Adhyaya 85

Verse 1

वेन उवाच । भगवन्देवदेवेश प्रसादाच्च मम त्वया । भार्यातीर्थं समाख्यातं पितृतीर्थमनुत्तमम्

ヴェーナは言った。「世尊よ、神々の主よ、あなたのご慈悲により、妻のティールタ（バーリヤー・ティールタ）と、比類なき祖霊のティールタ（ピトリ・ティールタ）を私に説き明かしてくださいました。」

Verse 2

मातृतीर्थं हृषीकेश बहुपुण्यप्रदायकम् । प्रसादसुमुखो भूत्वा गुरुतीर्थं वदस्व मे

おおフリシーケーシャよ、母の聖なる渡り（mātṛ-tīrtha）は多大な功徳を授けます。どうか慈悲深く和やかに、師の聖なる渡り（guru-tīrtha）を私にお語りください。

Verse 3

श्रीभगवानुवाच । कथयिष्याम्यहं राजन्गुरुतीर्थमनुत्तमम् । सर्वपापहरं प्रोक्तं शिष्याणां गतिदायकम्

至福なる主は言われた。「王よ、比類なきグル・ティールタを語ろう。これは一切の罪を滅し、弟子たちに定めの霊的到達を授けると説かれている。」

Verse 4

शिष्याणां परमं पुण्यं धर्मरूपं सनातनम् । परं तीर्थं परं ज्ञानं प्रत्यक्षफलदायकम्

弟子たちにとって、これは最上の功徳、永遠なるダルマの姿である。これは至上のティールタ、至上の智慧であり、目の前に現れる即時の果報を授ける。

Verse 5

यस्यप्रसादाद्राजेंद्र इहैव फलमश्नुते । परलोके सुखं भुंक्ते यशः कीर्तिमवाप्नुयात्

王よ、その御恩寵によって人はこの世においてすでに果報を味わい、来世では安楽を享受し、名声と誉れを得る。

Verse 6

प्रसादाद्यस्य राजेंद्र गुरोश्चैव महात्मनः । प्रत्यक्षं दृश्यते शिष्यैस्त्रैलोक्यं सचराचरम्

王よ、その大いなる魂をもつ師の恩寵により、弟子たちは動くものも動かぬものも含めて、三界を直に観る。

Verse 7

व्यवहारं च लोकानामाचारं नृपनंदन । विज्ञानं विंदते शिष्यो मोक्षं चैव प्रयाति च

そして人々の世の交わりと正しい作法を学ぶ、王子よ。弟子は真の智を得て、さらに解脱（モークシャ）へと進む。

Verse 8

सर्वेषामेव लोकानां यथा सूर्यः प्रकाशकः । गुरुः प्रकाशकस्तद्वच्छिष्याणां गतिरुत्तमा

太陽があらゆる世界を照らすように、グルは照らす。弟子たちにとって彼は最高の帰依処であり、最上の道である。

Verse 9

रात्रावेव प्रकाशेच्च सोमो राजा नृपोत्तम । तेजसा साधयेत्सर्वमधिकारं चराचरम्

月の王は、最上の王よ、ことに夜に輝く。その光明によって、動くものも動かぬものも、すべてに権威と威光を及ぼす。

Verse 10

गृहेप्रकाशयेद्दीपः समूहं नृपसत्तम । तेजसा नाशयेत्सर्वमंधकारघनाविलम्

最上の王よ、灯火は家のすみずみまで照らすべきである。その光によって、濃く濁った闇をことごとく滅するべし。

Verse 11

अज्ञानतमसा व्याप्तं शिष्यं द्योतयते गुरुः । शिष्यप्रकाशौद्द्योतैरुपदेशैर्महामते

グルは無明の闇に包まれた弟子を照らす。大いなる知者よ、弟子の内なる光を燃え立たせる教えによって。

Verse 12

दिवाप्रकाशकः सूर्यः शशीरात्रौ प्रकाशकः । गृहप्रकाशको दीपस्तमोनाशकरः सदा

太陽は昼を照らし、月は夜を照らす。灯火は家を照らし、常に闇を滅する。

Verse 13

रात्रौ दिवा गृहस्यांते गुरुः शिष्यं सदैव हि । अज्ञानाख्यं तमस्तस्य गुरुः सर्वं प्रणाशयेत्

