Adhyaya 36

Verse 1

सुनीथोवाच । सत्यमुक्तं त्वया भद्रे एवमेतत्करोम्यहम् । अनया विद्यया विप्रं मोहयिष्यामि नान्यथा

スニータは言った。「吉祥なる御方よ、あなたの言葉はまことです。まさにそのとおりにいたしましょう。この明知／呪法によって、私はそのバラモンを惑わします。必ず、他ならぬように。」

Verse 2

साहाय्यं देहि मे पुण्यं येन गच्छामि सांप्रतम् । एवमुक्ता तया रंभा तामुवाच मनस्विनीम्

「徳高きお方よ、今すぐ赴けるよう、私に助けをお授けください。」そう告げられると、ランバーはその決意堅き女性に語りかけた。

Verse 3

कीदृग्ददामि साहाय्यं तत्त्वं कथय भामिनि । दूतत्वं गच्छ मे भद्रे एतं प्रति सुसांप्रतम्

「いかなる助けを与えればよいのですか。麗しき方よ、真実を語りなさい。吉祥なる者よ、今すぐ私の使者として彼のもとへ行きなさい――ただちに、遅れなく。」

Verse 4

एवमुक्तं तया तां तु रंभां प्रति सुलोचनाम् । एवमेव प्रतिज्ञातं रंभया देवयोषिता

そのように告げられると、麗しい眼差しの女はランバーに語りかけた。そして同じく、ランバー――天上の乙女――もまた約束を与えた。

Verse 5

करिष्ये तव साहाय्यमादेशो मम दीयताम् । सद्भावेन विशालाक्षी रूपयौवनशालिनी

「汝を助けよう—わが身に命を授けよ。大いなる眼の君よ、美と若さを具えし者よ、我は真心の善意をもってこれを成さん。」

Verse 6

मायया दिव्यरूपा सा संबभूव वरानना । रूपेणाप्रतिमालोके मोहयंती जगत्त्रयम्

そのマーヤーの力により、かの麗しき顔の女は、世に比類なき天上の姿を現し、その美によって三界を惑わした。

Verse 7

मेरोश्चैव महापुण्ये शिखरे चारुकंदरे । नानाधातुसमाकीर्णे नानारत्नोपशोभिते

そしてメル山のきわめて功徳深き峰、その麗しき洞窟には、さまざまな鉱石が散り、種々の宝玉が輝いていた。

Verse 8

देववृक्षैः समाकीर्णे बहुपुष्पोपशोभिते । देववृंदसमाकीर्णे गंधर्वाप्सरसेविते

そこは天樹に満ち、無数の花により荘厳され、デーヴァの群れが集い、ガンダルヴァとアプサラスがしばしば訪れていた。

Verse 9

मनोहरे सुरम्ये च शीतच्छायासमाकुले । चंदनानामशोकानां तरूणां चारुहासिनी

そこは心を奪うほどに麗しく、涼やかな木陰に満ち、白檀とアショーカの樹々に飾られ、若木はあでやかに微笑むかのようであった。

Verse 10

दोलायां सा समारूढा सर्वशृङ्गारशोभिता । कौशेयेन सुनीलेन राजमाना वरानना

彼女はぶらんこに座し、恋と美のあらゆる飾りに彩られて輝いていた。麗しき顔の姫は、濃紺の上質な絹衣をまとい、いよいよ光を放った。

Verse 11

बंधूकपुष्पवर्णेन कंचुकेन द्विजोत्तम । सर्वांगसुंदरी बाला वीणातालकराविला

おお最勝の二度生まれの者よ、彼女はバンドゥーカの花の色の胸衣をまとっていた。若き乙女は四肢ことごとく麗しく、手はヴィーナーを奏で、拍子を刻んでいた。

Verse 12

गायमाना वरं गीतं सुस्वरं विश्वमोहनम् । ताभिः परिवृता बाला सखीभिः सुमनोहरा

彼女は妙なる歌を、甘く澄んだ声で世界を魅了する調べに乗せて歌っていた。愛らしい友らに囲まれた乙女は、ひときわ心を喜ばせた。

Verse 13

अंगस्तु कंदरे पुण्ये एकांते ध्यानमास्थितः । कामक्रोधविहीनस्तु ध्यायमानो जनार्दनम्

