Previous Verse
Next Verse

Shloka 48

दक्षयज्ञध्वंसः—वीरभद्रप्रेषणं, देवविष्ण्वोः पराजयः, पुनरनुग्रहः

तुष्टाव देवदेवेशं शङ्करं वृषभध्वजम् स्तुतस्तेन महातेजाः प्रदाय विविधान्वरान्

tuṣṭāva devadeveśaṃ śaṅkaraṃ vṛṣabhadhvajam stutastena mahātejāḥ pradāya vividhānvarān

彼は、牛を旗印とする देवदेवेश(神々の主)シャンカラを讃えた。その讃歌に満悦した大威光の主は、さまざまな恩寵を授けた――すなわちパティたるシヴァの慈恩によって、パシュ(個我)を縛るパーシャ(束縛)をゆるめ解く恵みである。

तुष्टाव (tuṣṭāva)praised, extolled
तुष्टाव (tuṣṭāva):
देव-देवेशम् (deva-deveśam)the Lord of the gods
देव-देवेशम् (deva-deveśam):
शङ्करम् (śaṅkaram)Śaṅkara, the beneficent one (Śiva)
शङ्करम् (śaṅkaram):
वृषभ-ध्वजम् (vṛṣabha-dhvajam)whose emblem/banner is the bull (Nandin)
वृषभ-ध्वजम् (vṛṣabha-dhvajam):
स्तुतः (stutaḥ)being praised
स्तुतः (stutaḥ):
तेन (tena)by him/thereby
तेन (tena):
महा-तेजाः (mahā-tejāḥ)of great splendor, the greatly radiant One
महा-तेजाः (mahā-tejāḥ):
प्रदाय (pradāya)having granted, bestowing
प्रदाय (pradāya):
विविधान् (vividhān)various, manifold
विविधान् (vividhān):
वरान् (varān)boons, blessings
वरान् (varān):

Suta Goswami (narrating the episode to the sages at Naimisharanya)