Adhyaya 11

Verse 1

शौनक उवाच । इदानीं श्रोतुमिच्छामि कथयस्व यथार्थतः । हरिस्वरूपिणा साक्षाद्वेदव्यासेन शासित

シャウナカは言った。「いま私は聞きたい。ありのままの真実として語ってくれ——ハリそのものの姿として顕れたヴェーダヴィヤーサ自らが教示した、その教えを。」

Verse 2

निरहंकार हे सूत लोकानुग्रहकारक । केन स्यात्सुभगा नारी पापिनी च सुदुर्भगा

我慢なきスータよ、世を利する者よ——何によって女は幸いとなり、また何によって罪ある女はこの上なく不幸となるのか。

Verse 3

पतिप्रियांग केन स्याद्रूपिता चक्षुषोः सुधा । केन वा जायते लक्ष्मीस्तन्मे ब्रूहि तपोधन

苦行の宝を備えた聖者よ、我に告げよ。何によって愛される妻はいよいよ真に愛しきものとなり、何によって眼に映るものが甘露となるのか。さらに、何によってまことにラクシュミー（福徳・繁栄）は生起するのか。

Verse 4

सूत उवाच । यदि पुण्यमिदं विप्र वृत्तं परमदुर्लभम् । शृणुष्व भोः समासेन कथयामि विधानतः

スータは言った。「この聖なる物語は、婆羅門よ、きわめて稀有である。聞きなさい、尊き方よ――正しい次第としかるべき作法に従い、要を得て汝に語ろう。」

Verse 5

आसीद्भद्रश्रवा राजा युगे द्वापरसंज्ञके । सौराष्ट्रदेशवासी च वेदवेदांगपारगः

ドヴァーパラと呼ばれる時代に、バドラシュラヴァという王がいた。サウラーシュトラの地に住み、ヴェーダとその補助学（ヴェーダーンガ）に通暁していた。

Verse 6

भार्या तस्य च संजाता नाम्ना सुरतिचंद्रिका । तस्यां बभूवुः श्रीराज्ञः सप्तपुत्रा मनोरमाः

その妃はスラティチャンドリカーと名づけられ、彼女によって、その輝かしき王には愛らしい七人の王子が生まれた。

Verse 7

ततोऽभिजाता दुहिता सुंदरी सत्यवादिनी । श्यामबाला च विप्रेंद्र नाम्ना प्रीतिकरी पितुः

やがて娘が生まれた。美しく、言葉に偽りのない者であった。婆羅門の中の最勝よ、彼女は黒みを帯びた若き乙女で、名をプリーティカリーといい、父の喜びであった。

Verse 8

अथैकदा श्यामबाला सुवर्णसिकतासु च । गूढैर्मनोहरै रत्नैः सखिभिः क्रीडितुं मुदा

ある時、その黒みを帯びた若き乙女は、黄金のような砂の上で、隠れた麗しい宝玉に囲まれつつ、友の乙女たちと喜び遊ばんとした。

Verse 9

जगाम नीपवृक्षस्य तलं परमदुर्लभम् । एतस्मिन्नंतरे विप्र लक्ष्मीः संसारतारिणी

彼はきわめて到り難いニーパ樹の根元へと赴いた。その間に、婆羅門よ、衆生を輪廻の海より渡らせる救済者、ラクシュミーが現れ来た。

Verse 10

लोकानां नीतिदा साथ समायाता स्वयं पुरः । धृत्वा च ब्राह्मणीरूपं पलितांगी च भूसुर

そのとき、諸世界に正しい規範を授ける師ニーティダーが、自ら進み出て来た。彼女は白髪まじりの老いた婆羅門女の姿をとり、その婆羅門に語りかけた。

Verse 11

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकसंवादे एकादशोऽध्यायः

かくして、尊き『パドマ・マハープラーナ』ブラフマ・カンダにおけるスータとシャウナカの対話、第十一章はここに終わる。

Verse 12

इति संचिंत्य मनसा गता राजनिकेतनम् । सुवर्णभित्तिभिर्युक्तं पताकाभिरलंकृतम्

かく心に思い定めて、彼女は王の御殿へと赴いた。そこは黄金の壁を備え、旗幟もって荘厳されていた。

Verse 13

सिंहद्वारमतिक्रम्य प्राह दौवारिकीं ततः । द्वारं जहि हि भो द्वारि नियुक्ते शुभलक्षणे

