Adhyaya 6

Verse 1

सूत उवाच । कश्यपस्य च भार्यान्या दनुर्नाम तपस्विनी । पुत्रशोकेन संतप्ता संप्राप्ता दितिमंदिरम्

スータは語った。カश्यパの苦行の妻ダヌは、子を失った悲しみに焼かれ、ディティの住まいへと赴いた。

Verse 2

रोदमाना प्रणम्यैव पादपद्मयुगं तदा । दुःखेन महता प्राप्ता दितिस्तां प्रत्यबोधयत्

そのとき彼女は泣きながら、その蓮華の二足に礼拝した。深い悲しみを抱いて来た彼女を、ディティは慰めて心を整えさせた。

Verse 3

दितिरुवाच । तवैव हि महाभागे किमिदं रोदकारणम् । पुत्रिण्यश्चैकपुत्रेण लोके नार्यो भवंति वै

ディティは言った。「最も幸いなる御方よ、何ゆえに泣くのか。世において、子を持つ女は—たとえ一人の息子であっても—まことに福ある者とされる。」

Verse 4

भवती शतपुत्राणां गुणिनामपि भामिनि । माता त्वमसि कल्याणि शुंभादीनां महात्मनाम्

情熱の御方よ、あなたは徳ある百人の子らの母である。吉祥なる御方よ、シュンバ（Śuṃbha）らに始まる大いなる魂たちの母である。

Verse 5

कस्माद्दुःखं त्वया प्राप्तमेतन्मे कारणं वद । हिरण्यकशिपू राजा हिरण्याक्षो महाबलः

「いかなる因縁によって汝はこの悲嘆に至ったのか。わたしにその理由を告げよ。汝は王ヒラニヤカシプと、剛力のヒラニヤークシャを語っている。」

Verse 6

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे देवासुरे दितिविलापोनाम षष्ठोऽध्यायः

かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』のブーミ・カンダ、デーヴァとアスラの部における「ディティの嘆き」と名づけられた第六章は終わる。

Verse 7

आख्याहि कारणं सर्वं यस्माद्रोदिषि सांप्रतम् । एवमाभाष्य तां देवीं विरराम मनस्विनी

「いま汝が泣いている、そのすべての理由を語れ。」このようにその女神に告げると、意志堅固なその婦人は沈黙した。

Verse 8

दनुरुवाच । पश्य पश्य महाभागे सपत्न्याश्च मनोरथम् । परिपूर्णं कृतं तेन देवदेवेन चक्रिणा

ダヌは言った。「見よ、見よ、幸いなる者よ。汝の共妻の願いは、かの主中の主、円盤（チャクラ）を携える御方によって、ことごとく成就された。」

Verse 9

यथापूर्वं वरो दत्तो ह्यदित्यै देवि विष्णुना । तथेदानीं च पुत्राय तस्या दत्तो वरो महान्

女神よ、かつてヴィシュヌがアディティに恩寵（ヴァラ）を授けたように、いままた彼女の子にも大いなる恩寵が授けられた。

Verse 10

कश्यपाद्विश्रुतो जातस्त्रैलोक्यपालकः सुतः । इंद्रत्वं तस्य वै दत्तं तव पुत्राद्विहृत्य च

カश्यパより名高き子が生まれ、三界の守護者となった。まことにインドラの王権は彼に授けられ、またそれは汝の子からも奪われたのである。

Verse 11

मनोरथैस्तु संपूर्णा अदितिः सुखवर्द्धिनी । कनीयान्वसुदत्तश्च तस्याः पुत्रश्च संप्रति

幸福を増し広げるアディティは、その願いを満たされた。いま彼女の末子はヴァスダッタである。

Verse 12

ऐंद्रं पदं सुदुष्प्राप्यं देवैः सार्द्धं भुनक्ति च । दितिरुवाच । कस्मात्पदात्परिभ्रष्टो मम पुत्रो महामतिः

得がたきインドラの位を得て、彼は神々とともにそれを享受している。ディティは言った。「我が大いなる心の子は、いかなる位より堕ちたのか。」

Verse 13

अन्ये च दानवा दैत्यास्तेजोभ्रष्टाः कथं सखे । तस्य त्वं कारणं ब्रूहि विस्तरेण यशस्विनि

また友よ、ほかのダーナヴァやダイティヤは、いかにしてその威光を失ったのか。栄えある者よ、その理由を詳しく語ってくれ。

Verse 14

तामाभाष्य दितिर्वाक्यं विरराम सुदुःखिता । दनुरुवाच । देवाश्च दानवाः सर्वे सक्रोधाः संगरं गताः

その言葉を語り終えると、ディティは深い悲しみに沈み、沈黙した。ダヌは言った。「すべての神々とすべてのダーナヴァは、怒りに燃えて戦場へ赴いた。」

Verse 15

तत्र युद्धं महज्जातं दैत्यसंक्षयकारकम् । देवैश्च विष्णुना युद्धे मम पुत्रा निपातिताः

そこに大いなる戦が起こり、ダイティヤ族を滅ぼす因となった。その戦において、我が子らは神々とヴィシュヌによって討ち倒された。

Verse 16

तथैव तव पुत्रास्ते देवदेवेन चक्रिणा । वने गतान्यथा सिंहो द्रावयेत्स्वेन तेजसा

同じく汝の子らも、円盤を持つ神々の主が森に入るや、追い散らされて逃げ去った。まるで獅子が自らの威光で群れを退かせるように。

Verse 17

तथा ते मामकाः पुत्रा निहताः शङ्खपाणिना । कालनेमिमुखं सैन्यं दुर्जयं ससुरासुरैः

また我が子らは、法螺貝を持つ主によって討たれた。さらに、カーラネーミを先頭とする、神々とアスラにも難攻不落の軍勢も滅ぼされた。

Verse 18

नाशितं मर्दितं सर्वं द्रावितं विकलीकृतम् । स्वैरर्चिभिर्यथा वह्निस्तृणानि ज्वालयेद्वने