アンガは聖なる洞窟の奥、完全な独りの境地に坐して禅定に入り、欲と怒りを離れて、ジャナールダナ（ヴィシュヌ）を観想していた。

Verse 14

स श्रुत्वा सुस्वरं गीतं मधुरं सुमनोहरम् । तालमानक्रियोपेतं सर्वसत्वविकर्षणम्

その甘美でこの上なく妙なる歌を耳にすると—心を悦ばせ、拍子と速度と正しい奏法を備えたその調べは—あらゆる生きとし生けるものを惹きつけると感じられた。

Verse 15

ध्यानाच्चचाल तेजस्वी मायागीतेन मोहितः । समुत्थायासनात्तूर्णं वीक्षमाणो मुहुर्मुहुः

瞑想より引き戻され、光輝ある者は揺り動かされ、マーヤーの妖しき歌に惑わされた。急ぎ座を立ち、幾度も幾度もあたりを見回した。

Verse 16

जगाम तत्र वेगेन मायाचलितमानसः । दोलासंस्थां विलोक्यैव वीणादंडकराविलाम्

彼はマーヤーに心を揺さぶられ、たちまちそこへ急いだ。すると、彼女がぶらんこに座し、両手をヴィーナー（vīṇā）の棹にかけているのを見て、見入った。

Verse 17

हसमानां सुगायंतीं पूर्णचंद्रनिभाननाम् । मोहितस्तेन गीतेन रूपेणापि महायशाः

彼女は微笑み、甘美に歌い、その顔は満月のごとく。大いなる名声の人は魅了された――その歌にも、そしてその姿の美にも。

Verse 18

तस्या लावण्यभावेन मन्मथस्य शराहतः । आकुलव्याकुलज्ञान ऋषिपुत्रो द्विजोत्तमः

彼女の艶やかな輝きと美により、彼はカーマ（Kāma）の矢に射抜かれた。最上のバラモン、リシの子は動揺し、心と思慮は乱れに乱れた。

Verse 19

प्रलपत्यतिमोहेन जृंभते च पुनः पुनः । स्वेदः कंपोथ संतापस्तस्याजायत तत्क्षणात्

深い迷妄に呑まれ、彼はうわ言を漏らし、幾度もあくびをした。その瞬間、汗と震え、そして灼けるような熱が彼に起こった。

Verse 20

मुह्यन्निव महामोहैर्ग्लानश्चलितमानसः । वेपमानस्ततस्त्वंगो दूयमानः समागतः

大いなる迷妄に惑わされたかのように、心は衰え揺らぎ、身は震え内に燃えつつ、彼はやがて近づいて来た。

Verse 21

तामालोक्य विशालाक्षीं मृत्युकन्यां यशस्विनीम् । अथोवाच महात्मा स सुनीथां चारुहासिनीम्

彼は彼女を見た――大きな眼を持つ、名高き死の娘――そして大いなる魂の者は、優しく微笑むスニータに語りかけた。

Verse 22

का त्वं कस्य वरारोहे सखीभिः परिवारिता । केन कार्येण संप्राप्ता केन त्वं प्रेषिता वनम्

そなたは誰か、美しき腰の女よ。誰の者で、友らに囲まれているのか。何のためにここへ来たのか、誰がそなたを森へ遣わしたのか。

Verse 23

तवांगं सुंदरं सर्वमत्र भाति महावने । समाचक्ष्व ममाद्यैव प्रसादसुमुखी भव

そなたの全身は美しく、この大いなる森にあって輝いている。今日ただちに我に告げよ。どうか慈しみ、和やかな顔を見せたまえ。

Verse 24

मायामोहेन संमुग्धस्तस्याः कर्म न विंदति । मार्गणैर्मन्मथस्यापि परिविद्धो महामुनिः

