Adhyaya 7

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये रामायणे ऽयोध्याकाण्डवर्णनं नाम षष्ठो ऽध्यायः अथ सप्तमो ऽध्यायः रामायणवर्णनं नारद उवाच रामो वशिष्ठं मातॄञ्च नत्वातिञ्च प्रणम्य सः अनसूयाञ्च तत्पत्नीं शरभङ्गं सुतीक्ष्णकम्

Thus, in the Agni Purana—within the Ramayana section—the sixth chapter is called “Description of the Ayodhya-kāṇḍa.” Now begins the seventh chapter, “Description of the Ramayana.” Nārada said: Rāma, having bowed to Vasiṣṭha and to the mothers, and having respectfully saluted Atri, also paid homage to Anasūyā, to Atri’s wife, and to Śarabhaṅga and Sutīkṣṇa.

Verse 2

यतो बली इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः गतो बली इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः नाहं राज्यं प्रयास्यामि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः राज्यं नाहं प्रयास्यामि इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अगस्त्यभ्रातरं नत्वा अगस्त्यन्तत्प्रसादतः धनुःखड्गञ्च सम्प्राप्य दण्डकारण्यमागतः

After bowing to Agastya’s brother, and by the favor of Agastya, he obtained a bow and a sword, and then entered the Daṇḍaka forest. (The preceding phrases record manuscript variant readings: “yato balī / gato balī” and “nāhaṃ rājyaṃ prayāsyāmi / rājyaṃ nāhaṃ prayāsyāmi.”)

Verse 3

जनस्थाने पञ्चवट्यां स्थितो गोदावरीतटे तत्र सूर्पणखायाता भक्षितुं तान् भयङ्करी

While he was staying at Pañcavaṭī in Janasthāna on the bank of the Godāvarī, the terrifying Śūrpaṇakhā came there, intending to devour them.

Verse 4

रामं सुरूपं दृष्ट्वा सा कामिनी वाक्यमब्रवीत् कस्त्वं कस्मात्समायातो भर्ता मे भव चार्थितः

Seeing handsome Rāma, that love-struck woman spoke these words: “Who are you? From where have you come? I beg you—be my husband.”

Verse 5

एतौ च भक्षयिष्यामि इत्य् उक्त्वा तं समुद्यता तस्या नासाञ्च कर्णौ च रामोक्तो लक्ष्मणो ऽच्छिनत्

Saying, “I will devour these two as well,” and rising up to attack, she advanced; then Lakṣmaṇa, at Rāma’s command, cut off her nose and ears.

Verse 6

रक्तं क्षरन्ती प्रययौ खरं भ्रातरमब्रवीत् मरिष्यामि विनासाहं खर जीवामि वै तदा

血を流しながら彼女は兄カラ（Khara）のもとへ赴き、言った。「私がいなければ、カラよ、あなたはまことに生きながらえるであろう。だが私は死ぬ。」

Verse 7

रामस्य भार्या सीतासौ तस्यासील्लक्ष्मणो ऽनुजः तेषाम् यद्रुधिरं सोष्णं पाययिष्यसि मां यदि

ラーマの妻はそのシーターであり、彼の弟はラクシュマナである。もし彼らの血を、なお温かいうちに私に飲ませるなら——

Verse 8

खरस्तथेति तामुक्त्वा चतुर्दशसहस्रकैः रक्षसां दूषणेनागाद् योद्धुं त्रिशिरसा सह

カラは彼女に「そのとおりだ」と告げ、ドゥーシャナとトリシラスを伴い、さらに一万四千のラークシャサを率いて戦いに赴いた。

Verse 9

रामं रामो ऽपि युयुधे शरैर् विव्याध राक्षसान् हस्त्यश्वरथपादातं बलं निन्ये यमक्षयं

ラーマは戦い、矢をもってラークシャサたちを射貫き、象・馬・戦車・歩兵から成るその軍勢をヤマの住処、すなわち死の国へと追い落とした。

Verse 10

त्रिशीर्षाणं खरं रौद्रं युध्यन्तञ्चैव दूषणम् ययौ सूर्पणखा लङ्कां रावणाग्रे ऽपतद् भुवि

猛きカラ—トリシールシャ（Triśīrṣa）—とドゥーシャナが戦闘に没入しているのを見て、シュールパナカーはランカーへ赴き、ラーヴァナの御前で地に伏して倒れた。

Verse 11

अब्रवीद्रावणं क्रुद्धा न त्वं राजा न रक्षकः खरादिहन्तू रामस्य सीतां भार्यां हरस्व च

