Adhyaya 33

Verse 1

ऋषय ऊचुः । शप्ता गंधर्वपुत्रेण सुशंखेन महात्मना । तस्य शापात्कथं जाता किं किं कर्म कृतं तया

聖仙たちは言った。「彼女はガンダルヴァの子、気高きスシャṅカ（Suśaṅkha）に呪われた。その呪いによって、いかにして今の境遇となったのか。彼女はいかなる行い、いかなる業をなしたのか。」

Verse 2

सा लेभे कीदृशं पुत्रं तस्य शापाद्द्विजोत्तम । सुनीथायाश्च चरितं त्वं नो विस्तरतो वद

婆羅門の中の最勝者よ、その呪いによって彼女はどのような子を得たのか。さらにスニータ（Sunīthā）の物語と行いを、私たちに詳しく語ってください。

Verse 3

सूत उवाच । सुशंखेनापि तेनैव सा शप्ता तनुमध्यमा । पितुः स्थानं गता सा तु सुनीथा दुःखपीडिता

スータは言った。「まさにそのスシュァンカによって、細き腰の彼女は呪われた。悲しみに苦しむスニータは、父の住まいへと赴いた。」

Verse 4

पितरं चात्मनश्चैव चरितं च प्रकाशितम् । श्रुतवान्सोपि धर्मात्मा मृत्युः सत्यवतां वर

彼は、父の物語と自らの歩みの双方を明らかにする語りを聞いた。その法にかなう者—死そのものさえ—真実に帰依する者の中で最も勝れた者となった。

Verse 5

तामुवाच सुनीथां तु सुतां शप्तां महात्मना । भवत्या दुष्कृतं पापं धर्म तेजः प्रणाशनम्

彼は、偉大なる魂によって呪われた娘スニータに告げた。「汝は罪ある行いをなした。法（ダルマ）の光輝と威力を滅する所業である。」

Verse 6

कस्मात्कृतं महाभागे सुशांतस्य हि ताडनम् । विरुद्धं सर्वलोकस्य भवत्या परिकल्पितम्

高貴なる御方よ、なぜ真に安らかな者を打たせたのか。あなたの企ては、あらゆる人々の判断に背く。

Verse 7

कामक्रोधविहीनं तं सुशांतं धर्मवत्सलम् । तपोमार्गे विलीनं च परब्रह्मणि संस्थितम्

欲と怒りを離れ、静謐にして法（ダルマ）を愛する彼は、苦行の道に没入し、至上のブラフマンに堅く安住していた。

Verse 8

तमेवघातयेद्यो वै तस्य पापं शृणुष्व हि । पापात्मा जायते पुत्रः किल्बिषं लभते बहु

まさにその人を殺す者よ——その罪を聞け。彼には邪なる心の子が生まれ、数多の罪業を負うのである。

Verse 9

ताडंतं ताडयेद्यो वै क्रोशंतं क्रोशयेत्पुनः । तस्य पापं स वै भुंक्ते ताडितस्य न संशयः

打つ者を打ち、叫ぶ者にまた叫び返す者は、打たれた者の罪を必ず負い、その報いを受ける。これに疑いはない。

Verse 10

स वै शांतः स जितात्मा ताडयंतं न ताडयेत् । निर्दोषं प्रति येनापि ताडनं च कृतं सुते

まことに、静まり自らを制する者は、たとえ打つ者であっても打ち返してはならぬ。まして無垢なる者を打つことは、誰であれしてはならぬ、わが子よ。

Verse 11

पश्चान्मोहेन पापेन निर्दोषेऽपि च ताडयेत् । निर्दोषं प्रति येनापि हृद्रोगः क्रियते वृथा

のちに、迷妄と罪の思いに覆われて、無垢の者さえ打つことがある。そうして咎なき人に、むなしく「心の病」—深い内なる苦悩—を与えてしまう。

Verse 12

निर्दोषं ताडयेत्पश्चान्मोहात्पापेन केनचित् । स पापी पापमाप्नोति निर्दोषस्य शरीरजम्

