Shloka 41
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
भरद्वाजसखा चासीत् पृषतो नाम पार्थिव: । तस्यापि द्रुपदो नाम तदा समभवत् सुत:,उन दिनों पृषत नामसे प्रसिद्ध एक भूपाल महर्षि भरद्वाजके मित्र थे। उन्हें भी उसी समय एक पुत्र हुआ, जिसका नाम द्रुपद था
bharadvājasakhā cāsīt pṛṣato nāma pārthivaḥ | tasyāpi drupado nāma tadā samabhavat sutaḥ ||
ヴァイシャンパーヤナは語った。「バールァドヴァージャ仙の友である、プリシャタ（Pṛṣata）という王がいた。その同じ頃、彼にもまた一子が生まれ、のちにドルパダ（Drupada）と呼ばれるようになった。語りはドルパダの誕生を、王統とバラモンの系譜を結ぶ友情の網の中に置き、義務と名誉、そして受け継がれる縁によって形づくられる後日の同盟と確執を予兆する。」
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how personal bonds—here, friendship between a sage and a king—form the social fabric through which future events unfold. It hints that dharma and conflict in the epic are often rooted in inherited relationships and the networks connecting royal and brahminical spheres.
Vaiśampāyana continues a genealogical account: he introduces King Pṛṣata as Bharadvāja’s friend and states that Pṛṣata had a son named Drupada, thereby placing Drupada into the epic’s lineage framework.