝した。ゆえにナンダーの誓戒（ナンダー・ヴラタ）の威力により、我は彼女に一つの恩寵を授けた。

Verse 32

भर्ता भवेति च तया मत्तो ब्रह्मन् वरो वृतः । मम भार्या भवेत्युक्तं मया तुष्टेन सर्वथा

おおブラフマンよ、彼女は我より「彼を我が夫とならしめよ」という恩寵を選び取った。そこで我はことごとく満悦し、「彼女はまことに我が妻となるであろう」と宣した。

Verse 33

अथावदत्तदा मां सा सती दाक्षायणी त्विति । पितुर्मे गोचरीकृत्य मां गृहाण जगत्पते

そのときダクシャの娘サティーは我に告げた。「私はダークシャーヤニー（サティー）です。父の目と心の憂いのうちに自らを置きました。おお世界の主よ、どうか私を受け入れ、あなたのものとして下さい。」

Verse 34

तदप्यंगीकृतं ब्रह्मन्मया तद्भक्ति तुष्टितः । सा गता भवनं मातुरहमत्रागतो विधे

おおブラフマンよ、彼女の篤いバクティに満足して、我もまたその申し出を受け入れた。彼女は母の家へ赴き、我はここへ来たのだ、ああヴィデーよ、万事を定める者よ。

Verse 35

तस्मात्त्वं गच्छ भवनं दक्षस्य मम शासनात् । तां दक्षोपि यथा कन्यां दद्यान्मेऽरं तथा वद

ゆえに、我が命により、ダクシャの館へ行け。ダクシャもまた、しかるべき作法に従い、その乙女を我に嫁がせるように語れ。

Verse 36

सतीवियोगभंगस्स्याद्यथा मे त्वं तथा कुरु । समाश्वासय तं दक्षं सर्वविद्याविशारदः

我とサティとの別離が断たれるように取り計らえ。我が望むとおりに行え。あらゆる学に通じた師よ、行ってダクシャを慰めよ。

Verse 37

ब्रह्मोवाच । इत्युदीर्य महादेवस्सकाशे मे प्रजापतेः । सरस्वतीं विलोक्याशु वियोगवशगोभवत्

ブラフマーは言った。生主たるこの私の前でそのように語り終えると、マハーデーヴァはサラスヴァティーを見やり、たちまち別離の力に引かれて、切なる思慕に支配された。

Verse 38

तेनाहमपि चाज्ञप्तः कृतकृत्यो मुदान्वितः । प्रावोचं चेति जगतां नाथं तं भक्तवत्सलम्

かくして我もまた彼より命を受けた。務めを果たし終えたと感じ、歓喜に満たされて、我は声を上げて讃えた――諸世界の主、帰依者を慈しみ守る御方を。

Verse 39

ब्रह्मोवाच । यदात्थ भगवञ्शम्भो तद्विचार्य सुनिश्चितम् । देवानां मुख्यस्स्वार्थो हि ममापि वृषभध्वज

ブラフマーは言った。「福徳なるシャンブ（Śambhu）よ、汝の御言葉をよく思惟し、確乎として確信した。まことに、神々の第一の安寧—そして我が安寧もまた—牛を旗印とする主（Vṛṣabhadhvaja）よ、それに存する。」

Verse 40

दक्षस्तुभ्यं सुतां स्वां च स्वयमेव प्रदास्यति । अहं चापि वदिष्यामि त्वद्वाक्यं तत्समक्षतः

ダクシャは自ら、その娘を汝に妻として授けよう。われもまた、彼の面前で、面と向かって汝の御言葉そのままを告げよう。

Verse 41

ब्रह्मोवाच । इत्युदीर्य्य महादेवमहं सर्वेश्वरं प्रभुम् । अगमं दक्षनिलयं स्यंदनेनातिवेगिना

ブラフマーは言った。「かくして、万有の主にして至上の統御者なるマハーデーヴァに申し上げたのち、われは疾風のごとき速さの車に乗り、ダクシャの邸へと赴いた。」

Verse 42

नारद उवाच । विधे प्राज्ञ महाभाग वद नो वदतां वर । सत्यै गृहागतायै स दक्षः किमकरोत्ततः

