Adhyaya 58

Verse 1

विष्णुरुवाच । क्रीडाप्रयुक्तासु वनं प्रविष्टा वैश्यस्य भार्या सुकला सुतन्वी । ददर्श सर्वं गहनं मनोरमं तामेव पप्रच्छ सखीं सती सा

ヴィシュヌは言った。遊び心に促され、ヴァイシャの妻で、ほっそりとして徳高いスカラーは森へ入った。そこが一面に深く茂り麗しいのを見て、その貞淑な女は自らの友に問いかけた。

Verse 2

अरण्यमेतत्प्रवरं सुपुण्यं दिव्यं सखे कस्य मनोभिरामम् । सिद्धंसुकामैः प्रवरैः समस्तैः पप्रच्छ हर्षात्सुकला सखीं ताम्

「この森は最上にして、きわめて聖なる神妙の地、友よ。この心を喜ばせる林は誰のものなの？」喜びに満ちてスカラーはその友に尋ねた――ここは最勝のシッダたちと、願いを成就した者たちすべてにより完成され愛される場所である。

Verse 3

क्रीडोवाच । एतद्वनं दिव्यगुणैः प्रयुक्तं सिद्धस्वभावैः परिभावनेन । पुष्पाकुलं कामफलोपयुक्तं विपश्य सर्वं मकरध्वजस्य

クリーダは言った。「この森を見なさい。神聖なる徳に満ち、成就者たちの本性の力によって磨き上げられたのです。花にあふれ、欲望の果を授けるにふさわしい。見よ、これはすべてマカラドヴァジャ（カーマ）のもの。」

Verse 4

एवं वाक्यं ततः श्रुत्वा हर्षेण महतान्विता । समालोक्य महद्वृत्तं कामस्य च दुरात्मनः

その言葉を聞くや、彼女は大いなる歓喜に満たされた。さらに、邪なる性のカーマがもたらした事態の重い転回を見定め、起こったことを悟った。

Verse 5

वायुना नीयमानं तं समाघ्राति न सौरभम् । वाति वायुः स्वभावेन सौरभेण समन्वितः

風に運ばれるものは、自ら香りを嗅ぐことはない。風は本性のままに吹き、香気を帯びていてもなお然り。

Verse 6

तद्बाणो विशतेनासां यथा तथा सुलीलया । सा गंधं नैव गृह्णाति पुष्पाणां च वरानना

彼の矢は、あれこれの仕方で戯れるように彼女の鼻孔へと入り込む。されど、その美顔の女は花々の香りを少しも感じ取らない。

Verse 7

न चास्वादयते सा तु सुरसान्सा महासती । स सखा कामदेवस्य रममाणो विनिर्जितः

しかし大いなる貞節の女スラサーンサはそれを味わわなかった。かたや彼—カーマデーヴァの友—は歓びに戯れつつも、ついに打ち負かされた。

Verse 8

लज्जितः पराङ्मुखो भूत्वा भूं पपात लवच्छदैः । फलेभ्यो हि सुपक्वेभ्यः पुष्पमंजरिसंस्कृतः

