Previous Verse
Next Verse

Shloka 32

Varaha-Pradurbhava Context: Prahlada’s Bhakti, Narasimha’s Ugra-Form, and Shiva’s Sharabha Intervention

सम्प्राप्य तुष्टुवुः सर्वं विज्ञाप्य मृगरूपिणः ततो ब्रह्मादयस्तूर्णं संस्तूय परमेश्वरम्

samprāpya tuṣṭuvuḥ sarvaṃ vijñāpya mṛgarūpiṇaḥ tato brahmādayastūrṇaṃ saṃstūya parameśvaram

彼らは御前に至り、鹿の姿を取られた主にすべてを奏上して讃えた。するとブラフマーら諸神はただちに、パラメーシュヴァラ——縛られたパシュ(paśu、魂)のパーシャ(pāśa、束縛)をただお一人解き放つパティ(Pati)——へ讃歌を捧げた。

samprāpyahaving reached/attained
samprāpya:
tuṣṭuvuḥthey praised (sang hymns)
tuṣṭuvuḥ:
sarvameverything
sarvam:
vijñāpyahaving informed/reported
vijñāpya:
mṛga-rūpiṇaḥto the one in deer-form (Śiva)
mṛga-rūpiṇaḥ:
tataḥthen
tataḥ:
brahmādayaḥBrahmā and the others (Devas)
brahmādayaḥ:
tūrṇamquickly/at once
tūrṇam:
saṁstūyahaving eulogized
saṁstūya:
parameśvaramParameśvara, the Supreme Lord
parameśvaram:

Suta Goswami (narrating to the sages; internal scene describes Brahma and the Devas)