Previous Verse
Next Verse

Shloka 120

Adhyaya 71: पुरत्रयवृत्तान्तः—ब्रह्मवरदानम्, मयकृतत्रिपुर-निर्माणम्, विष्णुमाया-धर्मविघ्नः, शिवस्तुति, त्रिपुरदाहोपक्रमः

श्रुत्वा प्रभोस्तदा वाक्यं प्रणेमुस्तुष्टुवुश् च ते अप्येतदन्तरे देवी देवमालोक्य विस्मिता

śrutvā prabhostadā vākyaṃ praṇemustuṣṭuvuś ca te apyetadantare devī devamālokya vismitā

主の御言葉を聞くや、彼らは礼拝して讃嘆した。その間、デーヴィーはデーヴァを仰ぎ見て驚嘆し立ち尽くした—束縛された魂パシュ(paśu)の縄パーシャ(pāśa)を解き放つ主、パティの顕現に圧倒されたのである。

श्रुत्वाhaving heard
श्रुत्वा:
प्रभोःof the Lord (Pati, Śiva)
प्रभोः:
तदाthen
तदा:
वाक्यम्words/utterance
वाक्यम्:
प्रणेमुःthey prostrated/bowed
प्रणेमुः:
तुष्टुवुःthey praised/eulogized
तुष्टुवुः:
and
:
तेthey (the devas/attendants present)
ते:
अपिalso/indeed
अपि:
एतदन्तरेin the meantime/within that interval
एतदन्तरे:
देवीthe Goddess (Śakti/Umā)
देवी:
देवम्the God (Śiva/Deva)
देवम्:
आलोक्यhaving seen/beheld
आलोक्य:
विस्मिताamazed/astonished.
विस्मिता:

Suta Goswami (narrating; internal scene describes Devas and Devī reacting to Śiva’s words)