Sukta 35
जङ्गिडः। इन्द्रस्य नाम गृह्णन्त ऋसयो जङ्गिडं ददुः । देवा यं चक्रुर्भेषजमग्रे विष्कन्धदूषणम्
jāṅgiḍáḥ | índrasya nā́ma gṛhṇánta ṛ́ṣayo jāṅgiḍáṃ dadúḥ | devā́ yaṃ cakrúr bheṣajám ágre viṣkandha-dū́ṣaṇam
Jāṅgiḍa—taking Indra’s Name, the Seers bestowed Jāṅgiḍa. Him the Gods in the beginning made a medicine, a destroyer of Viṣkandha’s bane.
Rishi: Ṛṣayaḥ (collective seer-tradition; anukramaṇī may specify)
Devata: Jāṅgiḍa (as bheṣaja); Indra as empowering authority; viṣkandha as adversary
Chandas: Anuṣṭubh (likely; hymn-prose tendencies possible in late AV)
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"adbhuta","emotional_arc":"From threat (viṣkandha) to reassurance through primordial divine remedy.","listener_experience":"A sense of being backed by gods and seers; fear becomes manageable and named.","intensity":5}