The Exposition of the Krishna Mantra (Kṛṣṇa-mantra-prakāśa): Nyāsa, Dhyāna, Worship, Yantra, and Prayoga
प्रदीपित स्मरैर्गोष्ठसुंदरीमृदुवाससाम् । विलोलनपरैः संसेवितं वा तैर्निरंतरम् ॥ ४५ ॥
pradīpita smarairgoṣṭhasuṃdarīmṛduvāsasām | vilolanaparaiḥ saṃsevitaṃ vā tairniraṃtaram || 45 ||
あるいは、恋の火が燃え立つとき、彼らは柔らかな衣をまとう牧人の里の麗しき乙女たちと、戯れの愛の遊びに心を寄せつつ、絶え間なく交わり続ける。
Narada (in instructional narration, consistent with Narada–Sanatkumara dialogue flow)
Vrata: none
Primary Rasa: shringara
Secondary Rasa: bhakti
It highlights how desire (smara/kāma), once inflamed, drives continuous indulgence, which becomes an obstacle to restraint, study, and spiritual steadiness.
By implication, it teaches that sustained bhakti requires guarding the mind from constant sensual preoccupation, since uninterrupted indulgence disperses attention away from remembrance of the Divine.
The practical takeaway is disciplinary ethics that support Vedanga pursuits (e.g., śikṣā, vyākaraṇa, kalpa): sense-restraint and regulated conduct are prerequisites for effective learning, recitation, and ritual precision.