Shloka 15
अभिमन्योर् दारुणः संमर्दः
Abhimanyu’s fierce melee amid chariot formations
ततस्त्वदीया: संहृष्टा: साधु साध्विति वादिन: । सिन्धुराजस्य तत् कर्म प्रेक्ष्याश्रद्धेयमद्भुतम्,सिंधुराजके उस अद्भुत पराक्रमको, जो सुननेपर विश्वास करनेयोग्य नहीं था, प्रत्यक्ष देख आपके सभी सैनिक अत्यन्त हर्षमें भरकर उसे साधुवाद देने लगे
tatas tvadīyāḥ saṁhṛṣṭāḥ sādhu sādhv iti vādinaḥ | sindhurājasya tat karma prekṣyāśraddheyam adbhutam ||
サञ्जयは言った。すると汝の軍勢は歓喜に満ち、「よくやった！ よくやった！」と叫んだ。信度の王の業が、驚異にしてほとんど信じ難いほどであるのを、彼らが目の当たりにしたからである。叙事詩の道徳的気配の中で、この句は、戦場で目に見える武勇が、行いの是非が深く量られる前に、たちまち称賛を呼びうることを示している。
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates how extraordinary martial success, when directly witnessed, naturally draws public praise; it also subtly reminds readers that admiration often follows spectacle, while ethical evaluation (dharma) may require deeper reflection beyond immediate excitement.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava forces, thrilled after seeing the Sindhu king Jayadratha perform an astonishing feat in battle, loudly applaud him with cries of “sādhu, sādhu.”