獅子門を越えると、彼は女の門番に言った。「門を開けよ、門守よ。汝は任に就き、吉祥の相を具える者よ。」

Verse 14

यामि वेगेन पश्यामि राज्ञीं सुरतिचंद्रिकाम् । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या रत्नदंडकरा च सा । कोकिलावाक्यवन्मुक्तं परमं हर्षमाययौ

「われは急ぎ行き、王妃スラティチャンドリカーにまみえよう。」その言葉を聞くや、宝石の杖を手にしたその婦人は、まるでコーキラの甘きさえずりを聞いたかのように、無上の歓喜に満たされた。

Verse 15

द्वारनियुक्तोवाच । किं नाम वहसे वृद्धे कः पतिस्तावकः पुनः । आगतासि कथं किं ते कार्य्यं राज्ञ्याश्च दर्शने । कस्मात्किं ब्रूहि विप्रे त्वं श्रोतुं कौतुहलं हि मे

門番は言った。「老婦人よ、何を携えているのか。さらに、そなたの夫は誰か。いかにしてここへ来て、いかなる用向きで王妃に拝謁を求めるのか。なぜ来たのか、何のためか、告げよ。婆羅門よ、語れ。われは聞きたくてならぬ。」

Verse 16

वृद्धोवाच । शृणु पोष्ये महाराज पत्न्या दंडकरे यदा । श्रोतुं कौतूहलं तेऽस्ति मदागमनकारणम्

長老は言った。「聞け、愛しきマハーラージャよ。そなたの妃がダンダカ森林（Daṇḍakāraṇya）におられた時、そなたは我が来訪の理由を聞かんと望んだのだ。」

Verse 17

प्रसिद्धा कमला नाम्ना चाहं प्राणेश्वरो मम । भुवनेश इति ख्यातो नाम्ना द्वारवतीपुरी

「われはカマラー（Kamalā）と名高く、わが愛しき主君はプラーネーシュヴァラ（Prāṇeśvara）である。ドヴァーラヴァティー（Dvāravatī）の都は、世にブヴァネーシャ（Bhuvaneśa）という名で知られている。」

Verse 18

तस्यां वै वर्त्तते पोष्ये मम प्राणेश्वरस्ततः । आगताहं रत्नवेत्रकरे शृणु सकौतुकम्

「その愛しき地に、わがプラーネーシュヴァラは住まわれる。われにとって命にも勝るお方である。そこより、宝石の杖を手にしてここへ来た。興味をもって、起こったことを聞きなさい。」

Verse 19

ममागमनकार्यं हि वच्मीदानीं तवाग्रतः । पुरासीद्वैश्यकुलजा राज्ञी तव च दुःखिनी

いま汝の御前にて、我が来たりし目的を語ろう。かつて汝には、ヴァイシャ（Vaiśya）の家に生まれ、憂いに沈む王妃がいた。

Verse 20

एकस्मिन्दिवसे पोष्ये पतिना कलहः कृतः । तया नार्या च दुःखिन्या ततो वै भर्तृपीडिता

ある日、ポーシャ月（Poṣya）に、夫が争いを起こした。その女は悲嘆に沈み、まことに苦しめられて、夫に虐げられた。

Verse 21

बहिर्भूय द्रुतं गेहाद्रुदंती च पुनः पुनः । तस्याश्च रोदनं श्रुत्वा चागताहं समीपतः