夜も昼も、住まいの奥深くにおいて、師は常に弟子を導き守るべきである。師はその弟子の「無知」と呼ばれる闇をことごとく滅する。

Verse 14

तस्माद्गुरुः परं तीर्थं शिष्याणामवनीपते । एवं ज्ञात्वा ततः शिष्यः सर्वदा तं प्रपूजयेत्

それゆえ、王よ、弟子たちにとって師は最高の聖地、最上の巡礼処である。これを知って、弟子は常にその師を礼拝し敬うべきである。

Verse 15

गुरुं पुण्यमयं ज्ञात्वा त्रिविधेनापि कर्मणा । इत्यर्थे श्रूयते विप्र इतिहासः पुरातनः

師がことごとく清めをもたらす聖なる存在であると知り、三つの行い—意（心）・語（言葉）・身（行為）—によって敬い奉るべきである。この趣旨について、バラモンよ、古き伝承が語り伝えられている。

Verse 16

सर्वपापहरः प्रोक्तश्च्यवनस्य महात्मनः । भार्गवस्य कुले जातश्च्यवनो मुनिसत्तमः

大いなる魂をもつ聖仙チヤヴァナは、一切の罪を除き去る者として説かれる。その最勝の牟尼チヤヴァナは、ブリグ（Bhṛgu）の系統、バールガヴァ（Bhārgava）族に生まれた。

Verse 17

तस्य चिंता समुत्पन्ना एकदा तु नृपोत्तम । कदाहं ज्ञानसंपन्नो भविष्यामि महीतले

ある時、王の中の最勝者よ、彼のうちに憂いが起こった。「この地上で、いつ私は真の智に満たされるのだろうか。」

Verse 18

दिवारात्रौप्रचिंतेत्स ज्ञानार्थी मुनिसत्तमः । एवं तु चिंतमानस्य मतिरासीन्महात्मनः

真の知を求めるその最勝の聖仙は、昼も夜も深く思惟した。かく観想を続けるうちに、その大いなる魂の心に明らかな決意が生じた。

Verse 19

तीर्थयात्रां प्रयास्यामि अभीष्टफलदायिनीम् । गृहक्षेत्रादिसंत्यज्य भार्यां पुत्रं धनं ततः

「望む果報を授ける聖なるティールタへの巡礼に出よう。家や田畑などを捨て、さらに妻子と財も捨てて。」

Verse 20

तीर्थयात्राप्रसंगेन अटते मेदिनीं तदा । लोमानुलोमयात्रां स गंगायाः कृतवान्नृप

その後、聖なるティールタ巡礼を口実として大地を遍歴し、王よ、ガンガーに沿って、流れに従いまた逆らいながら巡礼を成し遂げた。

Verse 21

स तद्वन्नर्मदायाश्च सरस्वत्या मुनीश्वरः । गोदावर्यादिसर्वासां नदीनां सागरस्य च

同じく、最勝の聖仙よ、（彼は）ナルマダーとサラスヴァティー、さらにゴーダーヴァリーに始まるすべての河川、そして大海にまで言及した。

Verse 22

अन्येषां सर्वतीर्थानां क्षेत्राणां च नृपोत्तम । देवानां पुण्यलिगानां यात्राव्याजेन सोऽभ्रमत्

王の中の最勝よ、巡礼を口実として、彼は他のあらゆるティールタと聖なる地を遍歴し、諸神（デーヴァ）の吉祥なるしるしを拝した。

Verse 23

भ्रममाणस्य तस्यापि तीर्थेषु परमेषु च । भ्रममाणः समायातः क्षेत्राणामुत्तमं तदा । कायश्च निर्मलो जातः सूर्यतेजः समप्रभः

最上のティールタを巡りつつも彼の遍歴は続き、ついに聖地の中の最勝へと至った。そのとき身は清められ、太陽の輝きに等しい光を放った。

Verse 24

च्यवनः काशते दीप्त्या पूतात्मानेन कर्मणा

チヤヴァナは光り輝く。正しき行いによって、その内なる自己が清められたからである。

Verse 25

नर्मदा दक्षिणे कूले नाम्ना अमरकंटकम् । ददर्श सुमहालिगं सर्वेषां गतिदायकम्

ナルマダー河の南岸、アマラカンタカと呼ばれる地で、彼はきわめて大いなるリンガを拝した。それは万有に最高の到達を授ける。

Verse 26

नत्वा स्तुत्वा तु संपूज्य सिद्धनाथं महेश्वरम् । ज्वालेश्वरं ततो दृष्ट्वा दृष्ट्वा चाप्यमरेश्वरम्

