
सत्यपाशः — Kaikeyi’s Demand and the Noose of the King’s Promise
अयोध्याकाण्ड
第14章では、戴冠の危機が、カイケーイーとダシャラタの緊密に組み立てられた対話によっていっそう深まる。それはダルマに縛られた契約のごとく描かれる。カイケーイーは、気を失い悲嘆に身をよじる王に向かい、約束された恩寵の成就を断固として迫り、もし反故にするなら自害すると脅す(2.14.10)。ダシャラタは、バリがインドラの縄に絡め取られたように(2.14.11)、誓約の道義と悲しみによって身心を揺さぶられ、逃れ難い束縛の中に置かれる。 王は厳しい拒絶の言葉を返し、自らの死の儀礼を先取りして語り、ラーマの灌頂戴冠(abhiṣeka)を妨げるなら、カイケーイーとその子は水供養の儀(salila-kriyā)を行うべきではないと警告する(2.14.14–17)。その一方で夜明けが訪れ、戴冠の儀式は進行する。ヴァシシュタが諸々の儀具を携えて宮中に入り、アヨーディヤーは祝祭の装いとして、道は洗い清められ、花輪で飾られ、白檀と香の薫りに満ちる(2.14.25–30)。 内奥の惨事を知らぬスーマントラは、朝の慣用の呼びかけで王を讃えるが、それがかえってダシャラタの悲嘆を再燃させる(2.14.58–59)。そこでカイケーイーはスーマントラにラーマを召すよう命じ、王はただ喜びの期待で疲れて眠っているのだと装い、物語をラーマが要求と正式に対面する段へと進めていく。
Verse 1
पुत्रशोकार्दितं पापा विसंज्ञं पतितं भुवि।विवेष्टमानमुद्वीक्ष्य सैक्ष्वाकमिदमब्रवीत्।।।।
子を失う悲しみに打たれ、地に倒れて気を失い、もがき苦しむイクシュヴァーク王を見て、罪深き女は次の言葉を告げた。
Verse 2
पापं कृत्वैव किमिदं मम संश्रुत्य संश्रवम्।शेषे क्षितितले सन्नः स्थित्यां स्थातुं त्वमर्हसि।।।।
これはどうしたことだ、まるで罪を犯したかのように。汝が約した恩寵への我が返答を聞いたのに、なぜ落胆して地に伏しているのか。王妃としての位にふさわしく、毅然と立つがよい。
Verse 3
आहु स्सत्यं हि परमं धर्मं धर्मविदो जनाः।सत्यमाश्रित्य हि मया त्वं च धर्मं प्रबोधितः।।।।
ダルマを知る人々は、真実こそ最高のダルマであると言う。ゆえに私は真実に拠り、あなたにもまた務め(ダルマ)を教え諭した。
Verse 4
संश्रुत्य शैब्यश्श्येनाय स्वां तनुं जगतीपतिः।प्रदाय पक्षिणे राज न्जगाम गतिमुत्तमाम्।।।।
王よ、大地の主シャイビヤは、誓いを守って自らの身を鷹に与え、かくして最上の境地に至った。
Verse 5
तथा ह्यलर्कस्तेजस्वी ब्राह्मणे वेदपारगे।याचमाने स्वके नेत्रे उद्धृत्याविमना ददौ।।।।
同じく、光輝ある王アラルカは、ヴェーダに通じたバラモンが乞い願うと、自らの両眼を抜き取り、ためらうことなく与えた。
Verse 6
सरितां तु पतिस्स्वल्पां मर्यादां सत्यमन्वितः।सत्यानुरोधात्समये स्वां वेलां नातिवर्तते।।।।
たとえ境がわずかであっても、河川の主たる大海は、真実への随順ゆえ、時が来れば自らの岸を越えない。
Verse 7
सत्यमेकपदं ब्रह्म सत्ये धर्मः प्रतिष्टितः।सत्यमेवाक्षया वेदा सत्येनैवाप्यते स्परम्।।।।
真実は一語にしてブラフマンである。真実の上にダルマは堅く据えられる。真実こそ朽ちぬヴェーダであり、真実によってのみ至上の境地に到る。
Verse 8
सत्यं समनुवर्तस्व यदि धर्मे धृता मतिः।सफलस्स वरो मेऽस्तु वरदो ह्यसि सत्तम।।।।
もしあなたの心が真にダルマに堅く定まっているなら、真実に従いなさい。私に授けられた願いが成就しますように——あなたはまことに恩恵を授ける方、最上の人よ。
Verse 9
धर्मस्यैहाभिकामार्थं मम चैवाभिचोदनात्।प्रव्राजय सुतं रामं त्रिःखलु त्वां ब्रवीम्यहम्।।।।
この事におけるダルマのため、そして私の促しによって、あなたの子ラーマを追放しなさい。まことに私はこれを三度あなたに告げる。
