कर्णशक्षु शरवर्षेण गौतमश्न महारथ: । दुर्योधनादयस्ते च शैनेयं पर्यवारयन्,कर्ण, महारथी कृपाचार्य और दुर्योधन आदिने बाणोंकी वर्षा करके चारों ओरसे सात्यकिको अवरुद्ध कर दिया
sañjaya uvāca | karṇaḥ śakṣuḥ śaravarṣeṇa gautamaś ca mahārathaḥ | duryodhanādayas te ca śaineyaṃ paryavārayan ||
サンジャヤは言った。「カルナ、ゴータマの系譜に連なる大車戦士クリパーチャールヤ、そしてドゥルヨーダナらは矢の雨を浴びせ、シァイネーヤ(サーティヤキ)を四方から封じ込めた。」
संजय उवाच
The verse highlights how collective force and tactical encirclement can be used to overpower even a strong warrior, raising an ethical tension: martial skill and coordination may serve either dharma or adharma depending on motive—here framed within Duryodhana’s hostile campaign.
Sañjaya reports that Karṇa, Kṛpācārya, and Duryodhana with their allies unleash heavy arrow-fire and surround Sātyaki from all directions, attempting to block his movement and neutralize him on the battlefield.