礼拝し、讃嘆し、しかるべく供養して、マヘーシュヴァラをシッダナータとして拝したのち、彼はジュヴァーレーシュヴァラを見、さらにアマレーシュヴァラをも拝見した。

Verse 27

ब्रह्मेशं कपिलेशं च मार्कंडेश्वरमुत्तमम् । एवं यात्रां ततः कृत्वा ओंकारं समुपागतः

かくしてブラフメーシャ、カピレーシャ、そして最勝のマールカンデーシュヴァラを巡礼し終えると、彼は巡礼を成就して聖地オーンカーラへ到った。

Verse 28

वटच्छायां समाश्रित्य शीतलां श्रमनाशिनीम् । सुखेन संस्थितो विप्रश्च्यवनो भृगुनंदनः

疲れを払う涼やかなバニヤンの木陰に身を寄せ、ブリグの子なるバラモン、チャヤヴァナは安らかにそこへ憩った。

Verse 29

तत्र स्वनं स शुश्राव समुक्तं पक्षिणा तदा । दिव्यभाषा समायुक्तं ज्ञानविज्ञानसंयुतम्

そこで彼は一つの声を聞いた。するとその時、鳥が語り出したのである—神聖なる言葉を備え、知と悟りの分別とを併せ持つ声で。

Verse 30

शुकश्च एकस्तत्रास्ते बहुकालप्रजीवकः । कुंजलोनाम धर्मात्मा चतुःपुत्रः सभार्यकः

そこには一羽の鸚鵡が住んでいた。久しく命を保ち、長年にわたり生きながらえた者で、名をクンジャラという。法にかなう心の持ち主で、妻とともに暮らし、四人の子を有していた。

Verse 31

आसंस्तस्य हि पुत्राश्च चत्वारः पितृनंदनाः । तेषां नामानि राजेंद्र कथयिष्ये तवाग्रतः

まことに彼には四人の息子があり、父を喜ばせる者たちであった。王よ、いま汝の御前にてその名を語ろう。

Verse 32

ज्येष्ठस्तु उज्ज्वलो नाम द्वितीयस्तु समुज्ज्वलः । तृतीयो विज्वलोनाम चतुर्थश्च कपिंजलः

長子はウッジャヴァラ（Ujjvala）、次子はサムッジャヴァラ（Samujjvala）、三子はヴィッジャヴァラ（Vijvala）、四子はカピンジャラ（Kapiṃjala）と名づけられた。

Verse 33

एवं पुत्रास्तु चत्वारः कुंजलस्य महामते । शुकस्य तस्य पुण्यस्य पितृमातृपरायणाः

かくして、大いなる心の人よ、クンジャラ（Kuñjala）には四人の पुत्रがいた――その徳高きシュカ（Śuka）の子らであり、父母に帰依し仕えた。

Verse 34

भ्रमंति गिरिकुंजेषु द्वीपेषु च समाहिताः । भोजनार्थं तु संक्षुब्धाः क्षुधया परिपीडिताः

彼らは山の林苑をさまよい、また島々を渡り歩き、求めに心を定める。食を得んとして騒ぎ、飢えに責め立てられる。

Verse 35

स्वोदरस्थां क्षुधां सौम्य फलैरमृतसन्निभैः । अमृतस्वादुतोयेन शमयंति नृपोत्तम

おだやかなる者よ、王の中の最勝者は、甘露に似た果実と、アムリタのごとく甘い水とによって、彼らの腹の飢えを鎮めた。

Verse 36

फलं पक्वं रसालं तु आहारार्थं सुपुत्रकाः । दत्वा फलानि दंपत्योर्निक्षिपंति प्रयत्नतः

「愛しき子らよ、食のために熟して瑞々しい果実を捧げ、さらにその果実を夫婦のための供物として、心を尽くしてそっと供え置く。」

Verse 37

मातुरर्थे महाभागा भक्तिभावसमन्विताः । तुष्टा आहारमुत्पाद्य भक्षयंति पठंति च

母のために、あの高貴なる者たちはバクティの情に満ち、喜んで食を整える。彼らは食し、また聖典を誦する。

Verse 38

तत्र क्रीडारताः सर्वे विलसंति रमंति च । संध्याकालं समाज्ञाय पितुरंतिकमुत्तमम्

そこで皆は遊びに心を奪われ、戯れ楽しんでいた。だが黄昏の時と知るや、すぐれた父の御前へと赴いた。

Verse 39

आयांति भक्ष्यमादाय गुर्वर्थं तु प्रयत्नतः । पश्यतस्तस्य विप्रस्य च्यवनस्य महात्मनः