マーヤーの迷いに惑わされ、大いなる聖仙は彼女の真意を見定め得なかった。欲の神マンマタの矢にさえ射抜かれていたからである。

Verse 25

एवंविधं महद्वाक्यं समाकर्ण्य महामतेः । नोवाच किंचित्सा विप्रं समालोक्य सखीमुखम्

大いなる心の者の重き言葉を聞いて、彼女は何も語らず、ただそのバラモンを見つめ、ついで友の顔を見やった。

Verse 26

रंभां च प्रेरयामास सुनीथा संज्ञया सखीम् । समुवाच ततो रंभा सादरं तं द्विजं प्रति

そのときスニータは名を呼んで友ランバーを促し、ついでランバーは恭しくその「二度生まれ」の者、すなわちバラモンに語りかけた。

Verse 27

इयं कन्या महाभागा मृत्योश्चापि महात्मनः । सुनीथाख्या प्रसिद्धेयं सर्वलक्षणसंपदा

この乙女はまことに幸いであり、また大いなる魂なるムリティユ（死）の娘でもある。名をスニータといい、あらゆる吉祥の相を具えている。

Verse 28

पतिमन्विच्छती बाला धर्मवंतं तपोनिधिम् । शांतं दांतं महाप्राज्ञं वेदविद्याविशारदम्

その若き乙女は夫として、法にかなう者、苦行の宝蔵、寂静にして自制し、大いなる智慧を備え、ヴェーダと聖なる学に通暁する人を求める。

Verse 29

एवंविधं महद्वाक्यं समाकर्ण्य महामुनिः । तामुवाच ततस्त्वंगो रंभामप्सरसां वराम्

かくも重き言葉を聞いて、大聖仙はついに、アプサラスの中でも最勝のランバーに向かって語りかけた。

Verse 30

मया चाराधितो विष्णुः सर्वविश्वमयो हरिः । तेन दत्तो वरो मह्यं पुत्राख्यः सर्वसिद्धिदः

我は遍く宇宙に満ちるハリ、ヴィシュヌを正しく礼拝した。彼より我に授けられた恩寵は、あらゆる成就をもたらす「子」という賜物である。

Verse 31

तन्निमित्तमहं भद्रे सुतार्थं नित्यमेव च । कस्यचित्पुण्यवीर्यस्य कन्यामेकां प्रचिंतये

そのゆえにこそ、吉祥なる御方よ、常に男子を得んとの願いを抱きつつ、私は功徳と霊威の大いなる人より生まれた一人の乙女を絶えず思念している。

Verse 32

सदैवाहं न पश्यामि सुभार्यां सत्यमीदृशीम् । इयं धर्मस्य वै कन्या धर्माचारा वरानना

かくも善き妻を、まことに私は未だ見たことがない。彼女はまさしくダルマの娘、正法を行じ、気高き面影を備える。

Verse 33

मामेवं हि भजत्वेषा यदि कान्तमिहेच्छति । यं यमिच्छेदियं बाला तं ददामि न संशयः

もしこの乙女がこのままの作法で我を礼拝し、この世にて愛しき伴侶を望むなら、彼女が望む夫を我は授けよう。疑いはない。

Verse 34

अदेयं देयमित्याह अस्याः संगमकारणात् । एकमेवं त्वया देयं श्रूयतां द्विजसत्तम

「本来与うべからざるものも、与うべし」と彼は言った。彼女との結びつきの因となるゆえである。「ゆえに、ただこれ一つを汝は与えよ。聞け、二度生まれの最勝者よ。」

Verse 35

रंभोवाच । विप्रेंद्र त्वं शृणुष्वेह प्रतिज्ञां वच्मि सांप्रतम् । एषा नैव त्वया त्याज्या धर्मपत्नी तवैव हि

