Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
एतद्वे भिद्गवाक्गवाङ् गोअक् गोङ्गोक् गोङ् । तिर्यग्यकृच्छकृच्चैव ददद्भवत्पचत्तुदत् ॥ ४३ ॥
etadve bhidgavākgavāṅ goak goṅgok goṅ | tiryagyakṛcchakṛccaiva dadadbhavatpacattudat || 43 ||
まことに、これが音声上の区分である――「gavāk, gavāṅ;go’ak;goṅgok;goṅ」。同様に、斜格・不規則形および kṛccha 型として「dadad、bhavat、pacat、tudat」が示される。
Narada (teaching/reciting a technical enumeration within the Moksha Dharma discourse)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It underscores that disciplined speech—correct phonetics and grammatical formation—supports dharma and mantra efficacy, which in turn steadies the mind for mokṣa-oriented practice.
Bhakti practice relies on accurate nāma-japa and mantra recitation; the verse’s technical examples point to maintaining purity of sound so devotional utterance remains faithful and potent.
Vedāṅga Śikṣā and Vyākaraṇa: it illustrates phonetic segmentation and standard participial/verb-form exemplars (e.g., dadad, bhavat, pacat, tudat) used in grammatical instruction.