彼らは師のためにと懸命に食を携えて来る。その大徳なる婆羅門チヤヴァナは、それを見守っている。

Verse 40

आगतास्त्वंडजाः सर्वे पितुर्नीडं सुशोभनम् । पितरं मातरं चोभौ प्रणेमुस्ते महामते

卵より生まれた子らは皆、父の麗しき巣へ帰り、ああ大いなる心の人よ、父母の両者に礼拝してひれ伏した。

Verse 41

ताभ्यां भक्ष्यं समासाद्य उपतस्थुस्तयोः पुरः । सर्वे संभाषिताः पित्रा मानितास्ते सुतोत्तमाः

父母の二人から食を受けると、彼らは進み出て御前に立った。父はその優れた子ら皆に語りかけ、敬意をもって遇した。

Verse 42

मात्रा च कृपया राजन्वचनैः प्रीतिसंमितैः । पक्षवातेन शीतेन मातापित्रोश्च ते तदा

また汝の母も、王よ、憐れみより—愛情をこめて節度ある言葉をもって—その時、手でそっと扇ぎ、涼風のごとくした。父母もまたその時同じくした。

Verse 43

तेषामाप्यायनं तौ द्वौ चक्राते पक्षिणौ नृप । आशीर्भिरभिनंद्यैव द्वाभ्यामपि सुपुत्रकान्

王よ、その二羽の鳥は彼らを養い育て、祝福の言葉をもって寿ぎ、二人の善き息子たちをも喜び讃えた。

Verse 44

तैश्च दत्तं सुसंपुष्टमाहारममृतोपमम् । तावेव हि सुसंप्रीतिं चक्राते द्विजसत्तम

そして彼らが授けた食は、よく滋養し満ち足らせ、甘露（アムリタ）にも似て、まことにその二人に大いなる歓喜をもたらした、婆羅門の最勝者よ。

Verse 45

पिबतो निर्मलं तोयं तीर्थकोटिसमुद्भवम् । स्वस्थानं तु समाश्रित्य सुखसंतुष्टमानसौ

無数のティールタより湧き出づる清らかな水を飲み、彼らは自らの住処へと帰った。心は安らぎ、喜び、満ち足りていた。

Verse 46

चक्राते च कथां दिव्यां सुपुण्यां पापनाशिनीम् । विष्णुरुवाच । पित्रा तु कुंजलेनापि पृष्ट उज्ज्वल आत्मजः

やがて彼らは、功徳きわめて大きく罪を滅する、神聖なる物語を語った。ヴィシュヌは言った。「父クンジャラに問われた時でさえ、光り輝く子ウッジャヴァラは答えた。」

Verse 47

क्वगतोऽस्यद्य पुत्र त्वं किमपूर्वं त्वया पुनः । तत्र दृष्टं श्रुतं पुण्यं तन्मे कथय नंदन

「わが子よ、今日はどこへ行っていたのか。さらにまた、どのような新しいことに出会ったのか。愛しい子よ、そこで見聞きした功徳ある事どもを、わたしに語っておくれ。」

Verse 48

कुंजलस्य पितुर्वाक्यं समाकर्ण्य स उज्ज्वलः । पितरं प्रत्युवाचाथ भक्त्या नमितकंधरः

クンジャラの父の言葉を聞くと、彼は—光り輝きつつ—自らの父に答えた。信愛により首を垂れて。

Verse 49

प्रणाममकरोन्मूर्ध्ना कथां चक्रे मनोहराम् । उज्ज्वल उवाच । प्लक्षद्वीपं महाभाग नित्यमेव व्रजाम्यहम्

頭を垂れて礼拝し、彼は心地よい物語を語り始めた。ウッジャヴァラは言った。「幸いなる方よ、私は日ごとにプラクシャドヴィーパへ赴くのです。」

Verse 50

महता उद्यमेनापि आहारार्थं महामते । प्लक्षेद्वीपे महाराज संति देशा अनेकशः

賢き方よ、糧を得るために大いなる努力を払うとしても—大王よ—プラクシャドヴィーパには数多の地が豊かにあるのです。

Verse 51

पर्वताः सरिदुद्यान वनानि च सरांसि च । ग्रामाश्च पत्तनाश्चान्ये सुप्रजाभिः प्रमोदिताः

