Verse 16
Amritbindu
शब्दाक्षरं परं ब्रह्म तस्मिन्क्षीणे यदक्षरम् । तद्विद्वानक्षरं ध्यायेद्यदीच्छेच्छान्तिमात्मनः ॥१६॥
शब्द-अक्षरम् । परम् । ब्रह्म । तस्मिन् । क्षीणे । यत् । अक्षरम् । तत् । विद्वान् । अक्षरम् । ध्यायेत् । यदि । इच्छेत् । शान्तिम् । आत्मनः ॥
śabdākṣaraṃ paraṃ brahma tasmin kṣīṇe yad akṣaram | tad vidvān akṣaraṃ dhyāyed yadīcchec chāntim ātmanaḥ ||16||
Aksara yang berupa bunyi adalah Brahman Tertinggi; ketika aksara-bunyi itu lenyap, yang tersisa adalah Aksara yang tak binasa. Mengetahui ini, hendaknya ia bermeditasi pada Yang Tak Binasa demi kedamaian batin.16
The supreme Brahman is the syllable (akṣara) that is sound; when that (sound-syllable) is exhausted, what remains is the imperishable (akṣara). Knowing that, one should meditate on the imperishable, if one desires peace for oneself.