Shloka 15
Bhṛgu Tests the Trimūrti; Kṛṣṇa and Arjuna Visit Mahā-Viṣṇu and Recover the Brāhmaṇa’s Sons
तन्निशम्याथ मुनयो विस्मिता मुक्तसंशया: । भूयांसं श्रद्दधुर्विष्णुं यत: शान्तिर्यतोऽभयम् ॥ १४ ॥ धर्म: साक्षाद् यतो ज्ञानं वैराग्यं च तदन्वितम् । ऐश्वर्यं चाष्टधा यस्माद् यशश्चात्ममलापहम् ॥ १५ ॥ मुनीनां न्यस्तदण्डानां शान्तानां समचेतसाम् । अकिञ्चनानां साधूनां यमाहु: परमां गतिम् ॥ १६ ॥ सत्त्वं यस्य प्रिया मूर्तिर्ब्राह्मणास्त्विष्टदेवता: । भजन्त्यनाशिष: शान्ता यं वा निपुणबुद्धय: ॥ १७ ॥
tan niśamyātha munayo vismitā mukta-saṁśayāḥ bhūyāṁsaṁ śraddadhur viṣṇuṁ yataḥ śāntir yato ’bhayam
ブリグの報告を聞くや、聖仙たちは驚嘆し、疑いはすべて消え去って、ヴィシュヌこそ至上の主であるといよいよ確信した。主より、安寧と無畏、ダルマの根本、智を伴う離欲、ヨーガの八つの成就、そして心の垢を洗い清める主の栄光が現れる。暴力を捨て、杖を置き、静謐で平等心に住する無所有のサードゥたちにとって、主は最高の帰趣と称えられる。純粋サットヴァが主の最愛の姿であり、ブラーフマナは主の尊ぶ礼拝対象である。鋭い智慧と内なる平安を得た者は、私欲なく主をバクティによって礼拝する。
By becoming devoted to the Personality of Godhead, one easily attains divine knowledge and detachment from sense gratification, without separate endeavor. As described in the Eleventh Canto of Śrīmad Bhāgavatam (11.2.42) :