彼女は家の外へと幾度も駆け出し、繰り返し泣き続けた。その泣き声を聞いて、私は彼女の近くへ赴いた。

Verse 22

अपृच्छं सर्ववृत्तांतं कथितो वै यथार्थतः । तया ततो व्रतवरमुपदेशं ददाम्यहम्

私は一切の経緯を尋ね、彼女はありのまま真実を語った。ゆえにその言葉に基づき、いま最上の誓願（ヴラタ）の教えを授けよう。

Verse 23

ममोपदेशतः सा वै चक्रे व्रतवरं मुदा । तस्य प्रसादाद्भो द्वाःस्थे संजाता सुखिता च सा

我が教えに従い、彼女は喜びをもってその最上の誓願（ヴラタ）を行じた。その功徳の恵みにより、門番よ、彼女は満ち足りて幸せとなった。

Verse 24

कदाचिद्वैश्यकुलजा पत्या मृत्योर्वशं गता । समानेतुं ततस्तौ तु विहिताखिलघातकौ

ある時、ヴァイシャの家に生まれた一人の女は、夫とともに死の支配に落ちた。そこで二人は、彼女（あるいは彼）を連れ戻そうとして、あらゆる殺生を犯した。

Verse 25

किंकरान्प्रेषयामास चंडाद्यान्धर्मराट्प्रभुः । यमाज्ञया समायाता यमदूता भयंकराः

法王ダルマラージャは、チャンダらの使者たちを遣わした。ヤマの命により、恐るべきヤマの使者が到来した。

Verse 26

बद्ध्वा तौ चर्मपाशेन लोहमुद्गरपाणयः । उद्यमं चक्रिरे गंतुं यमस्य शरणं प्रति

二人を革の縄で縛り、鉄の槌を手にする者たちは、ヤマの住処へ連行しようと身構えた。

Verse 27

अत्रांतरे च लक्ष्म्यास्ते दूता विष्णुपरायणाः । समानेतुं समायाताः शंखचक्रगदाधराः

その時、ヴィシュヌに帰依するラクシュミーの使者たちが、迎えに到来した。彼らは法螺貝と円盤と棍棒を携えていた。

Verse 28

दृष्ट्वा तथाविधांस्तांश्च यमदूताः पलायिताः । लक्ष्मीदूता महात्मानः स्वप्रकाशादयस्तथा

そのような神妙なる従者たちを見て、ヤマの使者は逃げ去った。ついでラクシュミーの大いなる使者たち—スヴァプラカーシャら—が、自らの光を放って現れ立った。

Verse 29

पाशं छित्त्वा समारोप्य राजहंसयुते रथे । जग्मुर्लक्ष्मीपुरं सर्वे सहसाकाशवर्त्मना

束縛の縄を断ち、王なる白鳥に牽かれた車に乗り、彼らは皆ただちにラクシュミープラへと発ち、天空の道を進んだ。

Verse 30

यावद्वारं व्रतवरं कृत्वा वैश्या च सा तदा । तावत्कल्पसहस्राणि तस्थतुः कमलापुरे

そのヴァイシャの女がすぐれた誓願を守り行うかぎり、彼らはその間ずっとカマラープラに留まった――まことに幾千のカルパにわたって。

Verse 31

पुण्यशेषस्य भोगार्थं जातौ राजान्वयेऽधुना । व्रतं च विस्मृतौ द्वाःस्थे राजसंपत्तिगर्वितौ । तस्माच्च तव तस्यापि चोपदेशार्थमागता

過去の功徳の残りの果報を味わうため、われらはいま王家の系統に生まれた。だが門番として、王の繁栄に驕り酔い、誓願の修行を忘れてしまった。ゆえに来たのだ――汝と彼の双方を教え導くために。

Verse 32

द्वाःस्थोवाच । केनैव तु विधानेन वृद्धे व्रतवरं कृतम् । कस्मिन्मासे व्रतं श्रेष्ठं देवता का च पूज्यते

