विराटसभायां पाण्डवानां प्रवेशः — Arjuna’s Encomium of Yudhiṣṭhira in Virāṭa’s Court
त॑ भीमरूपं त्वरितं द्रवन्तं दुर्योधन शत्रुसहोडभिषज्भत् । प्रास्फोटयद् योद्धुमना: किरीटी बाणेन विद्धं रुधिरं वमन््तम्
taṁ bhīmarūpaṁ tvaritaṁ dravantaṁ duryodhanaṁ śatru-sahodbhijātam | prāsphoṭayad yoddhu-manāḥ kirīṭī bāṇena viddhaṁ rudhiraṁ vaman tam ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。――そのときドゥルヨーダナは、いよいよ凄惨な相を帯び、あわただしく逃走した。敵の猛進に圧され、矢に貫かれ、敗走のうちに血を吐いていたのである。これを見た冠を戴くアルジュナ(キリーティ)は、戦いに心を定め、両腕を打ち鳴らして挑み、轟く声で敵を呼び立てた――苛烈な戦場の掟のただ中で、武人の決意を示すために。
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights kṣatriya resolve: even amid brutal realities (wounding, blood, retreat), the warrior ethic emphasizes steadfast courage and readiness to confront aggression rather than yielding to fear.
Duryodhana, struck by an arrow and vomiting blood, retreats in haste. Arjuna, seeing this, claps his arms in challenge and calls out, eager to continue the fight and press the advantage.