ナーラダは言った。「創造主（ブラフマー）よ、賢智にして大いなる福徳を具え、語りの最勝なる御方よ、我らに告げ給え。サティーが父の家に来たとき、ダクシャはその後いかなる振る舞いをしたのか。」

Verse 43

ब्रह्मोवाच । तपस्तप्त्वा वरं प्राप्य मनोभिलषितं सती । गृहं गत्वा पितुर्मातुः प्रणाममकरोत्तदा

ブラフマーは語った。苦行を修して心に望む恩寵を得たサティーは、家へ帰り、その時、父母に恭しく礼拝した。

Verse 44

मात्रे पित्रेऽथ तत्सर्वं समाचख्यौ महेश्वरात् । वरप्राप्तिः स्वसख्या वै सत्यास्तुष्टस्तु भक्तितः

それから彼女は母と父に、すべてを語った――マヘーシュヴァラによって願いの恩寵（ヴァラ）を得たことを。まことに、同伴のサティヤーは信愛（バクティ）ゆえに満ち足りて喜んだ。

Verse 45

माता पिता च वृत्तांतं सर्वं श्रुत्वा सखीमुखात् । आनन्दं परमं लेभे चक्रे च परमोत्सवम्

友の口から一部始終を聞くと、母と父は無上の歓喜を得て、最も盛大な祝宴を催した。

Verse 46

द्रव्यं ददौ द्विजातिभ्यो यथाभीष्टमुदारधीः । अन्येभ्यश्चांधदीनेभ्यो वीरिणी च महामनाः

その高貴にして寛大な婦人は、望むままに二度生まれの者（ドヴィジャ）へ財を施し、また大いなる心をもって、他の者――盲人や困窮する者――にも施しを与えた。

Verse 47

वीरिणी तां समालिंग्य स्वसुतां प्रीतिवर्द्धिनीम् । मूर्ध्न्युपाघ्राय मुदिता प्रशशंस मुहुर्मुहुः

ヴィーリニーは、喜びと愛情をいよいよ増してくれるわが娘を抱きしめた。歓喜してその頭頂に口づけ（香りを嗅ぎ）し、幾度も幾度も讃えた。

Verse 48

अथ दक्षः कियत्काले व्यतीते धर्मवित्तमः । चिंतयामास देयेयं स्वसुता शम्भवे कथम्

やがて時が過ぎ、ダクシャ――ダルマに最も通じた者――は思い巡らした。「いかにして我が娘をシャンブ（主シヴァ）に嫁がせるべきか。」

Verse 49

आगतोपि महादेवः प्रसन्नस्स जगाम ह । पुनरेव कथं सोपि सुतार्थेऽत्रागमिष्यति

たとえマハーデーヴァが来られたとしても、御心安らかに再び去って行かれた。では、子のために、いかにしてまたここへお戻りになろうか。

Verse 50

प्रास्थाप्योथ मया कश्चिच्छंभोर्निकटमंजसा । नैतद्योग्यं निगृह्णीयाद्यद्येवं विफलार्दना

それゆえ、わたしは急ぎ、シャンブ（Śambhu）の御許へ人を遣わそう。だが相応しからぬ者はこの務めを担ってはならぬ；そのように行えば、労はむなしく、苦悩を招くだけである。

Verse 51

अथवा पूजयिष्यामि तमेव वृषभध्वजम् । मदीयतनया भक्त्या स्वयमेव यथा भवेत्

あるいは、牛を旗印とする御方、すなわちシヴァその御主をわたしは礼拝しよう。わが娘のバクティによって、御方みずからの御意志により、彼女の選ぶ主・夫となってくださるように。

