Verse 11
Brahmavidya
पद्मसूत्रनिभा सूक्ष्मा शिखा सा दृश्यते परा । सा नाडी सूर्यसंकाशा सूर्यं भित्त्वा तथापरा ॥ द्विसप्ततिसहस्राणि नाडीं भित्त्वा च मूर्धनि । वरदः सर्वभूतानां सर्वं व्याप्यावतिष्ठति ॥१०–११॥
पद्म-सूत्र-निभा । सूक्ष्मा । शिखा । सा । दृश्यते । परा । सा । नाडी । सूर्य-संकाशा । सूर्यम् । भित्त्वा । तथा । अपरा । द्वि-सप्तति-सहस्राणि । नाडीः । भित्त्वा । च । मूर्धनि । वरदः । सर्व-भूतानाम् । सर्वम् । व्याप्य । अवतिष्ठति ।
padmasūtranibhā sūkṣmā śikhā sā dṛśyate parā | sā nāḍī sūryasaṅkāśā sūryaṃ bhittvā tathāparā || dvisaptatisahasrāṇi nāḍīḥ bhittvā ca mūrdhani | varadaḥ sarvabhūtānāṃ sarvaṃ vyāpyāvatiṣṭhati ||10–11||
Terlihat nyala (śikhā) yang amat halus dan tertinggi, laksana benang serat teratai. Nāḍī itu bercahaya seperti matahari; setelah menembus matahari, ia pun berada melampauinya. Setelah menembus tujuh puluh dua ribu nāḍī dan mencapai ubun-ubun, Sang Pemberi anugerah bagi semua makhluk, meresapi segalanya, tetap teguh bersemayam.
A subtle, supreme flame (śikhā), like a lotus-fibre thread, is seen. That nāḍī, radiant like the sun, having pierced the sun, is likewise beyond. Having pierced the seventy-two thousand nāḍīs and (reaching) the crown of the head, the boon-giver of all beings, pervading all, remains established.