門番が言った。「尊き御方よ、このすぐれた誓願はどのような作法によって行うべきでしょうか。どの月に最上とされ、いかなる神格を礼拝すべきでしょうか。」

Verse 33

एतन्मे पृच्छतो मातर्यथावद्वक्तुमर्हसि । कमलोवाच । कार्त्तिके च व्यतिक्रांते मार्गशीर्षे समागते । तस्मिन्मासे च भो पोष्ये वासरे गुरुसंज्ञके

母よ、わたしが問うのだから、正しく語ってください。カマラーは言った。カーッティカ月が過ぎ、マールガシールシャ月が来たなら――その月に、プシュヤと呼ばれる日に、グル（木曜日）と名づけられた曜日に……

Verse 34

ततः पूर्वाह्णसमये सकलैर्व्रतिभिर्वृता । नारायणेन सहितां लक्ष्मीं संपूजयेत्ततः

それから午前の時刻に、誓戒を守るすべての信者に囲まれて、ナーラーヤナとともにラクシュミー女神を正しく礼拝すべきである。

Verse 35

मिष्टैः पायसयुक्तैश्च भुक्तैश्च खंडमिश्रितैः । लक्ष्मीं संतोषयेत्प्रेष्ये ततः संप्रार्थयेदिदम्

愛しき者よ、甘美な供物――パーヤサ（乳粥）や砂糖を混ぜた食物――によってラクシュミー女神を満足させ、次いでこのように祈るべきである。

Verse 36

त्रैलोक्यपूजिते देवि कमले विष्णुवल्लभे । यथा त्वमचला कृष्णे तथा भव मयि स्थिता

三界に礼拝される女神よ――蓮華より生まれしカマラー、ヴィシュヌの愛妃よ――あなたがクリシュナとともに揺るがず在るように、私の内にも堅固に住したまえ。

Verse 37

ईश्वरी कमले देवि शरणं च भवानघे । नानोपहारद्रव्यैश्च लक्ष्मीमाज्ञाप्य तोषयेत्

主宰の女神よ――カマラーよ、デーヴィーよ――罪なき御方よ、あなたこそ我が帰依処。ラクシュミーを恭しく奉請し、さまざまな供物と儀礼の品によって満悦させるべきである。

Verse 38

शास्त्रैश्च पूजयेद्देवीं महोत्सवसमन्विताम् । ततो नैवेद्यशेषांश्च दत्वा ब्राह्मणसत्तमम्

シャーストラに則り、盛大な祭儀を伴って女神を礼拝すべきである。次いで、ナイヴェーディヤの残りを最勝のブラーフマナに施すべし。

Verse 39

आत्मानं स्वपतिं पुत्रान्पोष्येऽन्यानपि सेवकान् । द्वितीये तु गुरोर्वारे विशेषं शृणु सुंदरि

「我が身と夫と息子たちを養い、さらに他の扶養の者や召使いたちも支えよう。だが聞きなさい、美しき者よ。第二の日の特別な行法―― गुरु（グル）の日、木曜日について。」

Verse 40

चित्रधूलीप्रशस्तैश्च भ्राष्ट्रैर्गोधूमनिर्मितैः । तोषयेत्कमलादेव्याः कुर्य्याद्वै भक्तिभावतः

小麦で作った選りすぐりの焙煎供物、称えて「チトラドゥーリー」と呼ばれるものをもって、信愛の心で儀礼を行い、女神カマラー（ラクシュミー）を歓ばせるべきである。

Verse 41

तृतीये खंडसंयुक्तं दध्योदननिवेदनम् । शामाक शालि कासारैश्चतुर्थे पूजयेन्मुदा

第三の日には、喜びをもって、刻みを混ぜたヨーグルト飯（凝乳飯）を供えるべきである。第四の日には、シュヤーマカの穀、シャーリ米、そしてカーサーラの調製品をもって、楽しげに礼拝すべきである。

Verse 42

लक्ष्मीदेवीं प्रयत्नेन रत्नदंडकरे ततः । लक्ष्मीदेवी प्रीतये तु ब्राह्मणान्पूजयेद्धनैः