Verse 52

तथैव पूजितस्सोपि वांछत्यार्यप्रयत्नतः । शंभुर्भवतु मद्भर्त्तेत्येवं दत्तवरेणतत्

かくして正しく供養され、彼女もまた高貴にして切なる精進によって、この願いを求めた。「シャンブよ、わが夫となり給え。」このようにして、その恩寵は彼女に授けられた。

Verse 53

इति चिंतयतस्तस्य दक्षस्य पुरतोऽन्वहम् । उपस्थितोहं सहसा सरस्वत्यन्वितस्तदा

ダクシャ（Dakṣa）がそのように日ごとに思案していると、その時わたしはサラスヴァティー（Sarasvatī）を伴い、忽然として彼の前に現れた。

Verse 54

मां दृष्ट्वा पितरं दक्षः प्रणम्यावनतः स्थितः । आसनं च ददौ मह्यं स्वभवाय यथोचितम्

私を見ると、ダクシャは父に礼拝して深く頭を垂れ、謙虚に立った。ついで自らの身分と家の作法にふさわしく、私に相応の座を差し出した。

Verse 55

ततो मां सर्वलोकेशं तत्रागमन कारणम् । दक्षः पप्रच्छ स क्षिप्रं चिंताविष्टोपि हर्षितः

その後ダクシャは、私――万界の主シヴァ――に、そこへ来た理由をすぐさま尋ねた。心中は不安に沈みながらも、なお喜ぶ様子を装っていた。

Verse 56

दक्ष उवाच । तवात्रागमने हेतुः कः प्रवेशे स सृष्टिकृत् । ममोपरि सुप्रसादं कृत्वाचक्ष्व जगद्गुरो

ダクシャは言った。「ここへお越しになった理由は何であり、またこの会座への御入場を取り計らった創造主は誰なのですか。ああ、世の師よ、どうか私に慈悲を垂れ、告げ示してください。」

Verse 57

पुत्रस्नेहात्कार्यवशादथ वा लोककारक । ममाश्रमं समायातो हृष्टस्य तव दर्शनात्

おお、諸世界の利益をなす御方よ。御子への愛ゆえであれ、ある務めに促されてであれ、あなたは我が庵（あん）にお越しになった。あなたを拝して、我が心は歓喜に満たされる。

Verse 58

ब्रह्मोवाच । इति पृष्टस्स्वपुत्रेण दक्षेण मुनिसत्तम । विहसन्नब्रुवं वाक्यं मोदयंस्तं प्रजापतिम्

ブラフマーは言った。「おお、聖仙のうち最勝なる者よ。わが子ダクシャにこのように問われたとき、我は微笑み、かのプラジャーパティを喜ばせる言葉を語った。」

Verse 59

ब्रह्मोवाच । शृणु दक्ष यदर्थं त्वत्समीपमहमागतः । त्वत्तोकस्य हितं मेपि भवतोपि तदीप्सितम्

梵天は言った。「聞け、ダクシャよ。われが汝のもとへ近づいたのは何のためか。汝の娘の安寧と福徳を、われもまた願う。まさにそれこそ、汝自身が求めるものでもある。」

Verse 60

तव पुत्री समाराध्य महादेवं जगत्पतिम् । यो वरः प्रार्थितस्तस्य समयोयमुपागतः

「汝の娘は、宇宙の主たる大天マハーデーヴァを正しく礼拝し、その御恩寵を得た。いまや、願い求めた恩寵（ヴァラ）が成就する時が到来した。」

Verse 61

शंभुना तव पुत्र्यर्थं त्वत्सकाशमहं धुवम् । प्रस्थापितोस्मि यत्कृत्यं श्रेय स्तदवधारय

「汝の娘のために、シャンブ（シヴァ）は確かに我を汝のもとへ遣わされた。ゆえに、いま何をなすべきか――最高の善へ導く務めを、よく心得よ。」

Verse 62

वरं दत्त्वा गतो रुद्रस्तावत्प्रभृति शंकरः । त्वत्सुताया वियोगेन न शर्म लभतेंजसा

「恩寵を授けて後、ルドラは去った。それ以来、汝の娘（サティ）と離別したゆえに、シャンカラは心の安らぎを容易には得られなかった。」

Verse 63

अलब्धच्छिद्रमदनो जिगाय गिरिशं न यम् । सर्वैः पुष्पमयैर्बाणैर्यत्नं कृत्वापि भूरिशः