恥じて顔を背け、彼は地に倒れた。身は若葉に覆われ、花房に飾られ、熟しきった果実をたわわに宿していた。

Verse 9

लवरूपोपतद्भूमौ रसस्त्वेष तया जितः । मकरंदः सुदीनात्मा फलाद्भूमिं ततः पुनः

その精髄が一滴となって地に落ちると、彼女によって打ち負かされた。ついでマカランダは心沈み、再び果実から地上へと落ちた。

Verse 10

भक्ष्यते मक्षिकाभिश्च यथामृतो रणे तथा । मक्षिकाभक्ष्यमाणस्तु प्रवाहेन प्रयाति सः

彼は蝿に食われる、まるで戦場で討たれた者のように。蝿にむしばまれつつ、流れに乗って運ばれてゆく。

Verse 11

मंदंमंदं प्रयात्येव तं हसंति च पक्षिणः । नानारुतैः प्रचलंति सुखमानंदनिर्भरैः

彼がのろのろと進むと、鳥たちは彼を笑った。さまざまな鳴き声を響かせて飛び交い、安らかに、歓喜に満ちていた。

Verse 12

प्रीत्या शकुनयस्तत्र वनमध्यनगस्थिताः । सुकलया जितो ह्येष निम्नं पंथानमाश्रितः

そこでは、森の中の山に住む鳥たちが愛情に満たされていた。まことにスカラーに征服され、彼は低き道を選んだ。

Verse 13

प्रीत्या समेता रतिः कामभार्या गत्वाब्रवीत्सा सुकलां विहस्य । स्वस्त्यस्तु ते स्वागतमेव भद्रे रमस्व प्रीत्या नयनाभिरामम्

愛神カーマの愛妻ラティは、喜びつつスカラーのもとへ行き、微笑んで言った。「吉祥あれ、愛しき方よ—まことにようこそ。目にも麗しいこの場所で、歓びをもって心ゆくまで楽しみなさい。」

Verse 14

ते रूपमिष्टममलमिंद्रस्यापि महात्मनः । यदेष्टं ते तदा ब्रूहि समानेष्ये न संशयः

汝のその清らかにして望ましき御姿は、大心なるインドラにさえ愛でられる。ゆえに今、汝の願いを告げよ。必ずや我がそれを携えて来よう、疑いはない。

Verse 15

सूत उवाच । वदंत्यौ ते स्त्रियौ दृष्ट्वा श्रुत्वोवाच सुभाषितम् । रतिं प्रतिगृहीत्वा मे गतो भर्त्ता महामतिः

スータは語った。二人の女が語り合うのを見て、彼は耳を傾け、やがて善き言葉をもって答えた。わが愛を受け入れたのち、我が夫—大いなる思慮の人—は去って行った。

Verse 16

यत्र मे तिष्ठते भर्त्ता तत्राहं पतिसंयुता । तत्र कामश्च मे प्रीतिरयं कायो निराश्रयः

我が夫の留まるところ、そこにこそ我もあり、主君と結ばれている。そこにのみ欲と歓びがあり、さもなくばこの身は寄る辺なきもの。

Verse 17

द्वे अप्युक्तं समाकर्ण्य रतिप्रीती विलज्जिते । व्रीडमाने गते ते द्वे यत्र कामो महाबलः

その言葉を聞くや、ラティとプリーティの二人はともに恥じ入った。羞じらいながら、二人は大力のカーマのもとへと去って行った。

Verse 18

ऊचतुस्तं महावीरमिंद्रकाय समाश्रितम् । चापमाकर्षमाणं तं नेत्रलक्ष्यं महाबलम्

二人は、インドラの姿に身を寄せて現れた大勇士、力強き者に語りかけた。彼は弓を引き絞り、眼差しは揺るがず、その視線こそが的を定めていた。

Verse 19

दुर्जयेयं महाप्राज्ञ त्यज पौरुषमात्मनः । पतिकामा महाभागा पतिव्रता सदैव सा

「大賢者よ、彼女は征し得ぬ者—己の驕りを捨てよ。あの幸いなる女は、常に貞節の妻（パティヴラター）として、ただ夫のみを願う。」

Verse 20

काम उवाच । अनया लोक्यते रूपमिंद्रस्यास्य महात्मनः । यदि देवि तदा चाहं हनिष्यामि न संशयः

カーマは言った。「彼女によって、この大いなる魂のインドラの姿が見える。もし女神よ、あなたが許すなら、私は必ず彼を射る—疑いはない。」

Verse 21

अथ वेषधरो देवो महारूपः सुराधिपः । स तयानुगतस्तूर्णं परया लीलया तदा

そのとき主は—変装し、壮麗なる姿の、神々の王として—至上の戯れの軽やかさをもって、たちまち彼女の後を追った。

Verse 22

सर्वभोगसमाकीर्णः सर्वाभरणशोभितः । दिव्यमाल्यांबरधरो दिव्यगंधानुलेपनः

あらゆる歓楽に満ち、あらゆる宝飾に輝き、天の花鬘と衣をまとい、天香を身に塗っていた。

Verse 23

तया रत्या समायातो यत्रास्ते पतिदेवता । प्रत्युवाच महाभागां सुकलां सत्यचारिणीम्

ラティを伴って、夫を神と仰ぐ貞婦の住まう所へと来た。すると真実にして徳高いスカラーが、その高貴な女に答えた。

Verse 24

पूर्वं दूती समक्षं ते प्रीत्या च प्रहिता मया । कस्मान्न मन्यसे भद्रे भजंतं त्वामिहागतम्