Verse 10
समयं च ममार्येमं यदि त्वं न करिष्यसि।अग्रतस्ते परित्यक्ता परित्यक्ष्यामि जीवितम्।।।।
高貴なるお方よ、もしこの我が約定を果たしてくださらぬなら、ならば—あなたの目の前で見捨てられたまま—私は御前にて命を捨てましょう。
Verse 11
एवं प्रचोदितो राजा कैकेय्या निर्विशङ्कया।नाशकत्पाशमुन्मोक्तुं बलिरिन्द्रकृतं यथा।।।।
かくして、ためらいなきカイケーイーに迫られた王は、誓約の縄目を解くことができなかった。インドラの仕掛けた罠に縛られたバリのごとく。
Verse 12
उद्भ्रान्तहृदयश्चापि विवर्णवदनोऽभवत्।स धुर्योवैपरिस्पन्दन्युगचक्रान्तरं यथा।।।।
その心は乱れ、顔色は蒼白となった。轭に繋がれた牽き獣が、轭と車輪の間で落ち着かず震えるように、彼もまた揺さぶられ、定まらなかった。
Verse 13
विह्वलाभ्यां च नेत्राभ्यामपश्यन्निव भूपतिः।कृच्छ्राद्धैर्येण संस्तभ्य कैकेयीमिदमब्रवीत्।।।।
目は乱れ、まるで見えぬかのように、王は大いなる苦しみの中で勇気をもって自らを支え、カイケーイーにこう告げた。
Verse 14
यस्ते मन्त्रकृतः पाणिरग्नौ पापे मया धृतः।तं त्यजामि स्वजं चैव तव पुत्रं त्वया सह।।।।
邪なる女よ——かつて聖なる火の前で、真言(マントラ)を証として取り交わし、我が手に取ったその手を、今わたしは捨てる。その契りを断ち、汝と、汝が我より生んだ子をも、汝と共に捨てる。
Verse 15
प्रयाता रजनी देवि सूर्यस्योदयनंप्रति।अभिषेकं गुरुजनस्त्वरयिष्यति मां ध्रुवम्।।।।
王妃よ、夜は過ぎ、太陽はまもなく昇ろうとしている。長老たちと師たちは、きっと私を急かして灌頂の式へと向かわせるだろう。
Verse 16
रामाभिषेकसंभारैस्तदर्थमुपकल्पितैः।रामः कारयितव्यो मे मृतस्य सलिलक्रियाम्।।।।
ラーマの灌頂のために整えられたその供物と支度によって、ラーマは—私が死した後—私のために水の供養という葬送の儀を行わねばならぬ。
Verse 17
त्वया सपुत्रया नैव कर्तव्या सलिलक्रिया।व्याहन्ताऽस्यशुभाचारे यदि रामाभिषेचनम्।।।।
悪しき振る舞いの女よ――もしラーマの灌頂(即位の聖別)を妨げるなら、汝も汝の子も、我が死後に我のための水の供養の儀を行ってはならぬ。
Verse 18
न च शक्तोऽस्म्यहं द्रष्टुं दृष्ट्वा पूर्वं तथासुखम्।हतहर्षं निरानन्दं पुनर्जनमवाङ्मुखम्।।।।
かつて人々があれほど幸せであったのを見たゆえに、再び彼らを見られぬ――喜びを失い、楽しみもなく、顔を伏せているのを。
Verse 19
तां तथा ब्रुवतस्तस्य भूमिपस्य महात्मनः।प्रभाता शर्वरी पुण्या चन्द्रनक्षत्रशालिनी।।।।
その大いなる魂の王がそのように彼女に語っているうちに、月と星に彩られた清らかな夜は過ぎ、やがて暁が訪れた。
Verse 20
ततः पापसमाचारा कैकेयी पार्थिवं पुनः।उवाच परुषं वाक्यं वाक्यज्ञा रोषमूर्छिता।।।।
すると、罪深き振る舞いのカイケーイーは――言葉に巧みで、怒りに眩んで――再び王に向かい、苛烈な言葉を放った。
Verse 21
किमिदं भाषसे राजन्वाक्यं गररुजोपमम्।आनाययितुमक्लिष्टं पुत्रं राममिहार्हसि।।।।
王よ、なぜ毒の痛みにも似た言葉を口にされるのですか。ここへ御子ラーマをお呼びください、あなたのように苦しみに悩まされてはおりません。
Verse 22
स्थाप्य राज्ये मम सुतं कृत्वा रामं वनेचरम्।निस्सपत्नां च मां कृत्वा कृतकृत्यो भविष्यसि।।।।
わが子を国に据え、ラーマを森に住まわせ、そして私を競う者なき身としたときにこそ、あなたは義務を果たしたことになります。
