Adhyaya 70: आदिसर्गः—महत्-अहङ्कार-तन्मात्रा-भूतसृष्टिः, ब्रह्माण्डावरणम्, प्रजासर्गः, त्रिमूर्ति-शैवाधिष्ठानम्
क्रमणः क्रमणीयत्वात् पालकश्चापि पालनात् आदित्यसंज्ञः कपिलो ह्य् अग्रजो ऽग्निरिति स्मृतः
kramaṇaḥ kramaṇīyatvāt pālakaścāpi pālanāt ādityasaṃjñaḥ kapilo hy agrajo 'gniriti smṛtaḥ
遍く動き行き、万有が近づくべき御方であるがゆえに、彼は「クラマナ」と呼ばれる。護持の力によって守り給うがゆえに、「パーラカ」と呼ばれる。太陽のごとく輝くゆえに「アーディティヤ」と知られ、淡褐の色合いにして本質微妙なるゆえに「カピラ」とも呼ばれる。さらに、あらゆる祭儀と内なる覚醒を導く根源の火であるがゆえに、「アグニ」—先に生まれし者(アグラジャ)—と憶念される。
Suta Goswami (reciting the Shiva Sahasranama to the sages of Naimisharanya)
It frames the Linga as Pati who pervades (Kramaṇa) and sustains (Pālaka), and as the sacrificial and inner fire (Agni) through which worship, offering, and purification become effective.
Shiva-tattva is presented as the radiant, all-moving, sustaining Reality—manifesting as solar brilliance (Āditya) and as the primal transformative principle (Agni), guiding the bound soul (Pashu) beyond bondage (Pāśa).
Agni is emphasized: outwardly as yajña-fire supporting mantra and offering, and inwardly as yogic fire (inner purification and awakening) aligned with Pāśupata discipline.