次いで宝玉を飾った杖を手に取り、努めて女神ラクシュミーを礼拝すべきである。またラクシュミー・デーヴィーの歓喜のため、財をもってブラーフマナたちを敬い供養すべきである。

Verse 43

वस्त्रालंकारभोज्यैश्च फलैर्नानाविधैस्तथा । पोष्योवाच । अत्रैव तिष्ठ भो वृद्धे राज्ञीं सुरतिचंद्रिकाम्

「衣や飾り、供される食物、そして種々の果実をもっても。」プシュヤは言った。「ここに留まりなさい、老女よ。王妃スラティチャンドリカーに仕えよ。」

Verse 44

विज्ञाप्य त्वां नयिष्यामि मा क्रोधं कुरु सत्तमे । इत्युक्त्वा सा तु चार्वंगी गता राज्ञीसमीपतः

「まずあなたに申し上げてから、そこへお連れいたします。最上の御方よ、どうかお怒りなさらぬように。」そう言うと、その肢体うるわしい女は王妃のもとへ近づいた。

Verse 45

शिरस्यंजलिमाधाय पोष्या ब्रह्मन्समूलतः । आरभ्य सांगपर्यंतं यदूचे कमलालया

合掌を頭上に戴き、プシュヤーは梵天に恭しく申し上げた。はじめから終わりまで、蓮華に住まうカマラーラヤー（ラクシュミー）が語ったことを、細部に至るまで余すところなく述べた。

Verse 46

तत्सर्वं कथयामास राज्ञीं सुरतिचंद्रिकाम् । द्वारपालीवचः श्रुत्वा राज्ञी सुरतिचंद्रिका

彼女はそれらすべてをスラティチャンドリカー王妃に語り伝えた。女門番の言葉を聞いて、スラティチャンドリカー王妃は……

Verse 47

जगाम ब्राह्मणीपार्श्वं सगर्वा प्राह सुंदर । राज्ञ्युवाच । वृद्धे ब्राह्मणि किं वृत्तं चोपदेशार्थमागता

それから王妃は自負の念を抱きつつ婆羅門尼の傍らへ行き、こう言った。「美しき者よ、年老いた婆羅門尼よ、何が起こったのか。教えを授けるために来たのか。」

Verse 48

कथयस्व चिरं मह्यं भयं त्यक्त्वा यथासुखम् । ब्राह्मण्युवाच । तवानीतिमहं दृष्ट्वा गंतुमिच्छामि चंचला

「恐れを捨て、心安らかに、ゆるやかに私に語りなさい。」婆羅門尼は言った。「あなたの不正な振る舞いを見て、私は心が落ち着かず、去りたいのです。」

Verse 49

कथयिष्यामि किं दुष्टे व्रतं परमदुर्लभम् । इंदिरावासरे चाद्य चांडालेन करोषि यत्

「何を語ろうか、汝この悪しき者よ。きわめて得難いその誓戒を——今、インディラーの曜日に、チャンダーラと連れ立って行じているとは。」

Verse 50

तद्दृष्टं मयि का दुष्टे तद्गेहे गर्वितेऽधुना । तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणीवाक्यं क्रोधसंरक्तलोचना

「何を見たというのだ、汝この悪女よ——その家にあって今や驕り高ぶるとは。」ブラーフマニーの言葉を聞くや、彼女の眼は怒りに染まり赤くなった。

Verse 51

जरंतीं ब्राह्मणीं चैव प्रहारं च चकार सा । ततः सा कमला वृद्धा क्रंदमाना पलायिता

そして彼女は老いたブラーフマニーを打った。すると老女カマーラーは泣き叫びながら逃げ去った。

Verse 52

क्रीडमाना ततः श्यामा ब्राह्मणीक्रन्दनध्वनिम् । आगतास्याः समीपं तु श्रुत्वा बाला तपोधना