ランバーは言った。「婆羅門の中の最勝者よ、ここで聞きなさい。今、私は厳粛なる誓願を告げる。彼女を決して捨ててはならない。まことに彼女は汝のダルマにかなう正妻（ダルマパトニー）である。」

Verse 36

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने षट्त्रिंशोऽध्यायः

かくして、聖なる『パドマ・プラーナ』のブーミ・カンダにおける「ヴェーナの物語」第三十六章は終わる。

Verse 37

स्वहस्तं देहि विप्रेंद्र सत्यप्रत्ययकारकम् । एवमस्तु मया दत्तो ह्यस्या हस्तो न संशयः

「婆羅門の最勝者よ、真実を確証する誓いのしるしとして、汝の手を差し出しなさい。しかるべし――私によって彼女の手は確かに授けられた。疑いはない。」

Verse 38

सूत उवाच । एवं संबधिकं कृत्वा सत्यप्रत्ययकारकम् । गांधर्वेण विवाहेन सुनीथामुपयेमिवान्

スータは語った。かくして真実の誓証となる結びつきを固め、彼はガンダルヴァ式の婚姻によってスニータを妻として迎えた。

Verse 39

तस्मै दत्वा सुनीथां तां रंभा हृष्टेन चेतसा । सा तां चामंत्रयित्वा वै गता गेहं स्वकं पुनः

そのスニータを彼に授けると、ランバーは心喜び、彼女に別れを告げて、再び自らの住まいへと帰って行った。

Verse 40

प्रहृष्टचेतसः सख्यः स्वस्थानं परिजग्मिरे । गतासु तासु सर्वासु सखीषु द्विजसत्तमः

心を歓喜に満たした友らは、それぞれの住処へと帰っていった。すべての女友が去り終えると、最勝のバラモンはそこにとどまった。

Verse 41

रेमे त्वंगस्तया सार्धं प्रियया भार्यया सह । तस्यामुत्पाद्य तनयं सर्वलक्षणसंयुतम्

アンガ王は愛しき妃とともに歓びを味わい、彼女によって、あらゆる吉祥の相を具えた一子をもうけた。

Verse 42

चकार नाम तस्यैव वेनाख्यं तनयस्य हि । ववृधे स महातेजाः सुनीथातनयस्तदा

その子に「ヴェナ」という名を授けた。かくして大いなる光輝をもつ者、すなわちスニータの子は、その時に成長した。

Verse 43

वेदशास्त्रमधीत्यैव धनुर्वेदं गुणान्वितम् । सर्वासामपि मेधावी विद्यानां पारमेयिवान्

ヴェーダの聖典を学び、さらに徳を備えたダヌルヴェーダ（弓術の学）を修め、彼は聡明にして、あらゆる学芸に通暁した。

Verse 44

अंगस्य तनयो वेनः शिष्टाचारेण वर्तते । स वेनो ब्राह्मणश्रेष्ठः क्षत्त्राचारपरोऽभवत्

アンガの子ヴェナは、教養ある者の作法に従って振る舞っていた。だが、最勝のバラモンよ、そのヴェナはクシャトリヤの統治の道に深く傾倒するようになった。

Verse 45

दिवि चेंद्रो यथा भाति सर्वतेजःसमन्वितः । भात्येवं तु महाप्राज्ञः स्वबलेन पराक्रमैः

天において月があらゆる光輝を具えて輝くように、同じく大いなる智者も、自らの力と英雄の威勢によって輝きわたる。

Verse 46

चाक्षुषस्यांतरे प्राप्ते वैवस्वतसमागते । प्रजापालं विना लोके प्रजाः सीदंति सर्वदा