先に、愛ゆえに、あなたの御前へ女の使者を遣わしました。なぜ、善き御方よ、ここに敬虔の思いであなたを求めて来たこの私を、お受け入れにならぬのですか。

Verse 25

सुकलोवाच । रक्षायुक्तास्मि भद्रं ते भर्तुः पुत्रैर्महात्मभिः । एकाकिनीसहायैश्च नैव कस्य भयं मम

スカラーは言った。「私は堅く守られております——あなたに吉祥あれ——夫の高徳なる息子たちと、また独りではない同伴の者たちによって。ゆえに私は誰をも恐れません。」

Verse 26

शूरैश्च पुरुषाकारैः सर्वत्र परिरक्षिता । नाति प्रस्तावये वक्तुं व्यग्रा कर्मणि तस्य च

彼女は至るところで、勇猛で男ぶりのよい武人たちに守られていた。私は語りかけるにふさわしい隙を得られず、彼女もまた務めに没頭していた。

Verse 27

यावत्प्रस्यंदते नेत्रं तावत्कालं महामते । भवान्न लज्जते कस्माद्रममाणो मया सह

あなたの眼が涙を流し続けるかぎり、その間ずっと、ああ大いなる心の人よ、なぜ恥じることなく私と戯れておられるのですか。

Verse 28

भवान्को हि समायातो निर्भयो मरणादपि । इंद्र उवाच । त्वामेवं हि प्रपश्यामि वनमध्ये समागताम्

「死すら恐れずここへ来たとは、そなたは誰か。」インドラは言った。「私はこのように、森のただ中へ来たあなたを見ている。」

Verse 29

समाख्यातास्त्वया शूरा भर्तुश्च तनयाः पुनः । कथं पश्याम्यहं तावद्दर्शयस्व ममाग्रतः

あなたは再び、あの勇士たち――わが夫の子らのことを語ってくださいました。けれど私はどうして彼らに会えるのでしょう。どうかこの目の前にお示しください。

Verse 30

सुकलोवाच । सनिजसकलवर्गस्याधिपत्ये निवेश्य धृतिमतिगतिबुद्ध्य्ख्यैस्तु संन्यस्य सत्यम् । अचलसकलधर्मो नित्ययुक्तो महात्मा मदनसबलधर्मात्मा सदामां जुगोप

スカラは言った。「彼は自らの一切の眷属を権位に据え、堅固さ・思惟・動き、さらには知性への執着さえ真実に捨て去った。あの大いなる魂は、あらゆる徳に揺るがず、常にヨーガに結ばれていた。たとえカーマ（欲）がその性をかき立てようとも、彼はいつも私を守護してくださった。」

Verse 31

मामेवं परिरक्षते दमगुणैः शौचैस्तु धर्मः सदा सत्यं पश्य समागतं मम पुरः शांतिक्षमाभ्यांयुतम् । बोधश्चातिमहाबलः पृथुयशा यो मां न मुंचेत्कदा बद्धाहं दृढबंधनैः स्वगुणजैः सांनिध्यमेवं गतः

このように私は自制の徳によって守られている。清浄によってダルマは常に保たれ、見よ――真理そのものが、寂静と忍耐を具して私の前に現れた。さらに、広き名声をもつ大いなる覚知は、決して私を放さない。私は自らの徳から生じた堅固な絆に固く結ばれ、かくしてこの近侍の境地に至った。

Verse 32

रक्षायुक्ताः कृताः सर्वे सत्याद्या मम सांप्रतम् । धर्मलाभादिकाः सर्वे दमबुद्धिपराक्रमाः

