Duryodhana’s Envy at Yudhiṣṭhira’s Rājasūya and the Avabhṛtha Festival
अथर्त्विजो महाशीला: सदस्या ब्रह्मवादिन: । ब्रह्मक्षत्रियविट्शूद्रा राजानो ये समागता: ॥ २५ ॥ देवर्षिपितृभूतानि लोकपाला: सहानुगा: । पूजितास्तमनुज्ञाप्य स्वधामानि ययुर्नृप ॥ २६ ॥
athartvijo mahā-śīlāḥ sadasyā brahma-vādinaḥ brahma-kṣatriya-viṭ-śudrā- rājāno ye samāgatāḥ
その後、徳高い祭官たち、供犠の証人となったヴェーダの権威たる会衆、特に招かれた諸王、そしてバラモン・クシャトリヤ・ヴァイシャ・シュードラ、さらに天神・聖仙・祖霊・幽なる存在、随従を伴う世界の守護者たち—皆、ユディシュティラ王の礼拝を受け、許しを請うて、王よ、それぞれ自らの住処へと去って行った。
This verse states that the officiating priests, learned assembly members, and kings from all social orders (brāhmaṇa, kṣatriya, vaiśya, and śūdra) had assembled for the ceremony.
It highlights that major dharmic events like the Rājasūya drew qualified participants across the varṇas, with brāhmaṇas and Vedic scholars guiding the proceedings.
Sacred service thrives when people of varied roles unite respectfully—guided by genuine wisdom and good character—around a common devotional purpose.