Verse 23
स नुन्न इव तीक्ष्णेन प्रतोदेन हयोत्तमः।राजा प्रचोदितोऽभीक्ष्णं कैकेयीमिदमब्रवीत्।।।।
彼女に幾度も促され、王は—鋭い突き棒で駆られる名馬のように—カイケーイーにこう語った。
Verse 24
धर्मबन्धेन बध्दोऽस्मि नष्टा च मम चेतना।ज्येष्ठं पुत्रं प्रियं रामं द्रष्टुमिच्छामि धार्मिकम्।।।।
私はダルマの絆に縛られ、心の明晰さを失った。愛する長子ラーマ、正しきダルマの人に会いたい。
Verse 25
ततः प्रभातां रजनीमुदिते च दिवाकरे।पुण्ये नक्षत्रयोगे च मुहूर्ते च समाहिते।।।।वसिष्ठो गुणसम्पन्न श्शिष्यै परिवृतस्तदा।उपगृह्याशु सम्भारान्प्रविवेश पुरोत्तमम्।।।।
やがて夜が明け、太陽が昇り—聖なる星辰の合と吉祥なるムフールタが整ったとき—徳に満ち弟子たちに囲まれたヴァシシュタは、儀礼の備えを速やかに整え、宮殿の最も優れた御殿へと入っていった。
Verse 26
ततः प्रभातां रजनीमुदिते च दिवाकरे।पुण्ये नक्षत्रयोगे च मुहूर्ते च समाहिते।।2.14.25।।वसिष्ठो गुणसम्पन्न श्शिष्यै परिवृतस्तदा। उपगृह्याशु सम्भारान्प्रविवेश पुरोत्तमम्।।2.14.26।।
やがて夜が明け、太陽が昇り—聖なる星辰の合と吉祥なるムフールタが整ったとき—徳に満ち弟子たちに囲まれたヴァシシュタは、儀礼の備えを速やかに整え、宮殿の最も優れた御殿へと入っていった。
Verse 27
सिक्तसम्मार्जितपथां पताकोत्तम भूषिताम्।विचित्रकुसुमाकीर्णां नानास्रग्भिर्विराजिताम्।।।।संहृष्टमनुजोपेतां समृद्धविपणापणाम्।महोत्सवसमाकीर्णां राघवार्थे समुत्सुकाम्।।।।चन्दनागरुधूपैश्च सर्वतः प्रतिधूपिताम्।तां पुरीं समतिक्रम्य पुरन्दरपुरोपमाम्।।।।।ददर्शान्तःपुरश्रेष्ठं नानाद्विजगणायुतम्।पौरजानपदाकीर्णं ब्राह्मणैरुपशोभितम्।।।।यज्ञविद्भि स्सुसम्पूर्णं सदस्यैः परमद्विजैः।
彼は、道が水を撒かれて掃き清められ、優れた旗幟で飾られ、色とりどりの花が散り敷かれ、あらゆる花輪で輝く都を見た。
Verse 28
सिक्तसम्मार्जितपथां पताकोत्तम भूषिताम्।विचित्रकुसुमाकीर्णां नानास्रग्भिर्विराजिताम्।।2.14.27।।संहृष्टमनुजोपेतां समृद्धविपणापणाम्। महोत्सवसमाकीर्णां राघवार्थे समुत्सुकाम्।।2.14.28।।चन्दनागरुधूपैश्च सर्वतः प्रतिधूपिताम्। तां पुरीं समतिक्रम्य पुरन्दरपुरोपमाम्।।।2.14.29।।ददर्शान्तःपुरश्रेष्ठं नानाद्विजगणायुतम्।पौरजानपदाकीर्णं ब्राह्मणैरुपशोभितम्।।2.14.30।। यज्ञविद्भि स्सुसम्पूर्णं सदस्यैः परमद्विजैः।
都は喜びに満ちた群衆であふれ、商いの市は豊かに整い、大いなる祭りで満ちていた――ラグハヴァ(ラーマ)のために心を躍らせて。
Verse 29
सिक्तसम्मार्जितपथां पताकोत्तम भूषिताम्।विचित्रकुसुमाकीर्णां नानास्रग्भिर्विराजिताम्।।2.14.27।।संहृष्टमनुजोपेतां समृद्धविपणापणाम्। महोत्सवसमाकीर्णां राघवार्थे समुत्सुकाम्।।2.14.28।।चन्दनागरुधूपैश्च सर्वतः प्रतिधूपिताम्। तां पुरीं समतिक्रम्य पुरन्दरपुरोपमाम्।।।2.14.29।।ददर्शान्तःपुरश्रेष्ठं नानाद्विजगणायुतम्।पौरजानपदाकीर्णं ब्राह्मणैरुपशोभितम्।।2.14.30।। यज्ञविद्भि स्सुसम्पूर्णं सदस्यैः परमद्विजैः।