「たとえマダナ（カーマ）が大いに努め、花で成る無数の矢を放ったとしても、ギリーシャ（主シヴァ）を征服するための隙は一つとして見いだせなかった。」

Verse 64

स कामबाणविद्धोपि परित्यज्यात्म चिंतनम् । सतीं विचिंतयन्नास्ते व्याकुलः प्राकृतो यथा

たとえカーマの矢に射られていても、彼は内なる自己観照を捨て、ただサティを思い煩って心乱れ、そこに座していた――まるで世の凡夫のように。

Verse 65

विस्मृत्य प्रश्रुतां वाणीं गणाग्रे विप्रयोगतः । क्व सतीत्येवमभितो भाषते निकृतावपि

別離の痛みにより、彼はガナたちの前で以前に口にした言葉を忘れ、欺かれていながらも、あちこちで「サティはどこだ」と呼び続けた。

Verse 66

मया यद्वांछितं पूर्वं त्वया च मदनेन च । मरीच्याद्यैमुनिवरैस्तत्सिद्धमधुना सुत

「わが子よ、かつて私が望み、また汝とカーマ（愛の神）も望んだことは、マリーチをはじめとする大聖仙たちによって、いま成就した。」

Verse 67

त्वत्पुत्र्याराधितश्शंभुस्सोपि तस्या विचिंतनात् । अनुशोधयितुं प्रेप्सुर्वर्त्तते हिमवद्गिरौ

汝の娘が信愛をもって礼拝したシャンブもまた、彼女を思念するゆえに、いま事の次第を追い確かめようとしており、ゆえにヒマヴァット山に留まっている。

Verse 68

यथा नानाविधैर्भावैस्सत्त्वात्तेन व्रतेन च । शंभुराराधितस्तेन तथैवाराध्यते सती

彼がさまざまな帰依の情、サットヴァ（清浄なる性質）とその聖なる誓戒（ヴラタ）によってシャンブ（シヴァ）を歓喜させ奉ったように、まったく同じくサティーもまた礼拝し、歓喜させ奉るべきである。

Verse 69

तस्मात्तु दक्षतनयां शंभ्वर्थं परिकल्पिताम् । तस्मै देह्यविलंबेन कृता ते कृतकृत्यता

ゆえに、ためらうことなく、シャンブのために定められたダクシャの娘を彼に授けよ。彼に彼女を与えるなら、汝の目的は成就し、務めは全うされる。

Verse 70

अहं तमानयिष्यामि नारदेन त्वदालयम् । तस्मै त्वमेनां संयच्छ तदर्थे परिकल्पिताम्

「われはナーラダを通して、彼を汝の住処へ連れて来よう。ゆえに、この乙女を彼に授けよ。彼女はまさにその目的のために、正しく定められたのだ。」

Verse 71

ब्रह्मोवाच । श्रुत्वा मम वचश्चेति स मे पुत्रोतिहर्षितः । एवमेवेतिमां दक्ष उवाच परिहर्षितः

ブラフマーは言った。わが言葉を聞いて、わが子はこの上なく歓喜した。するとダクシャも大いに喜び、我に答えて言った。「そのとおりに—まさにそのように。」

Verse 72

ततस्सोहं मुने तत्रागममत्यंतहर्षितः । उत्सुको लोकनिरतो गिरिशो यत्र संस्थितः

それから、聖仙よ、私は限りない歓喜に満たされてそこへ赴いた――ギリーシャ（山の主たるシヴァ）が住まわれる聖なる世界を拝見したい一心で、胸を躍らせつつ心を定めて。

Verse 73

गते नारद दक्षोपि सदार तनयो ह्यपि । अभवत्पूर्णकामस्तु पीयूषैरिव पूरितः

ナーラダが去ると、ダクシャもまた――妻と子とともに――甘露に満たされたかのように、すっかり満ち足りた。彼の願いはことごとく叶ったかに見えた。