憤激して彼女はラーヴァナに言った。「お前は王でも守護者でもない。カラらを討った者よ、行ってラーマの妻シーターをさらえ。」

Verse 12

रामलक्ष्मणरक्तस्य पानाज्जीवामि नान्यथा तथेत्याह च तच् छ्रुत्वा मारीचं प्राह वै व्रज

「私はラーマとラクシュマナの血を飲むことでのみ生きる。他の術はない。」それを聞いて彼は「然り」と言い、マリーチャに命じた。「行け。」

Verse 13

स्वर्णचित्रमृगो भूत्वा रामलक्ष्मणकर्षकः हृद्रुधिरमिति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः रक्षसां सहसा प्रायाद्योद्धुमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सीताग्रे तां हरिष्यामि अन्यथा मरणं तव

彼は金色の斑の鹿となってラーマとラクシュマナを誘い離し、決意した。「私は急ぎ羅刹たちのもとへ赴き戦う。シーターの目前で彼女をさらう。さもなくば、お前に死がある。」

Verse 14

मारीचो रावणं प्राह रामो मृत्युर्धनुर्धरः रावणादपि मर्तव्यं मर्तव्यं राघवादपि

マリーチャはラーヴァナに言った。「弓を執るラーマは死そのものだ。ラーヴァナの手で死ぬこともあろうが、ラグハヴァの手で死ぬこともまた必定である。」

Verse 15

अवश्यं यदि मर्तव्यं वरं रामो न रावणः इति मत्वा मृगो भूत्वा सीताग्रे व्यचरन्मुहुः

「どうしても死ぬのなら、ラーヴァナよりラーマに討たれる方がよい。」そう思って彼は鹿となり、シーターの前を幾度もさまよった。

Verse 16

सीतया प्रेरितो रामः शरेणाथावधीच्च तं म्रियमाणो मृगः प्राह हा सीते लक्ष्मणेति च

シーターに促されて、ラーマは矢でそれを射倒した。鹿は死に臨み、「ああ、シーター！ ああ、ラクシュマナ！」と叫んだ。

Verse 17

सौमित्रिः सीतयोक्तो ऽथ विरुद्धं राममागतः रावणोप्यहरत् सीतां हत्वा गृध्रं जटायुषं

ついでサウミトリ（ラクシュマナ）は、シーターの言葉を受け、反意を抱きつつもラーマのもとへ戻った。ラーヴァナはまた、禿鷲ジャターユスを殺してのち、シーターを掠い去った。

Verse 18

जटायुषा स भिन्नाङ्गो अङ्केनादाय जानकीम् गतो लङ्कामशोकाख्ये धारयामास चाब्रवीत्

ジャターユスにより肢体を裂かれながらも、彼（ラーヴァナ）はジャーナキーを膝に抱き、ランカーへ赴き、アショーカと呼ばれる場所（アショーカ林）に留め置いて、彼女に語りかけた。

Verse 19

भव भार्या ममाग्र्या त्वं राक्षस्यो रक्ष्यतामियम् रामो हत्वा तु मारीचं दृष्ट्वा लक्ष्मणमब्रवीत्

「汝は我が第一の妻となれ。この羅刹女は守り置け。」マリーチャを討ったのち、ラーマは事の次第を見てラクシュマナに語った。

Verse 20

मायामृगो ऽसौ सौमित्रे यथा त्वमिह चागतः तथा सीता हृता नूनं नापश्यत् स गतो ऽथ ताम्

「サウミトリー（ラクシュマナ）よ、あれはマーヤーの鹿、幻の鹿であった。汝がここへ来たように、シーターは必ずや掠われたのだ。彼は彼女を見ず、そして彼女のもとを去った。」

Verse 21

शुशोच विललापार्तो मान्त्यक्त्वा क्व गतासि वै लक्ष्मणाश्वासितो रामो मार्गयामास जानकीम्

深い悲嘆に沈み、彼は泣き嘆いて言った。「我を置き去りにして、まことにどこへ行ったのか。」その後、ラクシュマナに慰められたラーマは、ジャーナキー（シーター）を捜し求め始めた。

Verse 22

दृष्ट्वा जटायुस्तं प्राह रावणो हृतवांश् च तां मृतो ऽथ संस्कृतस्तेन कबन्धञ्चावधीत्ततः शापमुक्तो ऽब्रवीद्रामं स त्वं सुग्रीवमाव्रज

彼を見て、ジャターユは「ラーヴァナが彼女を奪い去った」と告げた。やがてジャターユは没し、ラーマは法にかなって火葬の儀を行った。その後（ラーマは）カバンダを討ち、呪いから解かれたカバンダはラーマに言った。「ゆえにスグリーヴァのもとへ赴け。」