そのとき遊んでいたシャーマーは、ブラーフマニーの泣き声を耳にした。苦行の功徳に富むその少女は、ただちに彼女のもとへ近づいた。

Verse 53

श्यामाबालोवाच । वृद्धे व्यथेदृशी केन दत्ता तुभ्यं वदस्व मे । तस्या वचनमाकर्ण्य शोकगद्गदया गिरा

シャーマーバーラは言った。「尊き御方よ、誰があなたにこのような苦しみを与えたのですか。私にお告げください。」その言葉を聞き、彼女は悲しみに詰まる声で答えた。

Verse 54

कमला कथितं सर्वं वृत्तांतं द्विजसत्तम । श्यामाबाला ततः श्रुत्वा व्रतं परमदुर्ल्लभम्

おお、最勝の再生者よ、カマラーは一切の経緯を余すところなく語った。するとシャーマーバーラーは、そのきわめて稀なる誓願を聞き、心を動かされて受けようとした。

Verse 55

शास्त्रोक्तविधिना चक्रे सश्रद्धं च सभक्तितः । त्रिवारे परिपूर्णे तु तुर्यवारे समागते

彼はシャーストラに説かれた作法に従い、信と帰依をもってその儀礼を行った。三度が満ち、第四の時が到来したとき、

Verse 56

विवाहकर्मसंसिद्धं द्विजलक्ष्मीप्रसादतः । श्रीसिद्धेश्वरदेवस्य नृपतेर्भूपतेजसः

婚礼の儀は、再生者たちの福徳の加護と、王の威光とによって成就した—栄光なる主シッデーシュヴァラの輝きのもとに。

Verse 57

मालाधरो नाम सुतो गृहीत्वा तां गृहं गतः । अथ तस्यां गतायां तु ब्रह्मन्शृणुष्व कौतुकम्

マーラーダラという名の息子が彼女を迎え取り、家へと帰った。そして彼女がその家に入ったとき、ブラーフマナよ、起こった不思議な出来事を聞きなさい。

Verse 58

राज्ञीगृहे च सर्वाणि स्थितानि सुबहूनि च । द्रव्याणि केन नीतानि न ज्ञातान्यपि भूसुर

王妃の御殿には多くの宝物が収められていたが、それらの財宝を誰が持ち去ったのかは分からなかった、ブラーフマナよ。

Verse 59

निर्वित्ता बुद्धिहीना सा चान्नवस्त्रविवर्जिता । उपविष्टा च केनापि गंतुं च दुहितुर्गृहम्

無一文で思慮も失い、食も衣も欠いたまま、彼女はどうにかそこに座し、やがて娘の家へと向かった。

Verse 60

प्रेषयामास भर्त्तारं किंचित्प्रार्थनहेतवे । तस्य मालाधरस्यापि ग्रामे च सरसीतटे

彼女は夫を、ささやかな願いのために遣わした。夫は湖のほとり、あのマ―ラーダラーの村へと赴いた。

Verse 61

कालेन कियता विप्र प्रविवेश च कष्टतः । तस्माज्जलं समानेतुं तस्या दास्यः समागताः । तं दृष्ट्वा दुःखिनां श्रेष्ठं पप्रच्छुः सानुकंपिताः

しばらくして、ブラーフマナよ、彼は大いなる苦労の末に中へ入った。すると彼女の侍女たちが水を汲みに来て、苦しむ者の中でもひときわ哀れな彼を見て、憐れみをもって問いかけた。

Verse 62

दास्य ऊचुः । कस्त्वं कुतः समायातो मांसरक्तविवर्ज्जितः । रूक्षांगो रूक्षकेशश्च तत्सर्वं कथयस्व नः

侍女たちは言った。「あなたは誰で、どこから来られたのですか。肉も血も失ったかのようです。手足はやせ細り、髪は乾ききっています。すべてを私たちにお話しください。」

Verse 63

दरिद्र उवाच । श्यामाबालापिता चाहं सौराष्ट्रनगरागतः । कथयध्वं च भो दास्यः श्यामाबालासमीपतः

