Verse 7
Prashna
ऋग्भिरेतं यजुर्भिरन्तरिक्षं सामभिर्यत् तत् कवयो वेदयन्ते । तमोङ्कारेणैवायतनेनान्वेति विद्वान् यत्तच्छान्तमजरममृतमभयं परं चेति ॥७॥
ऋग्भिः । एतम् । यजुर्भिः । अन्तरिक्षम् । सामभिः । यत् । तत् । कवयः । वेदयन्ते । तम् । ओङ्कारेण । एव । आयतनेन । अन्वेति । विद्वान् । यत् । तत् । शान्तम् । अजरम् । अमृतम् । अभयम् । परम् । च । इति ॥७॥
ṛgbhir etaṃ yajurbhir antarikṣaṃ sāmabhir yat tat kavayo vedayante | tam oṅkāreṇaivāyatane nānv eti vidvān yat tac chāntam ajaram amṛtam abhayaṃ paraṃ ceti ||7||
Yang diketahui para resi melalui mantra-mantra Ṛg, rumusan Yajus, dan nyanyian Sāman—itulah Realitas yang dicapai sang bijak dengan menjadikan Oṁ semata sebagai āyatana, sandaran batin; Dia yang hening, tak menua, abadi, tanpa takut, dan Mahatinggi.
That which the seers know through the Ṛg-verses, through the Yajus-formulas, and through the Sāman-chants— that (reality) the knower attains by Oṁ alone as the support (āyatana): that which is peaceful, unaging, immortal, fearless, and supreme.