Previous Verse
Next Verse

Shloka 58

द्रोणपर्व — अध्याय १६२: प्रातःसंध्यायां युद्धप्रवृत्तिः तथा रजोमेघे संमूढता

स जित्वा समरे शत्रून्‌ द्रोणपुत्रो महारथ:

sa jitvā samare śatrūn droṇaputro mahārathaḥ

サञ्जयは言った。戦において敵を征し、ドローナの子たる大車戦士は先頭に立って屹立した。その勝利は、武器の威力を示すと同時に、戦の陰鬱な奔流がなお前へ前へと押し寄せる徴でもあった。

सःhe
सः:
Karta
TypePronoun
Rootतद्
FormMasculine, Nominative, Singular
जित्वाhaving conquered
जित्वा:
TypeVerb
Rootजि
Formक्त्वा (absolutive/gerund), Parasmaipada (usage-neutral here)
समरेin battle
समरे:
Adhikarana
TypeNoun
Rootसमर
FormMasculine, Locative, Singular
शत्रून्enemies
शत्रून्:
Karma
TypeNoun
Rootशत्रु
FormMasculine, Accusative, Plural
द्रोणपुत्रःDrona's son (Ashvatthaman)
द्रोणपुत्रः:
Karta
TypeNoun
Rootद्रोणपुत्र
FormMasculine, Nominative, Singular
महारथःgreat chariot-warrior
महारथः:
Karta
TypeNoun
Rootमहारथ
FormMasculine, Nominative, Singular

संजय उवाच

S
Sañjaya
D
Droṇa
A
Aśvatthāmā
Ś
śatravaḥ (enemies)

Educational Q&A

The line foregrounds the ideal of martial excellence (mahāratha) and the reality that victory in war is achieved through the defeat of foes; ethically, it hints at the Mahābhārata’s recurring tension between kṣatriya duty and the heavy moral cost that accompanies triumph on the battlefield.

Sañjaya reports that Droṇa’s son Aśvatthāmā has overcome enemies in the fight, emphasizing his status as a foremost warrior and signaling a turn in the battle’s immediate fortunes.