白檀と沈香の薫香が四方に満ちるその都は、まるで帝釈天インドラのアマラーヴァティーのごとく、彼はそこを通り過ぎてさらに進んだ。
Verse 30
सिक्तसम्मार्जितपथां पताकोत्तम भूषिताम्।विचित्रकुसुमाकीर्णां नानास्रग्भिर्विराजिताम्।।2.14.27।।संहृष्टमनुजोपेतां समृद्धविपणापणाम्। महोत्सवसमाकीर्णां राघवार्थे समुत्सुकाम्।।2.14.28।।चन्दनागरुधूपैश्च सर्वतः प्रतिधूपिताम्। तां पुरीं समतिक्रम्य पुरन्दरपुरोपमाम्।।।2.14.29।।ददर्शान्तःपुरश्रेष्ठं नानाद्विजगणायुतम्।पौरजानपदाकीर्णं ब्राह्मणैरुपशोभितम्।।2.14.30।। यज्ञविद्भि स्सुसम्पूर्णं सदस्यैः परमद्विजैः।
彼は内宮の最もすぐれた御殿を目にした。そこには多くのバラモンの群れが集い、都の人々と郷里の民で満ち、バラモンたちによっていよいよ荘厳されていた。すなわち高徳の「二度生まれ」の長老たち、会議の賢者たちであり、皆ヤジュニャ(祭祀)の作法に通暁していた。
Verse 31
तदन्तःपुरमासाद्य व्यतिचक्राम तं जनम्।।।।वसिष्ठः परमप्रीतः परमर्षिर्विवेश च।
内殿に至ると、至高の聖仙ヴァシシュタは大いに喜び、人々の群れをかき分けて中へと入った。
Verse 32
सत्वपश्यद्विनिष्क्रान्तं सुमन्त्रं नाम सारथिम्।।।।द्वारे मनुजसिंहस्य सचिवं प्रियदर्शनम्।
彼(ヴァシシュタ)は、人中の獅子ダシャラタの門口で、スーマントラという名の、姿麗しい大臣にして御者、愛すべき面差しの補佐役が出て来るのを見た。
Verse 33
तमुवाच महातेजा स्सूतपुत्रं विशारदम्।।वसिष्ठः क्षिप्रमाचक्ष्व नृपतेर्मामिहागतम्।
大いなる光を放つヴァシシュタは、巧みなるスータの子に告げた。「ただちに王に、我がここに来たことを申し上げよ。」
Verse 34
इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः।अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्।वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः।हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः।सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः।आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह।एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।
ここにガンガーの水を満たした壺があり、また諸海より運ばれた水を入れた黄金の器がある。灌頂(アビシェーカ)のため、ウドゥンバラ材の吉祥なる座も到来した。あらゆる種子、香料、さまざまな宝玉がそろい、蜂蜜・凝乳・ギー・炒り穀・クシャ草・花々・乳も備わる。麗しき八人の乙女と、上等の発情した象もいる。四頭立ての輝く戦車が整えられ、剣と最上の弓もある。担ぎ手のついた輿、満月のごとき天蓋、白きヤク尾の扇二つ、黄金の灌水器。金の花綱をまとった白い瘤牛、四つの大牙を持つ獅子、そして大力の名馬。玉座と虎皮、薪により燃え立つ供犠の火。あらゆる楽器の一団が集い、遊女と華やかに飾られた女たち、師とバラモン、牛、吉祥なる獣鳥。都と村の俊英、商人組合の者たちもその群れとともに—この者ら、また多くの者が、和やかな言葉を携え、諸王とともに立ち、ラーマの戴冠のためここに導かれている。
Verse 35
इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।
灌頂の戴冠のために、ウドゥンバラの木で作られた吉祥の御座が運ばれ、またあらゆる種子と芳香の品々、さまざまな宝玉も集められた。
Verse 36
इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।
蜂蜜、凝乳、ギー、炒り穀(膨らませた穀粒)、クシャ草、花々、乳が整えられ、さらに麗しき八人の乙女と、優れた発情の雄象も連れて来られた。
Verse 37
इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।
四頭の馬に繋がれた輝かしい戦車が整い、剣と最上の弓もまた備わった。担ぎ手を伴う輿と、月に似た白き天蓋も用意された。
Verse 38
इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।
白きヤクの尾の払子が二つあり、黄金の灌水器もある。さらに、金の花鬘をまとった、淡色の瘤ある牡牛も連れて来られた。
Verse 39
इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।
四つの大いなる牙をもつ獅子が在り、最上の血統の力強き馬もいる。さらに、玉座と虎皮、そしてよく燃え立つ聖なる火も整えられた。
Verse 40
इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।
そこにはあらゆる楽人の一団が集い、遊女や華やかに装った女たちもいた。さらに師たる者、バラモン、聖なる牛、そして吉祥を告げる獣や鳥までもが集まっていた。
Verse 41
इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।
都の民と郷の民のうち最もすぐれた者たち、また商人たちがその一団とともに——この者らと、なお多くの者が、心地よい言葉を携えて導かれて来る。諸王とともに、ラーマの灌頂(即位)のために集い立っている。
Verse 42
त्वरयस्व महाराजं यथा समुदितेऽहनि।।।।पुष्ये नक्षत्रयोगे च रामो राज्यमवाप्नुयात्।
大王よ、急がれよ。夜が明け、プシュヤ星の吉き合のもとで、ラーマが王権を受けられるように。
Verse 43
इति तस्य वच श्श्रुत्वा सूतपुत्रो महात्मनः।।।।स्तुवन्नृपतिशार्दूलं प्रविवेश निवेशनम्।
その大いなる魂の言葉を聞くや、御者の子スーマントラは「王の中の虎」を讃えつつ、王宮の御殿へと入っていった。
Verse 44
तं तु पूर्वोदितं वृध्दं द्वारस्था राज सम्मतम्।।।।न शेकुरभिसंरोध्दुं राज्ञः प्रियचिकीर्षवः।
しかし門番たちは――王の愛することを成し遂げようとする忠実な者たちであったが――先に到着し王に寵愛される老スーマントラを、どうしても制止できなかった。
Verse 45
स समीपस्थितो राज्ञस्तामवस्थामजज्ञिवान्।।।।वाग्भिः परमतुष्टाभिरभिष्टोतुं प्रचक्रमे।
王のそばに進み出た彼は、王の内なる容態を知らぬまま、ひどく喜ばせようとする言葉で讃嘆し始めた。
Verse 46
तत स्सूतो यथाकालं पार्थिवस्य निवेशने।।।।सुमन्त्रः प्राञ्जलिर्भूत्वा तुष्टाव जगतीपतिम्।
それから御者スーマントラは、しかるべき時に王の御殿に入り、合掌して立ち、大地の主を讃えた。
Verse 47
यथा नन्दति तेजस्वी सागरो भास्करोदये।।।।प्रीतः प्रीतेन मनसा तथाऽनन्दघन स्स्वतः।
力ある大海が日の出に歓喜するように、スーマントラもまた――生来、喜びに満ちた者として――心の底から嬉しかった。
Verse 48
इन्द्रमस्यां तु वेलायामभितुष्टाव मातलिः।।।।सोऽजयद्दानवान्सर्वांस्तथा त्वां बोधयाम्यहम्।
まさにこの時刻、マータリはインドラ――すべてのダーナヴァを征した御方――を讃えている。同じように、私もあなたを目覚めさせる。
Verse 49
वेदास्सहाङ्गविद्याश्च यथाह्यात्मभुवं विभुम्।।।ब्रह्माणं बोधयन्त्यद्य तथा त्वां बोधयाम्यहम्।
今日、ヴェーダがヴェーダーンガの諸学とともに、自生にして偉大なるブラフマーを目覚めさせるように、わたしもまた汝を目覚めさせる。
Verse 50
आदित्यस्सह चन्द्रेण यथा भूतधरां शुभाम्।।।।बोधयत्यद्य पृथिवीं तथा त्वां बोधयाम्यहम्।