ダリドラは言った。「私はシャーマーバーラーの父であり、サウラーシュトラの都へ来た。侍女たちよ、告げてくれ――この近くにシャーマーバーラーはどこにいるのか。」

Verse 64

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कौतूहलसमन्विताः । परस्परमुखाः सर्वा जहसुः स्वपुरं गताः

その言葉を聞くや、皆は好奇の念に満ちて互いの顔を見合わせて笑い、やがて自らの都へと帰っていった。

Verse 65

श्यामाबाला च कथितं सर्वं वृत्तं च भो द्विज । श्रुत्वैतद्वचनं तासां प्रेषयामास सेवकान्

そしてシャーマーバーラーは一切の顛末を語った、ああ二度生まれの者よ。彼女らの言葉を聞くと、彼はただちに召使いたちを遣わした。

Verse 66

पुष्पतैलं दिव्यवस्त्रं चंदनं पर्णवीटिकाम् । घोटकं च तथा दत्वा पितरं प्रति सुंदरी

かくして美しき者よ、彼女は父に、花の香る油、天上の衣、白檀、葉に包んだ檳榔の噛み物、さらに一頭の馬をも捧げた。

Verse 67

गत्वाथ सर्वे ते भृत्याः कृत्वा सुवेषमुत्तमम् । श्यामाबालागृहं निन्युर्देवराजगृहोपमम्

それから従者たちは皆出立し、最上の装いを整え、（その者を）シャーマーバーラーの家へと導いた。そこは神々の王の宮殿にも比すべき壮麗さであった。

Verse 68

श्यामाबाला ततश्चैव पितरं दुखिनां वरम् । श्याल्यन्नं सघृतं चैव भोजयामास यत्नतः

その後シャーマーバーラーは、深い心配りをもって、苦しむ者の中でも最たる父に、シャーリー米をギーとともに食させた。

Verse 69

तुर्येषु समतीतेषु दिवसेषु तपोधन । प्रेषयामास तं दत्वा गुप्तपात्रस्थितं धनम्

四日が過ぎると、苦行の宝よ、彼は堅固な器に秘蔵していた財を授けて、その者を送り出した。

Verse 70

ततः प्रविश्य स्वगृहे धनं पात्रान्तरस्थितम् । ददर्शांगारनिचयं रुरोद भृशदुःखितः

それから自宅に入り、別の器に収めた財を探したが、見えたのは灰と熾火の山ばかりで、深い悲しみに沈んで激しく泣いた。

Verse 71

दुहितुः सदनं यातुं निःससार गृहागतः । तत्रैव सरसीकूले प्रविवेश च दुःखिनी

家に戻ると、娘の家へ向かおうとして外へ出た。そしてまさにその湖の岸辺で、悲しみに沈む女はその場所へと入っていった。

Verse 72

तथैनां च समानीतां यथा स्याः प्राणवल्लभाम् । तथैव पूजयामास मातृस्नेहात्पतिव्रता

そして彼女を迎え入れると、命そのもののように愛おしくなるほどに敬い仕えた。母の情に動かされ、貞節なる妻はそのように礼拝した。

Verse 73

एतस्मिन्समये विप्र लक्ष्मीवासरमुत्तमम् । श्यामाबाला कारयितुं मनश्चक्रे च मातरम्

その時、婆羅門よ、最上のラクシュミーの日であった。黒みを帯びた若き乙女は、母にその誓戒の儀礼を行わせようと心に定めた。

Verse 74

तस्या माता दरिद्राणि भुक्त्वा वैकांतिकेपि च । शावकानां तु चोच्छिष्टं लक्ष्मीकोपसमन्विता

彼女の母は、ラクシュミーの怒りに触れて貧しき者の食を口にし、さらに聖なるヴァイカーンティカの場においても、幼子らの食べ残しを食した。

Verse 75

इंदिरायास्तृतीयानि वासराणि गतान्यपि । चतुर्थवासरे तां तत्कारयामास सा दृढम्

インディラーの三日が過ぎ去った後でさえ、四日目に彼女は固くその行い（儀礼）をさせた。

Verse 76

आगता नगरं सा वै राज्ञी सुरतिचंद्रिका । दृष्ट्वा गृहं तथा दिव्यमिंदिरायाः प्रसादतः

