Kumārasya Krāuñcaparvatagamanam (Kumāra’s Departure to Mount Krāuñca)

Verse 1

सूत उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि मल्लिकार्जुनसंभवम् । यः श्रुत्वा भक्तिमान्धीमान्सर्वपापैः प्रमुच्यते

スータは言った。「これより先、マッリカールジュナの聖なる顕現を語ろう。信愛（バクティ）をもって、揺るがぬ識別の心でこれを聴く者は、あらゆる罪より解き放たれる。」

Verse 2

पूर्वं चा कथितं यच्च तत्पुनः कथयाम्यहम् । कुमारचरितं दिव्यं सर्वपापविनाशनम्

以前に語ったことを、私は改めて語ろう。あらゆる罪を滅するクマーラ（スカンダ）の神聖なる御事績を述べる。

Verse 3

यदा पृथ्वीं समाक्रम्य कैलासं पुनरागतः । कुमारस्स शिवापुत्रस्तारकारिर्महाबलः

大いなる力を備えたクマーラ――シヴァの御子にしてターラカを滅した者――が大地を巡り、再びカイラーサへ帰還したとき、（聖なる物語はその吉祥の時より続いてゆく）。

Verse 4

तदा सुरर्षिरागत्य सर्वं वृत्तं जगाद ह । गणेश्वरविवाहादि भ्रामयंस्तं स्वबुद्धितः

そのとき天の聖仙が来たり、ガネーシュヴァラの婚儀の物語をはじめ、起こった一切を彼に語った。そして自らの明晰な識別により、彼を導き（正し）たのである。

Verse 5

तच्छुत्वा स कुमारो हि प्रणम्य पितरौ च तौ । जगाम पर्वतं क्रौचं पितृभ्यां वारितोऽपि हि

それを聞くと、神なる若子は父母二柱に礼拝し、両親に制止されながらも、なおクラウンチャ山へと赴いた。

Verse 6

कुमारस्य वियोगेन तन्माता गिरिजा यदा । दुःखितासीत्तदा शंभुस्तामुवाच सुबोधकृत्

クマーラとの別離により、その母ギリジャーが悲嘆に沈んだとき、正しい悟りを授けるシャンブ（主シヴァ）は、彼女を慰め教え導くために語りかけた。

Verse 7

कथं प्रिये दुःखितासि न दुःखं कुरु पार्वति । आयास्यति सुतः सुभ्रूस्त्यज्यतां दुःखमुत्कटम्

「愛しき者よ、なぜ悲しむのか。パールヴァティよ、嘆くでない。麗しき眉の君よ、子は必ず帰って来る。ゆえに、この激しい苦しみを捨てよ。」

Verse 8

सा यदा च न तन्मेने पार्वती दुःखिता भृशम् । तदा च प्रेषितास्तत्र शंकरेण सुरर्षयः

パールヴァティがそれを受け入れられず、いよいよ深く嘆いたとき、シャンカラはその地へ天界の聖仙（リシ）たちを遣わした。

Verse 9

देवाश्च ऋषयस्सर्वे सगणा हि मुदान्विताः । कुमारानयनार्थं वै तत्र जग्मुः सुबुद्धयः

すべての神々とすべての聖仙たちは、従者の群れとともに歓喜に満ち、明らかな悟りをもってその地へ赴き、神なるクマーラを招き寄せるために向かった。

Verse 10

तत्र गत्वा च ते सर्वे कुमारं सुप्रणम्य च । विज्ञाप्य बहुधाप्येनं प्रार्थनां चक्रुरादरात्

彼らはそこへ赴き、クマーラに深く合掌礼拝した。さらに幾度も恭しく申し上げ、敬虔のうちに切なる願いを捧げた。

Verse 11

देवादिप्रार्थनां तां च शिवाज्ञासंकुलां गुरुः । न मेने स कुमारो हि महाहंकारविह्वलः

しかしその師クマーラは、シヴァの御命令を帯びた神々の嘆願であっても受け入れなかった。大いなる我慢に揺さぶられ、まったく顧みなかったのである。

Verse 12

ततश्च पुनरावृत्य सर्वे ते हि शिवांतिकम् । स्वंस्वं स्थानं गता नत्वा प्राप्य शंकरशासनम्

