Previous Verse
Next Verse

Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 68

Bhakti-Śraddhā-Ācāra-Māhātmya and the Commencement of the Mārkaṇḍeya Narrative

ततः प्रसन्नो भगवान्मेघगंभीरनिस्वनः । उवाच प्रीणयन्देवान्नतानिन्द्रपुरोगमान् ॥ ६८ ॥

tataḥ prasanno bhagavānmeghagaṃbhīranisvanaḥ | uvāca prīṇayandevānnatānindrapurogamān || 68 ||

そのとき、雲鳴りのごとく深い御声をもつ世尊は、慈しみのうちに微笑み、インドラを先頭に伏していた天衆を喜ばせるようにお言葉を告げられた。

tataḥThen
tataḥ:
None
TypeIndeclinable
Roottatas (अव्यय)
FormAdverb
prasannaḥPleased
prasannaḥ:
Visheshana (Adjective/विशेषण)
TypeAdjective
Rootprasanna (प्रातिपदिक)
FormPast Passive Participle (Kta), Masculine, Nominative, Singular
bhagavānThe Lord
bhagavān:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootbhagavat (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular
megha-gaṃbhīra-nisvanaḥWhose voice is deep like a cloud
megha-gaṃbhīra-nisvanaḥ:
Visheshana (Adjective/विशेषण)
TypeAdjective
Rootmegha-gaṃbhīra-nisvana (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Nominative (1st/प्रथमा), Singular
uvācaSpoke
uvāca:
Kriya (Action/क्रिया)
TypeVerb
Rootvac (धातु)
FormLit Lakara (Perfect), Parasmaipada, Prathama Purusha, Singular
prīṇayanDelighting / Pleasing
prīṇayan:
Visheshana (Adjective/विशेषण)
TypeVerb
Rootprī (धातु)
FormPresent Participle (Shatri), Causative, Masculine, Nominative, Singular
devānThe gods
devān:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootdeva (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Accusative (2nd/द्वितीया), Plural
natānBowed down
natān:
Visheshana (Adjective/विशेषण)
TypeAdjective
Rootnata (प्रातिपदिक)
FormPast Passive Participle (Kta), Masculine, Accusative, Plural
indra-purogamānLed by Indra
indra-purogamān:
Visheshana (Adjective/विशेषण)
TypeAdjective
Rootindra-purogama (प्रातिपदिक)
FormMasculine, Accusative (2nd/द्वितीया), Plural

Bhagavan (the Lord)

Vrata: none

Primary Rasa: bhakti

Secondary Rasa: shanta

B
Bhagavan
D
Devas
I
Indra

FAQs

It highlights prasāda (divine favor): when the devas approach with humility and surrender, the Lord responds with a gracious, instructive speech that restores order and confidence.

Bhakti is shown through namaskāra and śaraṇāgati (bowing and taking refuge). The Lord becoming “prasanna” indicates that devotion and humility naturally invite divine guidance and protection.

No specific Vedāṅga technique is taught in this line; the practical takeaway is ritual etiquette—proper obeisance (namaskāra) and reverent listening before receiving mantra, vrata, or dharma instructions.