もし迷妄によって無垢の者を打ち、罪を犯すなら、その罪人は、無垢の者の身体を傷つけて生じるそのままの罪業を受け取る。

Verse 13

निर्दोषो घातयेत्तं वै ताडंतं पापचेतसम् । पुनरुत्थाय वेगेन साहसात्पापचेतनम्

たとえ無垢なる者であっても、自らを打つ悪心の者を打ち倒すべきである。さらに素早く起ち上がり、勇猛にその邪なる襲撃者を制圧せよ。

Verse 14

पापकर्तुश्च यत्पापं निर्दोषं प्रति गच्छति । ताडनं नैव तस्माद्वै कार्यं दोषवतोऽपि च

悪をなす者の罪は、罪なき者に及ぶゆえ、ゆえに罰を加えてはならない――たとえ咎ありと見える者に対しても。

Verse 15

दुष्कृतं च महत्पुत्रि त्वयैव परिपालितम् । शप्ता तेनापि याद्यैव तस्मात्पुण्यं समाचर

気高き娘よ、汝みずから重大な悪業を育てた。そのゆえ汝もまた呪いを受けた。されば功徳を修し、善を行え。

Verse 16

सतां संगं समासाद्य सदैव परिवर्तय । योगध्यानेन ज्ञानेन परिवर्तय नंदिनि

善き人々の交わりを得たなら、常に己を改めよ。ヨーガの禅定と真の智慧によって己を変えよ、ナンディニーよ。

Verse 17

सतां संगो महापुण्यो बहुश्रेयो विधायकः । बाले पश्य सुदृष्टांतं सतां संगस्य यद्गुणम्

善人との交わりは大いなる功徳であり、多くの安寧をもたらす。幼子よ、善き者に親しむ徳の妙なる実例を見よ。

Verse 18

अपां संस्पर्शनात्पानात्स्नानात्तत्र महाधियः । मुनयः सिद्धिमायांति बाह्याभ्यंतरक्षालिताः

その水に触れ、飲み、そこで沐浴するだけで、大いなる智慧を備えた牟尼たちは成就を得る――外も内も洗い清められて。

Verse 19

शुचिष्मंतो भवंत्येते लोकाः सर्वे चराचराः । आपः शांताः सुशीताश्च मृदुगात्राः प्रियंकराः

これらすべての世界――動くものも動かぬものも――清浄の光に輝く。水は静かで心地よく冷ややか、身にやさしく、喜びをもたらす。

Verse 20

निर्मला रसवत्यश्च पुण्यवीर्या मलापहाः । तथा संतस्त्वया ज्ञेया निषेव्याश्च प्रयत्नतः

それらは清らかで味わい深く、聖なる力を備え、穢れを除くものと知れ。同じく善き人々を見分け、努めてその交わりを求めよ。

Verse 21

यथा वह्निप्रसंगाच्च मलं त्यजति कांचनम् । तथा सतां हि संसर्गात्पापं त्यजति मानवः

黄金が火に触れて不純を捨てるように、人もまた徳ある者との交わりによって罪を離れる。

Verse 22

सत्यवह्निः प्रदीप्तश्च प्रज्वलेत्पुण्यतेजसा । सत्येन दीप्ततेजास्तु ज्ञानेनापि सुनिर्मलः

真実の火はひとたび燃え立てば、功徳より生じた光明をもって赫々と燃え上がる。真実によってその輝きはいよいよ増し、智慧によってまた完全に清浄となる。

Verse 23

अत्युष्णो ध्यानभावेन अस्पृश्यः पापजैर्नरैः । सत्यवह्नेः प्रसंगाच्च पापं सर्वं विनश्यति

瞑想より生じた熱き光によって、彼はひときわ輝き、罪ある人々には触れ得ぬ者となる。さらに真理の火に親しむことで、あらゆる罪は滅び去る。

Verse 24

तस्मात्सत्यस्य संसर्गः कर्तव्यः सर्वथा त्वया । पापभारं परित्यज्य पुण्यमेवं समाश्रय