それから彼らは再びシヴァの御前へ戻り、皆ひれ伏して礼拝した。シャンカラの御命令を賜ると、それぞれの住処へと去って行った。

Verse 13

तदा च गिरिजादेवी विरहं पुत्रसंभवम् । शंभुश्च परमं दुःखं प्राप तस्मिन्ननागते

その時、ギリジャー女神は離別によって、ひとりの御子の出現の因となった。さらにシャンブも、御子がまだ現れぬその時、至上の悲しみに沈んだ。

Verse 14

अथो सुदुःखितौ दीनौ लोकाचारकरौ तदा । जग्मतुस्तत्र सुस्नेहात्स्वपुत्रो यत्र संस्थितः

そのとき二人は、深い悲嘆に打ちひしがれ無力となりながらも、世の作法を保ち、篤い愛情に動かされて、わが子の留まるところへと赴いた。

Verse 15

इति श्रीशिवपुराणे चतुर्थ्यां कोटि रुद्रसंहिताया मल्लिकार्जुनद्वितीयज्योतिर्लिंगवर्णनंनाम पंचदशोऽध्यायः

かくして『シュリー・シヴァ・プラーナ』第四部「コーティルドラ・サンヒター」において、「第二のジョーティルリンガ、マッリカールジュナの描写」と題する第十五章はここに終わる。

Verse 16

क्रौंचे च पर्वते दूरं गते तस्मिन्स्वपुत्रके । तौ च तत्र समासीनौ ज्यो तीरूपं समाश्रितौ

彼が自らの子とともに遠くクラウンチャ山へ赴くと、二人はそこで座し、神聖なる光の姿—ジョーティ（光輝）としてのシヴァ—に帰依した。

Verse 17

पुत्रस्नेहातुरौ तौ वै शिवौ पर्वणिपर्वणि । दर्शनार्थं कुमारस्य स्वपुत्रस्य हि गच्छतः

子への愛に心を奪われ、シヴァとパールヴァティーは、あらゆる聖なる斎行と祭礼ごとに、その少年—まさしく自らの子—を拝見するために赴いた。ただダルシャナの歓喜のために。

Verse 18

अमावास्यादिने शंभुस्स्वयं गच्छति तत्र ह । पौर्णमासीदिने तत्र पार्वती गच्छति ध्रुवम्

新月の日（アマーヴァスヤー）には、シャンブー—主シヴァご自身—が必ずそこへ赴かれる。満月の日（プールニマー）には、パールヴァティー女神が必ずそこへ赴かれる。

Verse 19

तद्दिनं हि समारभ्य मल्लिकार्जुनसंभवम् । लिंगं चैव शिवस्यैकं प्रसिद्धं भुवनत्रये

その日より、マッリカーアルジュナとして顕れた主シヴァの唯一のリンガは、三界に名高くなった。

Verse 20

तल्लिंगं यः समीक्षेत स सर्वैः किल्बिषैरपि । मुच्यते नात्र सन्देहः सर्वान्कामानवाप्नुयात्

そのシヴァ・リンガを拝する者は、あらゆる罪からさえ解き放たれる—疑いはない—そして望む目的をことごとく得る。シヴァ・シッダーンタの見地では、このダルシャナはパシュ（束縛された魂）を清め、パティたるシヴァへと向ける。主はブクティ（世間的成就）とムクティ（解脱）への道を授け給う。

Verse 21

दुःखं च दूरतो याति सुखमात्यंतिकं लभेत् । जननीगर्भसंभूतं कष्टं नाप्नोति वै पुनः

苦しみは遠く去り、究極の、途切れぬ安楽を得る。まことに、母胎に入ることから生じる苦（すなわち再生の束縛）を再び受けない。

Verse 22

धनधान्यसमृद्धिश्च प्रतिष्ठारोग्यमेव च । अभीष्टफलसिद्धिश्च जायते नात्र संशयः

財と穀物の豊穣が起こり、名誉と健やかさも得られる。さらに、望む果報の成就がもたらされる—疑いはない。

Verse 23

ज्योतिर्लिंगं द्वितीयं च प्रोक्तं मल्लिकसंज्ञितम् । दर्शनात्सर्वसुखदं कथितं लोकहेतवे

第二のジョーティルリンガは、「マッリカー」と名づけられるものだと宣言される。ただ拝するだけで一切の安楽を授けると、世の利益のために説かれた。