Sukta 115

Mantra 1

चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः । आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥

神々の輝く御顔が昇った――スーリヤ、ミトラとヴァルナの眼、またアグニの眼。彼は天と地と中空を満たした。太陽は、動くものと立つものすべてのアートマン（自己）である。

Mantra 2

सूर्यो देवीमुषसं रोचमानां मर्यो न योषामभ्येति पश्चात् । यत्रा नरो देवयन्तो युगानि वितन्वते प्रति भद्राय भद्रम् ॥

スーリヤは、輝く女神ウシャス（暁）に後れて進む。若者が乙女に従うように。そこでは、神を慕う人々が諸時代（ユガ）を広げ、善に善を応じさせる――吉祥の一歩ごとに、さらに大いなる吉祥が応える。

Mantra 3

भद्रा अश्वा हरितः सूर्यस्य चित्रा एतग्वा अनुमाद्यासः । नमस्यन्तो दिव आ पृष्ठमस्थुः परि द्यावापृथिवी यन्ति सद्यः ॥

吉祥なるは太陽の駿馬。翠金のハリト（Harit、青黄の光の馬）は彩り多く、迅く走り、前進のうねりに歓喜する。礼拝しつつ天の背にその座を占め、たちまち天と地とをめぐり包み、秩序ある光をあまねくひろげる。

Mantra 4

तत्सूर्यस्य देवत्वं तन्महित्वं मध्या कर्तोर्विततं सं जभार । यदेदयुक्त हरितः सधस्थादाद्रात्री वासस्तनुते सिमस्मै ॥

これぞスーリヤ（Sūrya、太陽神）の神性、これぞその偉大。二人の「なす者」のあいだに広く張られた網を、彼は取り集め結び合わせた。共なる座よりハリト（Harit）を轭につなぐとき、夜は彼のために衣をひろげる——照らす者が正しき道筋により現れ出るために。

Mantra 5

तन्मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योरुपस्थे । अनन्तमन्यद्रुशदस्य पाजः कृष्णमन्यद्धरितः सं भरन्ति ॥

ミトラ（Mitra）とヴァルナ（Varuṇa）の監察のまなざしのもと、スーリヤは天の懐にその姿の美を成す。その力の一つは無限にして輝き、もう一つは暗い——それらをハリト（Harit）が集め運ぶ。

Mantra 6

अद्या देवा उदिता सूर्यस्य निरंहसः पिपृता निरवद्यात् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

今日、神々よ、太陽の昇りとともに、われらを苦難より、また咎と非難されるべき過失より解き放て。ミトラとヴァルナよ、われらを広く大きくせよ。アディティ、シンドゥ（河）、大地、そして天よ、われらを養い護れ。