Brahmavidya
पद्मसूत्रनिभा सूक्ष्मा शिखा सा दृश्यते परा । सा नाडी सूर्यसंकाशा सूर्यं भित्त्वा तथापरा ॥
द्विसप्ततिसहस्राणि नाडीं भित्त्वा च मूर्धनि । वरदः सर्वभूतानां सर्वं व्याप्यावतिष्ठति ॥१०-११॥
पद्म-सूत्र-निभा सूक्ष्मा शिखा सा दृश्यते परा । सा नाडी सूर्य-संकाशा सूर्यं भित्त्वा तथा अपरा ॥
द्वि-सप्तति-सहस्राणि नाडीम् भित्त्वा च मूर्धनि । वरदः सर्व-भूतानाम् सर्वम् व्याप्य अवतिष्ठति ॥१०-११॥
padmasūtranibhā sūkṣmā śikhā sā dṛśyate parā | sā nāḍī sūryasaṅkāśā sūryaṃ bhittvā tathāparā ||
dvisaptatisahasrāṇi nāḍīṃ bhittvā ca mūrdhani | varadaḥ sarvabhūtānāṃ sarvaṃ vyāpyāvatiṣṭhati ||10–11||
Nyala tertinggi itu tampak—amat halus, bagaikan benang serat teratai. Nāḍī itu bercahaya laksana matahari; setelah menembus matahari, ia pun berada melampauinya. Setelah menembus tujuh puluh dua ribu nāḍī dan (mencapai) ubun-ubun, Sang Pemberi anugerah bagi semua makhluk, yang meresapi segalanya, berdiam meliputi seluruhnya.
That supreme flame is seen—subtle, like a lotus-fiber thread. That nāḍī, sun-like in radiance, having pierced the sun, is likewise beyond. Having pierced the seventy-two thousand nāḍīs and (reaching) the crown of the head, the Bestower of boons for all beings, pervading all, abides.