王妃スラティチャンドリカーはまことに都へ来たり、インディラー（ラクシュミー）の恩寵によって授けられた、あの壮麗で神々しい邸宅を見て驚嘆した。

Verse 77

श्यामाबाला च विप्रेंद्र कदाचित्समये पुनः । मातुर्गृहं गता चाथ ऐश्वर्यस्य दिदृक्षया

おお婆羅門の中の最勝者よ、シャーマーバーラーはある時ふたたび母の家へ赴き、その繁栄を見たいと願った。

Verse 78

श्यामाबालां ततो दूराद्दृष्ट्वा संकुपिता च सा । न पश्यामि मुखं तस्या इत्युक्त्वालक्षिता स्थिता

それから遠くよりシャーマーバーラーを見て彼女はおびえ、「あの子の顔が見えぬ」と言って、気づかれぬままそこに立ち尽くした。

Verse 79

गत्वा गृहांतरालं च गृहीत्वा सैंधवं च सा । आगता स्वगृहं किंचित्तूष्णीं लक्ष्मीसमाश्रितम्

彼女は家の奥へ入り、岩塩を少し手に取って、静かに自らの家へ戻った――吉祥女神ラクシュミーの庇護を求めつつ。

Verse 80

राजा स्वामी च पप्रच्छ तां साध्वीं पतिदेवताम् । किमानीतं त्वया कांते कथयस्व ममाग्रतः

そのとき王であり夫君は、夫を神と仰ぐ貞淑な妻（パティデーヴァター）に尋ねた。「愛しき者よ、何を持ち帰ったのか。ここで、わたしの前で語りなさい。」

Verse 81

कांतोवाच । राज्यसारं समानीतं दर्शयिष्यामि भोजने । इत्युक्त्वा सा तदा पाकं कृत्वा च लवणं विना

愛しき妃は言った。「国の精髄を持ち帰りました。食事の席でお見せいたしましょう。」そう言って彼女は料理を整えたが、塩は加えなかった。

Verse 82

अन्नादिकं ततो दत्वा मालाधराय भूभुजे । ततो मालाधरो राजा व्यंजनं लवणवर्जितम्

それから彼女は王マ―ラーダラに飯食などを供し、王は口にした。するとマ―ラーダラ王が味わった副菜は、塩を欠いたものであった。

Verse 83

भुक्त्वा वैगुण्यतां प्राप्तो राज्यसारं ददौ च सा । तदा हृष्टमना राजा भोजनं कृतवान्द्विज

食してそのゆえに過失（儀礼上の瑕）を得ると、彼女は「国の精髄」を施し与えた。すると王は心喜び、食事をとった、ああブラーフマナよ。

Verse 84

प्रशशंस च तां नारीं धन्याधन्या इति ब्रुवन् । एतद्व्रतं च या नारी न करोति महादरात्

彼はその女人を称えて言った。「まことに福徳ある者よ！」しかし、この誓願を大いなる恭敬をもって守らぬ女人は—

Verse 85

जन्मजन्मनि सा नारी दरिद्रा दुर्भगा भवेत् । इदं या शृणुयाद्भक्त्या पठेद्यो वा समाहितः

生まれ生まれに、その女人は貧しく不運となるという。これを信心をもって聴く者、あるいは心を統一して誦する者は、

Verse 86

सर्वपापैर्विनिर्मुक्तो लक्ष्मीलोकं लभेच्च सः । इमां व्रतकथां या तु न श्रुत्वा क्रियते व्रतम् । तस्या व्रतफलं चैव नश्यत्येव न संशयः

一切の罪より解き放たれ、その人はラクシュミーの世界を得る。だが、この誓願の物語を先に聞かずして誓願を行うなら、その誓願の果報は必ず失われる—疑いはない。