山々、川、園林、森、湖。さらに村々や他の町々も、徳に満ち栄える人々によって喜びに満たされていた。

Verse 52

सदा सुखेन संतुष्टा लोका हृष्टा वसंति ते । दानपुण्यजपोपेताः श्रद्धाभावसमन्विताः

常に安楽と幸福に満ちて満足し、人々は歓喜して住まう――布施と功徳と聖なる真言の誦持を備え、信と帰依の情に満たされている。

Verse 53

प्लक्षद्वीपे महाराज आसीत्पुण्यमतिः सदा । दिवोदासस्तु धर्मात्मा तत्सुतासीदनूपमा

大王よ、プラクシャ島（Plakṣadvīpa）には常にプニヤマティという者が住んでいた。さらに、法にかなう魂をもつディヴォダーサには、比類なき娘がいた。

Verse 54

गुणरूपसमायुक्ता सुशीला चारुमंगला । दिव्यादेवीति विख्याता रूपेणाप्रतिमा भुवि

徳と美を兼ね備え、淑やかで吉祥なる麗しさをたたえ、彼女は「ディヴィヤー・デーヴィー（天なる女神）」と称えられ、地上に比類なき美貌であった。

Verse 55

पित्रा विलोकिता सा तु रूपतारुण्यमंगला । प्रथमे वयसि सा च वर्त्तते चारुमंगला

父は彼女を見つめた。美と若さの瑞々しさにより、彼女は吉祥そのものであった。年頃の初花にあって、まことに輝き、愛らしく、吉祥の光を保っていた。

Verse 56

स तां दृष्ट्वा दिवोदासो दिव्यां देवीं सुतां तदा । कस्मै प्रदीयते कन्या सुवराय महात्मने

そのときディヴォダーサは、光り輝く神聖な乙女たる我が娘を見て問うた。「この娘は誰に与えられるのか――大いなる魂のスヴァラ（Suvara）にか？」

Verse 57

इति चिंतापरो भूत्वा समालोक्य नरोत्तमः । रूपदेशस्य राजानं समालोक्य महीपतिः

かく思いめぐらしつつ、最上の人はあたりを見渡した。王もまた、ルーパデーシャの君主を見定めて、その姿を見つめた。

Verse 58

चित्रसेनं महात्मानं समाहूय नरोत्तमः । कन्यां ददौ महात्मासौ चित्रसेनाय धीमते

最上の人は大心のチトラセーナを召し寄せ、自らも高貴なるその人は、賢きチトラセーナに娘を妻として授けた。

Verse 59

तस्या विवाहकाले तु संप्राप्ते समये नृप । मृतोसौ चित्रसेनस्तु कालधर्मेण वै किल

王よ、彼女の婚礼の定めの時が訪れたとき、チトラセーナはまことにすでに逝去していた――抗しがたいカーラ（時）の法により。

Verse 60

दिवोदासस्तु धर्मात्मा चिंतयामास भूपतिः । सुब्राह्मणान्समाहूय पप्रच्छ नृपनंदनः

法にかなう王ディヴォダーサは思案し、学徳すぐれたブラーフマナたちを召して、王子は彼らに問いかけた。

Verse 61

अस्या विवाहकाले तु चित्रसेनो दिवं गतः । अस्यास्तु कीदृशं कर्म भविष्यति वदंतु मे

彼女の婚礼の時、チトラセーナは天へと旅立った。ゆえに告げよ――彼女にはいかなる業（カルマ）と運命が訪れるのか。

Verse 62

ब्राह्मणा ऊचुः । विवाहो दृश्यते राजन्कन्यायास्तु विधानतः । पतिर्मृत्युं प्रयात्यस्या नोचेत्संगं करोति च

バラモンたちは言った。「大王よ、乙女には定められた法に従う正しい婚姻が命じられている。さもなくば、夫が彼女との結びを成就しないとき、その夫は死に至る。」

Verse 63

महाधिव्याधिना ग्रस्तस्त्यागं कृत्वा प्रयाति च । प्रव्राजितो भवेद्राजन्धर्मशास्त्रेषु दृश्यते