すべては滅ぼされ、打ち砕かれ、散らされ、無力へと落とされた。まるで森の火が、自らの燃え盛る炎で枯れ草を焼き尽くすように。

Verse 19

तथा दैत्यगणान्सर्वान्निर्दहत्येव केशवः । मम पुत्रा मृता देवि बहुशस्तव नंदनाः

「かくのごとくケーシャヴァは、ダーナヴァの群れをことごとく焼き尽くす。おお女神よ、我が子らは汝の子によって、幾度となく討たれた。」

Verse 20

वह्निं प्राप्य यथा सर्वे शलभा यांति संक्षयम् । तथा ते दानवाः सर्वे हरिं प्राप्य क्षयं गताः

すべての蛾が火に近づけば滅びに至るように、かのダーナヴァたちもまた、ハリに遭えばことごとく終焉を迎えた。

Verse 21

एवमेतं हि वृत्तांतं दितिः शुश्राव दारुणम् । दितिरुवाच । वज्रपातोपमं भद्रे वदस्येवं कथं मम

この恐ろしい顛末を聞いたディティは言った。「愛しき者よ、あなたの言葉は雷霆の一撃のように私を打つ。どうして私にそのようなことを言えるのですか。」

Verse 22

एवमाभाष्य तां देवी मूर्च्छिता निपपात ह । हा हा कष्टमिदं जातं बहुदुःखं प्रतापकम्

そのように語りかけると、女神は気を失って倒れた。「ああ、ああ、なんということだ。甚だ痛ましい出来事が起こった――計り知れぬ悲しみをもたらす試練よ。」

Verse 23

रुरोद करुणं साथ पुत्रशोकसुपीडिता । तां दृष्ट्वा स मुनिश्रेष्ठ उवाच वचनं शुभम्

子を失う悲しみに押しつぶされ、彼女は哀れに泣き崩れた。それを見た最上の聖仙は、吉祥なる慰めの言葉を語った。

Verse 24

मा रोदिषि च भद्रं ते नैवं शोचंति त्वद्विधाः । सत्ववंतो महाभागे लोभमोहेन वर्जिताः

「泣いてはなりません。あなたに吉祥がありますように。大いに幸いなる方よ、あなたのような人はそのように嘆かぬもの。徳ある者は貪りと迷いを離れているのです。」

Verse 25

कस्य पुत्रा हि संसारे कस्य देवी सुबांधवाः । नास्तिकस्येह केनापि तत्सर्वं श्रूयतां प्रिये

この世で子らは誰のものか、良き縁者をもつ妻は誰のものか。不信の者には、ここではそのいずれも真に己のものではない—愛しき者よ、すべてを聞きなさい。

Verse 26

दक्षस्यापि सुता यूयं सुन्दर्यश्चैव मामकाः । भवतीनामहं भर्ता कामनापूरकः शुभे

汝らはまことにダクシャの娘であり、美しくして我がもの。吉祥なる者よ、我は汝らの夫、願いを満たす者である。

Verse 27

योजकः पालकश्चैव रक्षकोस्मि वरानने । कस्माद्वैरं कृतं क्रूरैरसुरैरजितात्मभिः

麗しき面の者よ、我は配し、養い、守護する者。なぜ心を制し得ぬ残忍なアスラたちが怨みを結んだのか。

Verse 28

तव पुत्रा महाभागे सत्यधर्मविवर्जिताः । तेन दोषेण ते सर्वे तव दोषेण वै शुभे

大いなる幸いの御方よ、汝の子らは真実とダルマを離れている。その過失ゆえに皆が咎を負う。まことに吉祥なる者よ、それは汝の過失による。

Verse 29

निहता वासुदेवेन दैवतैस्तु निपातिताः । तस्माच्छोको न कर्तव्यः सत्यमोक्षविनाशनः

彼らはヴァースデーヴァによって討たれ、また諸天によってまことに打ち倒された。ゆえに嘆いてはならぬ。嘆きは真に解脱を損なう。

Verse 30

शोको हि नाशयेत्पुण्यं क्षयात्पुण्यस्य नश्यति । तस्माच्छोकं परित्यज विघ्नरूपं वरानने

憂いはまことに功徳を滅ぼす。功徳が減ずれば、ついには失われる。ゆえに悲しみを捨てよ、美しき面影の者よ、それは障りとなる。

Verse 31

आत्मदोषप्रभावेण दानवा मरणं गताः । देवा निमित्तभूताश्च नाशिताः स्वेन कर्मणा

自らの過失の力によってダーナヴァらは死に至った。デーヴァたちも、ただの媒介の因であったとはいえ、自らの業によって滅ぼされた。

Verse 32

एवं ज्ञात्वा महाभागे समागच्छ सुखं प्रति । एवमुक्त्वा महायोगी तां प्रियां दुःखभागिनीम्

「この理を知ったなら、幸いなる御方よ、安楽へと来たれ。」そう語って、大いなるヨーギーは、悲しみを分かち合う愛しき人に告げた。

Verse 33

विषादाच्च निवृत्तोसौ विरराम महामतिः

そして憂いにより退き、その大いなる心の者はやめて静まり、安らぎに至った。