太陽が月とともに、万有を載せる吉祥なる大地を今日目覚めさせるように、わたしもまた汝を目覚めさせる。
Verse 51
उत्तिष्ठाशु महाराज कृतकौतुकमङ्गलः।।।।विराजमानो वपुषा मेरोरिव दिवाकरः।
速やかに起ち上がれ、大王よ。吉祥なる祝儀に飾られ、メル山の上の太陽のごとく、その御姿を輝かせよ。
Verse 52
सोमसूर्यौ च काकुत्स्थ शिववैश्रवणावपि।।।।वरुणश्चाग्निरिन्द्रश्च विजयं प्रदिशन्तु ते।
カクッツタの裔よ、ソーマとスーリヤ、シヴァとヴァイシュラヴァナ、さらにヴァルナ、アグニ、インドラが、汝に勝利を授け給わんことを。
Verse 53
गता भगवती रात्रिः कृतं कृत्यमिदं तव।।।।बुद्ध्यस्व नृपशार्दूल कुरु कार्यमनन्तरम्।उदतिष्ठत रामस्य समग्रमभिषेचनम्।।।।
聖なる夜は過ぎ去り、ここまであなたがなすべき務めはすでに成し遂げられました。
Verse 54
गता भगवती रात्रिः कृतं कृत्यमिदं तव।।2.14.53।।बुद्ध्यस्व नृपशार्दूल कुरु कार्यमनन्तरम्। उदतिष्ठत रामस्य समग्रमभिषेचनम्।।2.14.54।।
王の中の虎よ、決意を新たにして次の務めを果たされよ。ラーマの灌頂(即位)の準備はすべて整っております。
Verse 55
पौरजानापदैश्चापि नैगमैश्च कृताञ्जलिः।स्वयं वशिष्ठो भगवान्ब्राह्मणै स्सह तिष्ठति।।।।
都の民も郷の民も、商人たちも、合掌して恭しく待ち立っております。さらに尊きヴァシシュタご自身が、ブラーフマナたちと共にそこにおられます。
Verse 56
क्षिप्रमाज्ञाप्यतां राजन्राघवस्याभिषेचनम्।यथा ह्यपालाः पशवो यथा सेना ह्यनायका।।।।यथा चन्द्रं विना रात्रिर्यथा गावो विना वृषम्।एवं हि भविता राष्ट्रं यत्र राजा न दृश्यते।।।।
王よ、ラグハヴァの灌頂(即位)を速やかにお命じください。守り手なき家畜、将なき軍勢のように、世は乱れに傾きます。
Verse 57
क्षिप्रमाज्ञाप्यतां राजन्राघवस्याभिषेचनम्। यथा ह्यपालाः पशवो यथा सेना ह्यनायका।।2.14.56।।यथा चन्द्रं विना रात्रिर्यथा गावो विना वृषम्। एवं हि भविता राष्ट्रं यत्र राजा न दृश्यते।।2.14.57।।
月なき夜のように、牡牛なき雌牛の群れのように、王の姿が見えぬ国は、支えを失ってしまいます。
Verse 58
इति तस्य वच श्शृत्वा सान्त्वपूर्वमिवार्थवत्।अभ्यकीर्यत शोकेन भूय एव महीपतिः।।।।
その意味深い言葉を、まるでやさしく慰めるかのように聞いて、地の主たる王はふたたび悲嘆に呑まれた。
Verse 59
तत स्सराजा तं सूतं सन्नहर्ष स्सुतं प्रति।शोकरक्तेक्षण श्श्रीमानुद्वीक्ष्योवाच धार्मिकः।।।।वाक्यैस्तु खलु मर्माणि मम भूयो निकृन्तसि।
そのとき、法にかなう王は—子を思って喜びなく、悲しみに目を赤くし—御者を見上げて言った。「まことに、おまえの言葉はまたしても我が胸の奥を刺し貫く。」
Verse 60
सुमन्त्रः करुणं श्रुत्वा दृष्ट्वा दीनं च पार्थिवम्।प्रगृहीताञ्जलिः किञ्चित्तस्माद्देशादपाक्रमत्।।।।
王の哀切な言葉を聞き、その憔悴した姿を見たスーマントラは、合掌して礼し、その場から少し退いた。
Verse 61
यदा वक्तुं स्वयं दैन्यान्न शशाक महीपतिः।।।।तदा सुमन्त्रं मन्त्रज्ञा कैकेयी प्रत्युवाच ह।
地の主たる王が、みじめさのあまり自ら語ることもできなかったとき、策に通じたカイケーイーがスーマントラに答えた。
Verse 62