今や彼らは皆、サティヤ（真）を先頭として、私の守護のもとに置かれた。彼らはみな、義とその果報を備え、自制と正しい知恵と勇気を具している。

Verse 33

मामेवं हि प्ररक्षंति किं मां प्रार्थयसे बलात् । को भवान्निर्भयो भूत्वा दूत्या सार्धं समागतः

「彼らはまさにこのように私を守っている。なのに、なぜ力ずくで私に願いを迫るのか。お前は何者だ、恐れを離れて、女の使者とともにここへ来たのは。」

Verse 34

सत्यं धर्मस्तथा पुण्यं ज्ञानाद्याः प्रबलास्तथा । मम भर्तुः सहायाश्च ते मां रक्षंति वेश्मनि

真実とダルマ、功徳（プンニャ）、そして智慧などはまことに力強い。それらは我が夫の助け手であり、この家の内で私を守護する。

Verse 35

अहं रक्षायुता नित्यं दमशांतिपरायणा । न मां जेतुं समर्थश्च अपि साक्षाच्छचीपतिः

私は常に守られ、つねに自制と安寧に身を捧げている。舎脂の主たるインドラでさえ、私を征服することはできない。

Verse 36

यदि वा मन्मथो वापि समागच्छति वीर्यवान् । दंशिताहं सदा सत्यं सत्यकेनैव नान्यथा

たとえ力あるマーンマタ（Manmatha）そのものが私の前に来ようとも――まことに私は常に刺され／噛まれてきたが、それはただサティヤカ（Satyaka）によってのみであり、他の誰でもない。

Verse 37

निरर्थकास्तस्य बाणा भविष्यंति न संशयः । त्वामेवं हि हनिष्यंति धर्मादयो महाभटाः

彼の矢は無益となる、疑いはない。このようにして、ダルマを先頭とする大いなる戦士たちが必ず汝を討つであろう。

Verse 38

दूरं गच्छ पलायत्वमत्र मा तिष्ठ सांप्रतम् । वार्यमाणो यदा तिष्ठेर्भस्मीभूतो भविष्यसि

遠くへ去れ――ただちにここから逃れよ。今ここに留まるな。警告されてもなお留まるなら、汝は灰と化すであろう。

Verse 39

भर्त्रा विना निरीक्षेत मम रूपं यदा भवान् । यथा दारु दहेदग्निस्तथा धक्ष्यामि नान्यथा

もし夫が不在のときに私の姿を見ようとするなら――火が薪を焼くように――私は汝を焼き尽くす。ほかの道はない。

Verse 40

एवं श्रुत्वा सहस्राक्षो मन्मथस्यापि सम्मुखम् । पश्य पौरुषमेतस्या युध्यस्व निजपौरुषैः

これを聞くや、千眼のインドラは、まさにマーンマタの面前で言った。「この者の武勇を見よ。汝は己の男の力で戦え。」

Verse 41

यथागतास्तथा सर्वे महाशापभयातुराः । स्वंस्वं स्थानं महाराज इंद्राद्याः प्रययुस्तदा

来たときのままに、彼らは皆、大いなる呪いを恐れて心乱しつつ去って行った。そのとき、偉大なる王よ、インドラら諸神はそれぞれの住処へ帰った。

Verse 42

गतेषु तेषु सर्वेषु सुकला सा पतिव्रता । स्वगृहं पुण्यसंयुक्ता पतिध्यानेन चागता

皆が去った後、貞節の妻スカラー（パティヴラター）は功徳に満ち、夫を念じる瞑想に没して、自らの家へと帰って行った。

Verse 43

स्वगृहं पुण्यसंयुक्तं सर्वतीर्थमयं तदा । सर्वयज्ञमयं राजन्संप्राप्ता पतिदेवता

そのとき、王よ、功徳に満ちた彼女の家は、夫を神として敬う妻が到来したゆえに、あらゆる聖地（ティールタ）の霊威と、すべての祭祀（ヤジュニャ）の果報に満ちるものとなった。

Verse 58

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रेष्टपंचाशत्तमोऽध्यायः

かくして、尊き『パドマ・プラーナ』のブーミ・カーンダにおけるヴェーナの章段、その中のスカラーの物語たる第五十八章はここに終わる。