ゆえに、いかなる時も真実を語る者と交わるべきである。罪の重荷を捨て、このように功徳と正法（ダルマ）に帰依せよ。

Verse 25

सूत उवाच । एवं पित्रा सुनीथा सा दुःखिता प्रतिबोधिता । नमस्कृत्य पितुः पादौ गता सा निर्जनं वनम्

スータは語った。父にこのように諭されたスニータは、悲しみに沈みつつも父の御足に礼拝し、ひとり寂しい森へと去って行った。

Verse 26

कामं क्रोधं परित्यज्य बाल्यभावं तपस्विनी । मोहद्रोहौ च मायां च त्यक्त्वा एकांतमास्थिता

欲と怒りを捨てたその苦行の女は、幼き心も脱ぎ捨てた。さらに迷いと害意と欺きも棄て、ひたすら独りの静寂に身を寄せた。

Verse 27

तस्याः सख्यः समाजग्मुः क्रीडार्थं लीलयान्विताः । तां ददृशुर्विशालाक्ष्यः सुनीथां दुःखभागिनीम्

彼女の友らは戯れのために集い、遊びの喜びに満ちていた。だが彼女らは、広い眼をもつスニータが悲しみの分け前を負う姿を見た。

Verse 28

ध्यायंतीं चिंतयानां तामूचुश्चिंतापरायणाः । कस्माच्चिंतसि भद्रे त्वमनया चिंतयान्विता

思いと憂いに沈む彼女を見て、同じく省察に心を向ける者たちは言った。「吉祥なる御方よ、なぜそのように不安に満ち、この憂慮にとらわれておられるのですか。」

Verse 29

तन्नो वै कारणं ब्रूहि चिंतादुःखप्रदायिनी । एकैव सार्थकी चिंता धर्मस्यार्थे विचिंत्यते

それゆえ、憂いと苦しみをもたらすその思いの原因を私たちにお告げください。真に価値ある憂慮はただ一つ——ダルマのために行う省察のみです。

Verse 30

द्वितीया सार्थका चिंता योगिनां धर्मनंदिनी । अन्या निरर्थिका चिंता तां नैव परिकल्पयेत्

第二の観想もまた意義がある——ヨーギーを喜ばせ、ダルマを育む。その他の思いは無益であり、決して心に描いてはならない。

Verse 31

कायनाशकरी चिंता बल तेजः प्रणाशिनी । नाशयेत्सर्वसौख्यं तु रूपहानिं निदर्शयेत्

憂いは身を損ない、力と精気を滅ぼす。あらゆる幸福を消し去り、容姿の美をも失わせる。

Verse 32

तृष्णां मोहं तथा लोभमेतांश्चिंता हि प्रापयेत् । पापमुत्पादयेच्चिंता चिंतिता च दिने दिने

不安に満ちた思い巡らしは、渇愛と迷妄と貪りを生じさせる。日ごとにそれに耽れば、その憂いは幾度も罪業を生み出す。

Verse 33

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे वेनोपाख्याने । सुनीथाचरितं नाम त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः

かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』五万五千頌の集成、ブーミ・カンダ、ヴェーナ物語の中において、「スニータ（Sunīthā）の事績」と名づけられた第三十三章はここに終わる。

Verse 34

अर्जितं कर्मणा पूर्वं स्वयमेव नरेण तु । तदेव भुंक्तेऽसौ जंतुर्ज्ञानवान्न विचिंतयेत्

人がかつて自らの行いによって積んだ業—まさにそれのみを生きとし生けるものは受ける。ゆえに賢者は思い悩み、憂いに沈んではならない。

Verse 35

तस्माच्चिंतां परित्यज्य सुखदुःखादिकं वद । तासां तद्वचनं श्रुत्वा सुनीथा वाक्यमब्रवीत्

「ゆえに憂いを捨て、幸福や苦しみなどについて語りなさい。」その言葉を聞いて、スニータ（Sunīthā）は口を開いた。