सुमन्त्र राजा रजनीं रामहर्षसमुत्सुकः।।।।प्रजागरपरिश्रान्तो निद्राया वशमुपेयिवान्।
スーマントラよ、王はラーマの灌頂(即位の聖なる儀)を思い、喜びに胸躍らせて夜通し目を覚ましていたが、徹夜の疲れにより、いまは眠りの力に屈してしまわれた。
Verse 63
तद्गच्छ त्वरितं सूत राजपुत्रं यशस्विनम्।।।।राममानय भद्रं ते नात्र कार्या विचारणा।
ゆえに、御者よ、急いで行き、名高き王子ラーマをここへ連れて来い。汝に吉祥あれ。この件に思案は無用である。
Verse 64
स मन्यमानः कल्याणं हृदयेन ननन्द च।।।।निर्जगाम च सम्प्रीत्या त्वरितो राजशासनात्।
心に「吉祥なる出来事が起ころう」と信じて喜び、王命に従って、歓びをもってただちに急ぎ出立した。
Verse 65
सुमन्त्रश्चिन्तयामास त्वरितं चोदितस्तया।।।।व्यक्तं रामोऽभिषेकार्थमिहायास्यति धर्मवित्।
彼女に促されてスーマントラは思案した。「まさしく、ダルマを知るラーマは、灌頂(即位の儀)のためにここへお出でになるであろう。」
Verse 66
इति सूतो मतिं कृत्वा हर्षेण महताऽऽवृतः।।।।निर्जगाम महाबाहो राघवस्य दिदृक्षया।
かく決意した御者は、大いなる歓喜に包まれ、強大な御腕をもつラグハヴァを拝見せんと外へ出て行った。
Verse 67
सागरह्रदसङ्काशात्सुमन्त्रोऽन्तःपुराच्छुभात्।।।।निष्क्रम्य जनसम्बाधं ददर्श द्वारमग्रतः।
スーマントラは、深い海の淵にも似た吉祥なる奥宮を出て、外へ進み、前方に人々でひしめく門を目にした。
Verse 68
ततः पुरस्तात्सहसा विनिर्गतो महीपतीन्द्वारगतो विलोकयन्।ददर्श पौरान्विविधान्महाधना नुपस्थितान्द्वारमुपेत्य विष्ठितान्।।।।
それから彼はたちまち前方へ急ぎ、門に至って見回すと、諸王とさまざまな富裕な市民が、すでに到着して門へ近づき、そこに立っているのを見た。
The dilemma is whether Daśaratha may retract a promised boon when its fulfillment destroys his dearest intention (Rāma’s coronation). The sarga frames the promise as a binding ‘pāśa’ (noose) of satya-dharma, making withdrawal ethically illegitimate despite catastrophic personal consequences.
The chapter teaches that truth and vow-keeping are treated as foundational to dharma and political legitimacy; even the ocean is metaphorically constrained by its boundary in obedience to truth (2.14.6–7). The narrative also warns how rhetorical coercion can weaponize dharma-language to compel outcomes.
Ayodhyā is presented as a ritually prepared civic space—streets sprinkled and decorated, markets thriving, incense and sandal fragrance pervasive—while the coronation is timed to the Pushya-star conjunction. Ritual materials (Ganga water, udumbara seat, throne, fans, umbrella, fire, kuśa grass) function as cultural markers of royal consecration.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.