チャークシュシャのマンヴァンタラが過ぎ、ヴァイヴァスヴァタのマンヴァンタラが到来すると、世に民を護る者がなければ、生きとし生けるものは常に苦難に沈んだ。

Verse 47

ऋषयो धर्मतत्त्वज्ञाः प्रजाहेतोस्तपोधनाः । व्यचिंतयन्महीपालं धर्मज्ञं सत्यपंडितम्

ダルマの真理を知り、タパス（苦行）の富を備え、民の安寧を願う聖仙たちは、王を思い定めた――ダルマに通じ、真実に帰依する賢者なる統治者を。

Verse 48

तं वेनमेव ददृशुः संपन्नं लक्षणैर्युतम् । प्राजापत्ये पदे पुण्ये अभ्यषिंचन्द्विजोत्तमाः

彼らは、吉祥の相を具え、すべてに円満なるヴェーナその人を見いだし、聖なるプラジャーパティの位において、最勝の二度生まれ（ドヴィジャ）たちが灌頂して立てた。

Verse 49

अभिषिक्ते महाभागे त्वंगपुत्रे तदा नृपे । ते प्रजापतयः सर्वे जग्मुश्चैव तपोवनम्

王よ、そのときアンガの吉祥なる子が灌頂を受けて即位すると、かのプラジャーパティたちは皆、去ってタパスの森へと赴いた。

Verse 50

गतेषु तेषु सर्वेषु वेनो राज्यमकारयत् । सूत उवाच । सा सुनीथा सुतं दृष्ट्वा सर्वराज्यप्रसाधकम्

皆が去ったのち、ヴェーナ王は国政を執り始めた。スータは語った。そのときスニータは、国のあらゆる務めを整える力あるわが子を見て、喜びに満たされた。

Verse 51

विशंकते प्रभावेण शापात्तस्य महात्मनः । मम पुत्रो महाभागो धर्मत्राता भविष्यति

その大いなる魂の呪詛の力を恐れて、（彼は思う）「わが幸い多き子は、ダルマの守護者となるであろう。」

Verse 52

इत्येवं चिंतयेन्नित्यं पूर्वपापाद्विशंकिता । धर्मांगानि सुपुण्यानि सुताग्रे परिदर्शयेत्

このように日々思い、過去の罪の報いを恐れつつ、彼女はわが子の前に、功徳きわめて大なるダルマの諸肢—正しき行い—を示すべきである。

Verse 53

सत्यभावादि कान्पुण्यान्गुणान्सा वै प्रकाशयेत् । इत्युवाच सुतं सा हि अहं धर्मसुता सुत

「真実と正しき心のありようなど、清らかな徳を明らかにしなさい。」そうして彼女は子に告げた。「私はダルマの娘なのだ、わが子よ。」

Verse 54

पिता ते धर्मतत्त्वज्ञस्तस्माद्धर्मं समाचर । इत्येवं बोधयेन्नित्यं पुत्रं वेनं तदा सती

「汝の父はダルマの真理を知る者。ゆえにダルマを実践しなさい。」このようにして、その貞淑なる女は、わが子ヴェーナを絶えず諭した。

Verse 55

मातापित्रोस्तयोर्वाक्यं प्रजायुक्तं प्रपालयेत् । एवं वेनः प्रजापालः संजातःक्षितिमंडले

母と父の言葉が民の安寧にかなうとき、これを誠実に守るべきである。かくして、臣民を護る王ヴェーナは大地の輪の上に生まれた。

Verse 56

सुखेन जीवते लोकःप्रजाधर्मेणरंजिताः । एवं राज्यप्रभावं तु वेनस्यापि महात्मनः

人々は安らかに生き、君主の正しい統治に心を喜ばせた。まことにこれこそが王権の力とその働きであり、大心のヴェーナにおいても同様であった。

Verse 57

धर्मभावाः प्रवर्तंते तस्मिञ्छासति पार्थिवे

その王が治めるとき、ダルマにかなう心と行いが余すところなく活発に現れる。