もし人が重く治し難い病に苦しむなら、世を捨てて遊行の出家者として去ってよい。大王よ、これはダルマ・シャーストラに見られる定めである。

Verse 64

अनुद्वाहितायाः कन्याया उद्वाहः क्रियते बुधैः । न स्याद्रजस्वला यावदन्यः पतिर्विधीयते

賢者たちは、まだ嫁いでいない乙女の婚姻を整える。別の夫が正しく定められる前に、彼女が初潮を迎えることを許してはならない。

Verse 65

विवाहं तु विधानेन पिता कुर्यान्न संशयः । एवं राजन्समादिष्टं धर्मशास्त्रं बुधैर्जनैः

父は定められた儀礼に従って婚姻を執り行うべきである。疑いはない。大王よ、これこそ賢者たちによって定められ、命じられたダルマ・シャーストラである。

Verse 66

विवाहः क्रियतामस्या इत्यूचुस्ते द्विजोत्तमाः । दिवोदासस्तु धर्मात्मा द्विजवाक्यप्रणोदितः

「彼女の婚儀を執り行うべし」と、最勝の二度生まれた者たちは告げた。正しき魂をもつディヴォダーサは、バラモンの言葉に促され、これを承諾した。

Verse 67

विवाहार्थं महाराज उद्यमं कृतवान्नृप । पुनर्दत्ता तु दानेन दिव्यादेवी द्विजोत्तम

大王よ、王は婚姻のために尽力し、かの天なる淑女は再びダーナ（聖なる施与）として授けられた、婆羅門の最勝者よ。

Verse 68

रूपसेनाय पुण्याय तस्मै राज्ञे महात्मने । मृत्युधर्मं गतो राजा विवाहे तु महीपतिः

功徳あるルーパセーナ王、その大いなる魂の君主に—しかし婚礼の時、地上の主たる王は死の法に至った。

Verse 69

यदा यदा महाभाग दिव्यादेव्याश्च भूपतिः । भर्ता च म्रियते काले प्राप्ते लग्नस्य सर्वदा

大いに幸いなる者よ、天なる淑女の夫たる王が死ぬたびに、それは常にラグナ（定められた時刻）が到来した時に起こる。

Verse 70

एकविंशतिभर्तारः काले काले मृताः पितः । ततो राजा महादुःखी संजातः ख्यातविक्रमः

時を経て、彼女の二十一人の夫は次々に世を去った。すると武勇で名高い王は、大いなる悲嘆に沈んだ。

Verse 71

समालोच्य समाहूय समामंत्र्य स मंत्रिभिः । स्वयंवरे महाबुद्धिं चकार पृथिवीपतिः

熟慮し、召集し、重臣たちと協議したのち、王はスヴァヤンヴァラ（自ら婿を選ぶ婚礼儀礼）について大いなる決意を定めた。

Verse 72

प्लक्षद्वीपस्य राजानः समाहूता महात्मना । स्वयंवरार्थमाहूतास्तथा ते धर्मतत्पराः

プラクシャドヴィーパの諸王は、その大いなる魂の者によって召集され、スヴァヤンヴァラ（自選婚）のために招かれた。彼らもまたダルマに篤かった。

Verse 73

तस्यास्तु रूपसंमुग्धा राजानो मृत्युनोदिताः । संग्रामं चक्रिरे मूढास्ते मृताः समरांगणे

彼女の美貌に惑わされた王たちは、死に駆り立てられるまま愚かにも戦を起こし、戦場にて討たれた。

Verse 74

एवं तात क्षयो जातः क्षत्रियाणां महात्मनाम् । दिव्यादेवी सुदुःखार्ता गता सा वनकंदरम्

かくして、いとし子よ、偉大なるクシャトリヤたちの滅びが起こった。天なる女神は深い悲嘆に沈み、森の洞窟へと赴いた。

Verse 75

रुरोद करुणं बाला दिव्यादेवी मनस्विनी । एवं तात मया दृष्टमपूर्वं तत्र वै तदा

心堅き若き天の女神は、哀れみ深く泣き崩れた。「いとし子よ、かくして私はその時、そこに前代未聞のことを見たのだ。」

Verse 76

तन्मे सुविस्तरं तात तस्याः कथय कारणम्

いとしき父よ、どうか彼女に関わるその事の理由、その因を、私に詳しく語ってください。