अभिमन्यु-परिवेष्टनम्
Encirclement and Counterassault of Abhimanyu
स कर्णिकारप्रवरोच्छित ध्वज: सुवर्णवर्मार्जुनिरर्जुनादू वर: । युयुत्सया द्रोणमुखान् महारथान् समासदत् सिंहशिशुर्यथा द्विपान्,अभिमन्युके ऊँचे एवं श्रेष्ठ ध्वजपर कर्णिकारका चिह्न बना हुआ था। उसने सुवर्णका कवच धारण कर रखा था। वह अर्जुनकुमार अपने पिता अर्जुनसे भी श्रेष्ठ वीर था। जैसे सिंहका बच्चा हाथियोंपर आक्रमण करता है, उसी प्रकार अभिमन्युने युद्धकी इच्छासे द्रोण आदि महारथियोंपर धावा किया
sa karṇikāra-pravarocchita-dhvajaḥ suvarṇa-varmārjunir arjunād varaḥ | yuyutsayā droṇa-mukhān mahā-rathān samāsadat siṁha-śiśur yathā dvipān ||
サンジャヤは言った。「優れたカルニカーラ(karṇikāra)の印を掲げた高き旗を翻し、黄金の鎧をまとったアルジュナの子アビマンニュは、武勇において父すら凌いでいた。戦わんとする意志に燃え、ドローナを先頭とする大車戦士たちへ、子獅子が象に躍りかかるように真っすぐ突撃した。」
संजय उवाच
The verse foregrounds kṣatriya resolve: a warrior must meet daunting opposition without shrinking. Ethically, it also invites reflection on the cost of war—how extraordinary courage, especially in the young, can be consumed by a conflict driven by larger forces and strategies.
Sañjaya describes Abhimanyu advancing to battle with a high banner bearing a karṇikāra emblem and wearing golden armour. Eager to fight, he charges the great warriors led by Droṇa, compared to a lion-cub attacking elephants.